Ek ve Değişiklikler:
1) 26/52004-2004/7382 B.K.K. (11.6.2004/25489 RG)
BİRİNCİ
KISIM
Genel Hükümler, Tanımlar, Binaların Kullanım Sınıfları ve Bina Tehlike
Sınıflandırması
BİRİNCİ BÖLÜM
Genel Hükümler
Amaç
Madde 1-
Bu Yönetmeliğin amacı; kamu ve özel kurum ve kuruluşlar ile gerçek
kişilerce kullanılan her türlü yapı, bina, tesis ve işletmelerin, tasarımı,
yapımı, işletimi, bakımı ve kullanımı aşamalarında, herhangi bir şekilde çıkan
yangının, can ve mal kaybını en aza indirerek söndürülmesini sağlayacak yangın
öncesinde ve sırasında alınacak tedbirler ile organizasyon, eğitim ve denetimi
sağlamaktır.
Kapsam
Madde 2-
Bu Yönetmelik; Türkiye genelinde her türlü yapı, bina, tesis ile açık ve kapalı
alan işletmelerinde alınacak yangın önleme ve söndürme tedbirlerini, yangının
ısı, duman, zehirleyici gaz, boğucu gaz ve panik nedeni ile oluşan can
güvenliğine yönelik tehlikeleri en aza indirmek için gerekli olan tasarım,
yapım, kullanım, bakım ve işletim esaslarını kapsar.
Yasal
dayanak
Madde 3-
Bu Yönetmelik; 7126 sayılı Sivil Savunma Kanunu'nun Ek-9 uncu maddesi gereğince
hazırlanmıştır.
Uygulama
Madde 4-
Bu Yönetmelik; yürürlük tarihinden sonra yapılacak yeni yapılar ile kullanım
amacı değişen veya ruhsat alma zorunluluğunu gerektiren esaslı onarım ve tadilat
yapılacak mevcut yapılarda ve bu Yönetmelikte belirtilen diğer yapı, bina, tesis
ve işletmelerde uygulanır. Bu Yönetmeliğin yürürlük tarihinden önce yapı ruhsatı
alınıp yapımı devam eden binalar da mevcut yapı sayılır. Karada ve suda, sürekli
veya geçici, resmi, özel yeraltı ve yerüstü inşaatı ve bunların ilave,
değişiklik ve onarımlarını içine alan sabit ve hareketli tesisler yapı niteliği
kazanmış olarak tanımlanıp buna göre işlem görecektir.
Türk Silahlı Kuvvetlerince kullanılan yapı, bina ve tesisler ile eğitim ve
tatbikat alanlarının yangından korunması bu Yönetmelik hükümleri dikkate
alınarak hazırlanacak yönetmeliğe göre yapılır.
"Korunması Gerekli
Kültür Varlığı" olarak tescil edilen binalarda, yangın güvenliği ile ilgili
yapılacak tesisatlar için "Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu"nun
görüşü alınır ve yapının özelliğini etkilemeyecek biçimde, algılama, uyarı
ve/veya söndürme sistemleri yapılır.
Bu Yönetmelikte
tanımlanmamış açıklık gereken hususlarda Türk Standartları Enstitüsü (TSE) ve
Avrupa Normları (EN) standartları esas alınır.
Bu Yönetmelikte
belirtilen koşulların ihlal edildiği belirlenen yapılara tamamen veya kısmen
kullanım izni verilmez.
Bu Yönetmeliğin
uygulanmasında yapım ile ilgili konularda tereddüde düşülen hususlarda
Bayındırlık ve İskan Bakanlığı, diğer hususlarda İçişleri Bakanlığının yazılı
görüşü alınır ve bu görüşe uyulur.
Görev, yetki
ve sorumluluk
Madde 5-
Yeni yapı üretiminde veya mevcut binalardan proje değişikliği gerektiren esaslı
onarım ve tadilat projelerinde, binanın özelliklerine göre Yönetmelikte
öngörülen hususlara ait şartlar göz önüne alınır.
Projeler, diğer
yasal düzenlemeler yanında, yangın güvenliği açısından bu Yönetmelikte öngörülen
şartlara uygun değilse binaya yapı ruhsatı verilmez.
Yeni yapılan ya da
proje tadilatıyla kullanım amacı değiştirilen yapılarda bu Yönetmelikte
öngörülen esaslara göre imalat yapılmadığının tespiti halinde bu eksiklikler
giderilinceye kadar binaya yapı kullanma izin belgesi ve/veya çalışma ruhsatı
verilmez.
Bu Yönetmelik
hükümlerinin uygulanmasından, yatırımcı kuruluşlar, mal sahipleri, işveren
temsilcileri, tasarım ekibi, mimar ve mühendisler, uygulayıcı yükleniciler,
imalatçılar görevli ve sorumludurlar. Ayrıca, yapı üretiminde ve kullanımında
yer alan müşavir, danışman, proje kontrol, yapı denetim ve işletme yetkilileri
sorumludurlar.
Binaların yangın
söndürme, algılama ve tahliye projeleri tesisat projelerinden ayrı olarak
hazırlanır. Projeler, belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde belediyeler,
dışında valilikler tarafından onaylanmak şartıyla uygulanır.
Yapı üretiminde yer
alan mal sahipleri, işveren temsilcileri, tasarım ekibi, mimar ve mühendisler,
yapı denetim kuruluşları, müteahhitler, imalatçılar ve danışmanlar, bu
Yönetmelik hükümlerine uyulmaması nedeniyle oluşan yangın hasarlarından
kusurları oranında sorumlu tutulurlar.
Yapı ruhsatı vermeye
yetkili merci; yangın söndürme, algılama ve tahliye projelerinin bu Yönetmelik
hükümlerine uygun olup olmadığını denetlemek zorundadır.
Sigorta şirketleri,
yangına karşı sigorta ettirme talebi aldıkları bina, tesis ve işletmelerde, bu
Yönetmelik hükümlerine uyulup uyulmadığını kontrol etmek zorundadır.
Yangın güvenliği
sistemlerinin teşvik edilmesi için, kamu kuruluşlarınca proje onay
hizmetlerinden hiçbir şekilde vize, harç ve benzeri ücret tahsil edilmez.
Genel
sorumluluklar ve yasaklar
Madde 6-
Bu Yönetmeliğin uygulanmasında genel sorumluluk ve yasaklar aşağıda
belirtilmiştir.
a) Yangını Haber
Verme: Herhangi bir yerde kontrol dışı ateş yandığını
veya dumanını görenlerin bunu, doğru tarif ederek ve meşgul etmeden itfaiyeye
haber vermesi zorunludur.
b) Park Yasağı:
Sokak ve caddelerle araçların yangın söndürme cihazlarının kullanımını ve
itfaiye araçlarının geçişini zorlaştıracak şekilde park etmeleri, yol
vermemeleri, yaya kaldırımını aşacak şekilde tabela ve afiş asılması, sergi
açılarak yolun kapatılması, dar sokaklara park edilmesi gibi fiil ve hareketler
yasaktır.
c) Söndürme
Malzemelerine Müdahale: Her türlü bina, açık arazi, tesis, sokak, cadde, alan ve
meydanlarda bulunan sabit ve seyyar yangın söndürme tesisat ve cihazlarını
karıştırmak, bozmak, kırmak veya kullanılmayacak hale getirmek yasaktır.
d) Açıkta Ateş
Yakmak: Koru, park, bahçe ve piknik yerlerinde ilgili kamu kurum ve kuruluşları
ile işleticilere ve vatandaşlara ocak yeri olarak ayrılmış yerler dışında ateş
yakmak, ateşle ilgili işler yapmak, anız yakmak yasaktır. Kağıt, plastik, naylon
gibi kolay yanan maddeler ile kıvılcımlı küllerin ve sigara izmaritlerinin
kapalı mekanlara, kapı önlerine, çöp konteynırlarına, ormanlık alanlara, otoban,
cadde ve sokaklara atılması ve dökülmesi yasaktır.
e) Bina Önünü Açık
Bulundurma: Yangına müdahaleyi kolaylaştırmak bakımından, yapıların ana girişi
ve civarında, itfaiye araçlarının rahatlıkla yanaşmasını temine yönelik "park
yasağı" konulur ve bu husus trafik levha ve işaretleriyle gösterilir.
f) İhbar Telefonu:
Kamuya ait telefon kabinleri ve ücretli telefon kabinlerinin içine, karayolları
ve otobanların şehir dışındaki uygun yerlerine, kamu binaları, siteler ve diğer
kurum ve kuruluşların güvenlik ve kontrol sistemlerinin bulunduğu yerlere,
kırmızı zemin üzerine fosforlu sarı veya beyaz renkte "YANGIN 110" yazılması
zorunludur.
g) Bina Sorumlusu:
Bu Yönetmeliğin bu bölümdeki maddelerinde yer alan yangın güvenliği, itfaiyeye
yardım ve yasaklarla ilgili hususların uygulanması, binadaki en büyük amirin,
kat mülkiyeti tesis etmiş yapıların yöneticilerinin, diğer binalarda bina
sahibinin sorumluluğundadır.
h) Yangın Söndürücü
Cihaz ve Tesisler: Binalardaki sabit veya seyyar yangın söndürme cihaz ve
tesisatını bozmak, kırmak, karıştırmak, sökmek, içine kağıt paçavra gibi yabancı
maddeler koymak veya bunları kullanılmayacak hale getirmek veya bozuk bir halde
tutmak, her ne suretle olursa olsun yangın musluklarının önünü kapatmak,
itfaiyenin geçişini güçleştirecek şekilde araç park etmek, bina önüne ip çekmek,
tente astırmak, sergi kurdurmak ve benzeri hareketler yapmak yasaktır. Yangın
söndürücü tesis ve malzeme, amacı dışında kullanılamaz.
i) İtfaiye Amirinin
Talimatlarına Uyma Zorunluluğu: Gerek bina itfaiye görevlilerinin, gerekse olaya
müdahale eden itfaiye ekiplerinin görev yaptıkları sırada, yetkili itfaiye
amirinin can ve mal güvenliğini korumaya yönelik vereceği karar ve talimatlar,
diğer kamu görevlilerince ve bina sorumlularınca aynen yerine getirilir.
j) İtfaiye Emrine
Girmek: Binada yangın çıkması halinde olaya müdahale eden bina sorumluları,
mahalli itfaiye teşkilatı amirinin olay yerine gelmesinden itibaren onun emrine
girerler ve kendisine her konuda yardım etmek zorundadırlar.
k) İtfaiye ile
İşbirliği: Kamu görevlileri, bina kullanıcıları, bina görevlileri, gönüllü
ekipler ve olay yerinde bulunan herkes, itfaiye ekiplerinin görevlerini yerine
getirmesine yardımcı olurlar ve çalışmasını
güçleştirici davranışlarda bulunamazlar.
İKİNCİ BÖLÜM
Tanımlar
Tanımlar
Madde 7-
Bu Yönetmelikte geçen bazı kavramlar aşağıda tanımlanmıştır.
Acil Durum: Afet
olarak değerlendirilen olaylar ve dikkatsizlik, tedbirsizlik, ihmal, kasıt ve
çeşitli amaçlarla meydana getirilen olayların tümünün yol açtığı hallerdir. ,
Acil Durum Ekibi:
Yangın, deprem ve benzeri afetlerde binada bulunanların tahliyesini sağlayan,
olaya ilk müdahaleyi yapan, arama-kurtarma ve söndürme olaylarına katılan
ekiptir.
Acil Durum Planları:
Acil durum gerektiren olaylarda yapılacak, müdahale, koruma, arama-kurtarma ve
ilkyardım konularının nasıl ve kimler tarafından yapılacağını gösteren ve acil
durum öncesinde hazırlanması gereken planlardır.
Açık Arazi İşletmesi: Doğa şartlarına açık olan ve otopark, tank sahaları, hurda
sahaları, kimyasal
madde, kereste
deposu, piknik alanı, turistik tesis ve benzeri gibi çeşitli amaçlarla
kullanılan muhtelif büyüklükteki arazi işletmesidir.
Alevlenme Noktası:
Isınan maddeden çıkan gazların bir alevin geçici olarak yaklaştırılıp
uzaklaştırılması sonucunda yanmayı sürdürdüğü en düşük sıcaklıktır.
Alev Yönlendirme
Bacası: Bir yangında alevlerin istenilen yöne çekilerek yangının genişlemesini
önlemeye yönelik bacalardır.
Apartman Binası:
Bağımsız mutfak ve banyoları bulunan, üç veya daha fazla mesken birimi içeren
binadır.
Atriumlu Yapı: İki
ya da daha çok sayıda katın içine açıldığı, tepesi kapalı geniş ve yüksek
yapıdır. Merdiven yuvası, asansör kuyusu, yürüyen merdiven boşluğu, ya da su,
elektrik, havalandırma, iklimlendirme, haberleşme gibi tesisatın içinde yer
aldığı tesisat bacaları ve şaftlar atrium sayılmaz.
Basınçlandırma:
Kaçış yollarındaki iç hava basıncını yapının diğer mekanlarındaki basınca göre
daha yüksek tutarak duman sızıntısını önleme yöntemidir.
Bina Yüksekliği:
Binanın kot aldığı noktadan saçak seviyesine kadar olan mesafe veya imar planı
ve bu Yönetmelikte öngörülen yüksekliktir.
Bodrum Katı:
Döşemesinin üst kotu, yapı dış duvarına bitişik zeminin en üst kotuna göre 1.2
m'den daha aşağıda olan kattır.
Duman Haznesi: İçinde duman
toplanması amacıyla tavanda tasarlanan hacimdir.
Duman Kontrolü: Yangın durumunda
duman ve sıcak gazların yapı içindeki hareketini ya da yayılımını denetlemek
için alınan önlemlerdir.
Duman Perdesi: Yükselen dumanın yanal
yayılımını sınırlamak amacıyla tavanda sabit konumda, uzaktan kapatılabilen ya
da bir dedektör uyarısıyla kapanan yangına karşı dayanıklı bölücü perdedir.
Duman Tahliyesi: Dumanın yapının
dışına kendiliğinden çıkması ya da mekanik yolla zorlamalı olarak atılmasıdır.
Güvenlik Bölgesi:
Binadan tahliye edilen şahısların güvenle bekleyecekleri bölgedir.
İtfaiye Asansörü:
Kullanımı doğrudan bina söndürme ve kurtarma ekiplerinin veya itfaiyenin
denetimi altında olan ve ek korunum uygulanmış özel asansördür.
Islak Sprinkler
Sistemi: Boruları sürekli olarak su ile dolu durumda tutulan sprinkler
sistemidir.
Kademeli Yatay
Tahliye: Kullanıcıların bir yangından uzaklaşarak aynı kat düzeyinde yer alan
bir yangın geçirimsiz kompartımana ya da alt kompartımana sığınmasıdır.
Kaçış Aydınlatması:
Normal aydınlatma devrelerinin kesintiye uğraması durumunda armatürün kendi
gücüyle sağlanan aydınlatmadır.
Kaçış Uzaklığı: Kat
içinde herhangi bir noktada bulunan bir kullanıcının kendisine en yakın bir kat
çıkışına kadar almak zorunda olduğu yolun gerçek uzunluğudur.
Kaçış Yolu: Binanın
herhangi bir noktasından yer seviyesindeki cadde veya sokağa kadar olan ve
hiçbir şekilde engellenmemiş bulunan yolun tamamıdır. Oda ve diğer müstakil
hacimlerden çıkışlar, katlardaki koridor ve benzeri geçişler, kat çıkışları,
zemin kata ulaşan merdivenler ve bina çıkışına giden yollar bu kapsamdadır.
Kamuya Açık
Kullanım: Binanın, önceden kimliği bilinen kişilerin yanı sıra işi olan herkesin
giriş-çıkışına açık olarak kullanılmasıdır. Otel, sinema, tiyatro, hastane,
lokanta, okul, yurt, lokal, işyeri, açık ve kapalı spor tesisleri, eğitim ve
dinlenme tesisi ve benzeri binalar, kamuya açık bina olarak değerlendirilir.
Konut: Ticari amaç
gözetmeksizin bir ya da birçok insanın iş zamanı dışında barınma, dinlenme,
uyuma amacı ile ikamet ettiği, imar planında bu amaca ayrılmış olan ev,
meskendir.
Kullanıcı Yük
Katsayısı: Belirli tip yapılarda 1 m2 yüzey için olası kullanıcı sayısıdır.
Kullanıcı Yükü:
Herhangi bir anda, bir binada veya binanın esas alınan belli bir bölümünde
bulunma olasılığı olan toplam insan sayısıdır.
Boru Sistemi:
Normalde içinde su bulunmayan ancak yangın durumunda itfaiyenin zemin düzeyinden
su basabileceği düşey borudur.
Kuru Sprinkler
Sistem: Çalışma öncesi borularının çoğunluğu hava ile dolu durumda tutulan
sprinkler sistemdir.
Korunumlu Koridor/Hol:Bitişik olduğu
mekanlardan yangına karşı dayanıklı yapı elemanlarıyla ayrılarak yangın
etkilerinden korunmuş hol ya da koridordur.
Korunumlu Merdiven:
Yangına karşı dayanıklı bir malzemeyle çevrili ve zemin düzeyinde bir son
çıkışla güvenlikli bir alana açılan yangın merdivenidir.
Mevcut Yapı: Bu
Yönetmeliğin yürürlüğe girmesinden önce yapımı tamamlanmış yada yapı ruhsatı
verilmiş olan yapıdır.
Ortak Merdiven:
Birden çok sayıda kullanım birimine hizmet veren kaçış merdivenidir.
Otomatik: İnsan
müdahalesine ihtiyaç göstermeksizin bir fonksiyonu kendi kendine yerine getiren
sistemdir.
Sertifikalı: TSE
veya TSE tarafından kabul gören uluslararası bir onay kuruluşu tarafından test
edilerek ilgili standartlara uygunluğu onaylanmış, ekipman, malzeme veya
hizmetlerdir.
Sıvılaştırılmış
Petrol Gazları (SPG veya LPG): Sıvılaştırılmış propan, propilen, normal-bütan,
izo-bütan ve bütilen bileşiklerini veya bu bileşiklerin karışımlarını ifade
eder.
Site: Herhangi bir
şekilde çevresinden ayrılan ortak kullanım alanları, güvenlik teşkilatı ve
sistemleri ve yönetim bütünlüğü olan konutlar veya işyerleri topluluğudur.
Son çıkış: Bir
yapıdan kaçış sağlayan yolun yapı dışındaki güvenlikli bir alana (yol, cadde
vb.) geçit veren bitiş noktasıdır.
Sprinkler:
Yangınları söndürmek ve gelişen yangınları itfaiye gelinceye kadar sınırlamak
amacıyla kurulan ve su püskürtmesi yapan otomatik sistemlerdir.
Sulu Boru Sistemi:
Normalde sürekli olarak su ile dolu durumda tutulan düşey borudur.
Yangın Bölmesi
(Bariyeri): Bina içinde, yangının ve dumanın ilerlemesi ve yayılmasını
tanımlanan süre için durduran, yatay veya düşey konumlu elemandır.
Yangın Bölgesi
(Zonu): Yangın durumunda, uyarı ve söndürme önlemleri diğer bölümlerdeki
sistemlerden ayrı olarak devreye giren bölümdür.
Yangın Dayanıklılık
Sınıfı: Bir yapı malzemesi ve/veya elemanını uygun ısıtma ve basınç koşulları
altında TS 1263, TS 4065 ile ilgili Avrupa Standartlarında belirlenen yanmaya
dayanıklılık deneyleri sonucunda saptanan yangına dayanıklılık süresini
belirler.
a) Yangına
dayanıklılık süresi 30-59 dakika olan F30,
b) Yangına
dayanıklılık süresi 60-89 dakika olan F60,
c) Yangına
dayanıklılık süresi 90-119 dakika olan F90,
d) Yangına
dayanıklılık süresi 120-179 dakika olan F120,
e) Yangına
dayanıklılık süresi 180 dakika ve yukarısı olan F180,
olarak gösterilir.
Yangına Karşı
Dayanıklılık: Bir yapı bileşeni ya da elemanının yük taşıma, bütünlük ve
yalıtkanlık özelliklerini belirlenen bir süre koruyarak yangına karşı
dayanmasıdır.
Yangın Duvarı: İki
bina arasında veya aynı bina içinde farklı yangın yüküne sahip hacimlerin
birbirinden ayrılması gereken durumlarda, yangının ilerlemesini ve yayılmasını
tanımlanan süre için durduran düşey elemandır.
Yangın Güvenlik
Holü: Kaçış merdivenlerine yangının ve dumanın geçişini engellemek için
yapılacak yangın güvenlik holleridir.
Yangın Kapısı: Bir
yapıda kullanıcılar, hava ya da nesneler için dolaşım olanağı sağlayan, kapalı
tutulduğunda duman, ısı, alev geçişine belirli bir süre direnecek nitelikteki
kapı, kapak ya da kepenktir.
Yangın Kompartımanı:
Bir bina içerisinde, üstü ve altı da dahil olmak üzere her yanı en az 60 dakika
yangına karşı dayanıklı yapı elemanlarıyla duman ve ısı geçirmez alanlara
ayrılmış (hacim) bölümdür.
Yangın Merdiveni:
Yangın durumunda, binadaki insanların emniyetli olarak ve süratle tahliyesi için
özel olarak yapılan yangından korunmuş kaçış merdivenidir. Kaçış yolları
bütününün bir parçası olup diğer kaçış yolu bölümlerinden bağımsız olarak
tasarlanamazlar
Yangın Mukavemet
Süresi: Yanma hızı 0.8 mm/dakika kabul edilmek suretiyle, ahşap elemanın bu
şekilde azalan kesitiyle ve güvenlik katsayısı 1.00'e eşit alınarak, üzerine
gelen gerçek yükü taşıyabildiği süre olup; ahşap elemanların yangın mukavemet
hesaplarında dikkate alınır.
Yangın Perdesi:
Korunması gereken obje, ürün veya alt yapının yangına karşı korunması veya
ısının yatay veya düşeyde yayılmasını önlemek maksadıyla kullanılan özel
donanımlı bariyerlerdir.
Yangın Türü: Yangın
türü, yangının yanmakta olan maddeye göre çeşididir ve dört sınıfa ayrılır.
a) A sınıfı
yangınlar, yanıcı katı maddeler yangınıdır. Odun, kömür, kağıt, ot, dokümanlar,
plastikler gibi madde yangınları bu sınıfa girer.
b) B sınıfı
yangınlar, yanıcı sıvı maddeler yangınıdır. Benzin, benzol, makine yağları,
laklar, yağlı boyalar, katran, asfalt gibi madde yangınları bu sınıfa girer.
c) C sınıfı
yangınlar, yanıcı gaz maddeler yangınıdır. Metan, propan, bütan, sıvılaştırılmış
petrol gazı (SPG), asetilen, havagazı, hidrojen gibi gaz yangınları bu sınıfa
girer.
d) D sınıfı
yangınlar, lityum, sodyum, potasyum, alüminyum, magnezyum gibi yanabilen hafif
ve aktif metallerle, radyoaktif maddeler yangınıdır.
Yangın Yükü: Bir
yapı bölümünün içinde bulunan yanıcı maddelerin kütleleri ile alt ısıl değerleri
çarpımlarının toplamının plandaki toplam alana bölünmesi ile elde edilen
büyüklüktür. (MJ/m2)
Yapı Sahibi: Yapı
üzerinde mülkiyet hakkına sahip olan gerçek ve tüzel kişilerdir.
Yapı Sorumluları: Yapı işlerinde görev alan yapım müteahhidi, proje müellifi,
tasarımcı, şantiye şefi ve yapı denetim kuruluşudur.
Yapı Yüksekliği:
Bodrum kat, asma katlar ve çatı arası piyesler dahil yapının inşa edilen tüm
katlarının toplam yüksekliğidir.
Yırtılma Yüzeyi: Patlama riskine karşı, kapalı bölümün yan duvarında oluşturulan
zayıf yüzeydir.
Yüksek Risk: Yüksek
tehlike sınıfına giren maddelerin üretildiği, kullanıldığı, depolandığı
yerlerdir.
ÜÇÜNCÜ
BÖLÜM
Binaların Kullanım Sınıfları
Binaların
kullanım sınıfları
Madde 8-
Binanın kullanım sınıfı ile ilgili bir tereddüt oluştuğu takdirde Bayındırlık ve
İskan Bakanlığının değerlendirmesi ve kararına uyulacaktır. Binaların kullanım
özelliklerine göre sınıfları şunlardır:
Toplanma amaçlı
binalar,
Eğitim amaçlı
binalar,
Sağlık hizmeti
amaçlı binalar,
Tutukevi, cezaevi ve
ıslahevleri,
Konaklama amaçlı
binalar,
Ticaret amaçlı
binalar,
Büro binaları,
Endüstriyel
tesisler,
Depolama amaçlı
tesisler,
Karışık kullanımlı
binalar.
Toplanma
amaçlı binalar
Madde 9-
Toplanma amaçlı binalar; tören, ibadet, eğlence, yeme, içme, ulaşım, araç
bekleme gibi nedenlerle 50 veya daha fazla kişinin bir araya gelebildiği tüm
binalar veya bunların bu amaçla kullanılan bölümlerini kapsar.
a) Atış poligonları,
b) Bilardo
salonları,
d) Dans salonları,
diskotekler, kumarhaneler ve gece kulüpleri,
e) Duruşma
salonları,
f) Düğün salonları,
g) Hn) Müzeler ve
sanat galerileri,
o) Oditoryumlar,
p) Rekreasyon
merkezleri,
r) Restoranlar,
lokantalar, barlar,
s) Sağlık kulüpleri
ve spor salonları,
t) Sergi ve fuar
salonları,
u) Sinema salonları,
v) Tiyatro
salonları,
y) Tören salonları,
z) Üniversite,
akademi, enstitü ve yüksek okul derslikleri, (50 kişi ve yukarısı) toplanma
amaçlı binalar kapsamındadır.
Herhangi bir binada
toplanma amaçlı olarak kullanılan ancak 50'den az kişinin toplanmasına uygun
olan bölümler, esas binanın kullanım sınıflandırılmasına tabi olacaklar ve
Yönetmeliğin bu sınıflandırma ile ilgili kurallarına uyacaklardır.
Eğitim
amaçlı binalar
Madde 10-
a) Ana okulları,
b) İlköğretim okulları,
c) Orta öğretim okulları,
d) Özel dershaneler,
e) Özel okullar,
eğitim amaçlı binalar kapsamındadır.
Eğitim kuruluşlarına ait diğer binalar bu Yönetmeliğin ilgili
maddelerine uygun olacaklardır.
Sağlık hizmeti amaçlı binalar
Madde 11-
a) Bakımevleri,
b) Doğumevleri,
c) Hastaneler,
d) Huzurevleri,
e) Sağlık merkezleri,
f) Sağlık ocakları,
g) Kreşler,
h) Yuvalar,
sağlık hizmeti amaçlı binalar kapsamındadır.
Tutukevi, cezaevi ve ıslahevleri
Madde 12- Tutukevi, cezaevi ve ıslahevleri;
çeşitli düzeylerde özgürlükleri kısıtlanmış ve güvenlik nedeniyle kendi
kontrolleri dışında hareketleri sınırlandırılmış bireylerin barındırıldığı
binalardır.
a) Cezaevleri,
b) Islahevleri,
c) Madde bağımlılar ıslah merkezleri,
d) Tutukevleri,
bu amaçla kullanılan binalar arasındadır.
Konaklama amaçlı binalar
Madde 13- Konaklama amaçlı binalar; normal
barınma amacıyla kullanılan, uyuma maksatlı bölümleri bulunan binaları kapsar.
a) Oteller, moteller, yatakhaneler,
b) Yurtlar, koğuşlar,
c) Tatil köyleri,
d) Apartman binaları,
e) Pansiyonlar,
f) Tek ve çift aile evleri,
konaklama amaçlı binalardır.
Ticaret amaçlı binalar
Madde 14 - Ticaret amaçlı binalar, ticari
malların teşhir ve satışı için kullanılan binaları veya bunların bu amaçla
kullanılan bölümlerini kapsar.
a) Alışveriş merkezleri
b) Berber ve kuaför salonları,
c) Büyük ve çok katlı mağazalar,
d) Dükkanlar,
e) Market ve süper marketler,
f) Müzayede salonları,
g) Restoranlar ve barlar, (50 kişinin altı)
ticaret amaçlı binalar kapsamındadır.
Ticari malların satışı ile bağlantılı olarak kullanılan ve aynı
binanın içinde bulunan büro, depo ve hizmet amaçlı bölümler ticaret amaçlı bina
sınıflandırmasına girer.
Esas olarak başka bir kullanım sınıfına giren bir binada
bulunan küçük ticaret amaçlı bölümler, örneğin bir iş merkezinin bünyesindeki
bir gazete bayii, binanın esas kullanım sınıflandırmasına ilişkin kurallara
uyacaklardır.
Büro binaları
Madde 15 - Büro binaları; iş amacıyla her
türlü büro hizmetlerinin (ticaret amaçlı binaların kapsamına giren işler hariç)
yürütüldüğü, hesap ve kayıt işlemlerinin ve benzer çalışmaların yapıldığı
binalardır.
a) Ayakta tedavi merkezleri,
b) Bankalar,
c) Belediye binaları,
d) Ses, video ve film kayıt istasyonları, (halka açık olmayan)
e) Doktor ve dişçi muayenehaneleri,
f) Genel büro binaları,
g) Hava trafik kontrol kuleleri,
h) Kamu hizmet binaları,
i) Mahkeme binaları,-
j) Radyo ve televizyon istasyonları,
k) Üniversite, akademi, enstitü, yüksekokullar ve 50 kişinin
altındaki derslikler,
büro binaları kapsamındadır.
Başka bir binanın bünyesinde büro hizmetleri için kullanılan
bölümler, ana binanın kullanım sınıflandırılmasına tabi olacaklar ve
Yönetmeliğin bu sınıflandırma ile ilgili kurallarına uyacaklardır.
Endüstriyel tesisler
Madde 16 - Endüstriyel tesisler; her çeşit
ürünün yapıldığı fabrika ve işleme, montaj, karıştırma, temizleme, yıkama,
paketleme, depolama, dağıtım ve onarım gibi işlemlere mahsus bina ve yapıları
kapsar.
a) Bıçkıhaneler,
b) Çamaşırhaneler,
c) Enerji üretim tesisleri,
d) Gaz tesisleri,
e) Gıda işleme tesisleri,
f) Hangarlar, (bakım-onarım amaçlı olanlar)
g) Liman, dog, rıhtımlar, dolum ve boşaltım tesisleri,
h) Her türlü fabrika,
i) Kuru temizleme tesisleri,
j) Pompa istasyonları,
k) Rafineriler,
l) Telefon santralleri,
endüstriyel binalar kapsamındadır.
Depolama amaçlı tesisler
Madde 17 - Depolama amaçlı tesisler; her türlü
mal, emtia, ürün, araç veya hayvanların depolanması veya muhafazası için
kullanılan tüm bina ve yapıları kapsar.
a) Ahırlar,
b) Antrepolar,
c) Dökme yağ depoları,
d) Eşya depoları ve emanetçiler,
e) Hangarlar (depolama amaçlı olanlar),
f) Kamyon parkları,
g) Otopark ve garajlar,
h) Silolar,
i) Tank çiftlikleri,
j) Soğuk depolar,
depolama amaçlı binalar kapsamındadır.
Başka bir binanın içerisinde bulunan 50 m2 den küçük depolama
amaçlı bölümler ana binanın bir parçası olarak kabul edileceklerdir.
Karışık kullanımlı binalar
Madde 18 - Eğer bir binada iki ya da daha
fazla kullanım sınıflandırılmasına tabi olacak bölümler varsa ve bu bölümler
birbirinden, daha yüksek tehlike sınıfına uygun bir yangın bölmesiyle
ayrılamıyorsa ya da iç içe olduğu için ayrı korunma önlemelerini uygulamak
mümkün olmuyorsa, daha yüksek koruma önlemleri gerektiren sınıflandırmaya
ilişkin kurallar tüm bina için uygulanır.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Bina Tehlike Sınıflandırması
Bina tehlike sınıflandırması
Madde 19 - Bu Yönetmelik kapsamında olan bina
veya bir bölümünün tehlikesi, yangının başlama ve yayılması, yangın esnasında
ortaya çıkan duman ve gazlar, patlama tehlikesi gibi bina veya yapıda
bulunanların yaşamları ve emniyetleri için potansiyel tehlike oluşturan
faktörlerin izafi tehlike dereceleri anlamındadır.
Bina veya bir bölümünün tehlike sınıfı, binanın özelliklerine
ve binada yürütülen işlem ve operasyonların niteliğine bağlı olarak saptanır.
Eğer bir binanın çeşitli bölümlerinde değişik tehlike sınıflarına sahip maddeler
bulunuyorsa en yüksek tehlike sınıflandırmasına göre uygulama yapılır.
Bina veya bir bölümünün tehlike sınıflandırması aşağıda
tanımlanan şekilde düşük, orta ve yüksek olarak yapılır.
a) Düşük tehlike, bünyesinde kendi kendine yayılan bir yangının
oluşmasına imkan vermeyecek şekilde düşük yanabilirliğe sahip malzemelerden
oluşur. Konutlar, ibadethaneler, hastaneler, okullar, kütüphaneler, müzeler,
bürolar, restoran oturma alanları, tiyatro, oditoryum ve benzeri yerler bu
kapsamdadır.
b) Orta tehlike, orta hızla ve önemli miktarda duman çıkararak
yanma olasılığı bulunan malzemelerden oluşur. Otopark, fırın, çamaşırhane,
restoran servis alanları, kuru temizleyici, deri üretimi, ticarethaneler, kağıt
üretimi, postane, yayın evi, matbaa, otomobil tamirhaneleri, tekstil üretimi,
lastik üretimi, marangozhane ve benzeri yerler bu kapsamdadır.
c) Yüksek tehlike, çok hızlı olarak yanma olasılığı bulunan
veya patlama tehlikesi bulunan malzemelerden oluşur. Uçak hangarları, yanıcı
sıvı ve gazların üretildiği, depolandığı ve dağıtıldığı yerler, tutuşma
sıcaklığı 38 0C dan düşük yanıcı madde kullanılan yerler, plastik, plastik köpük
ve benzeri madde üretim yerleri ile boyahaneler bu kapsamdadır.
İKİNCİ KISIM
Binalara İlişkin Genel Yangın Güvenliği Hükümleri
BİRİNCİ BÖLÜM
Genel Hükümler
Genel
Madde 20 - Bu bölümde açıklanan genel
hükümler, aksi belirtilmedikçe, özellik ve ayrıcalık gösteren binalar ve ahşap
binalar için de geçerlidir.
Bina yerleşimi
Madde 21 - İmar planları yapılırken, konut,
ticaret, sanayi gibi fonksiyon bölgeleri arasında, yangın havuzları ve su ikmal
noktalarının yapımına olanak verecek biçimde, yeşil kuşakların ayrılmasına ve bu
yeşil kuşakların, yangın güvenliği açısından fonksiyon bölgelerini birbirinden
ayırmasına özen gösterilecektir.
İmar planlarının tasarımında donatı alanları ile yerleşim
fonksiyonları belirlenirken bina sınıflandırmalarındaki yangın önlemleri esas
alınacaktır.
Yeni planlanan alanda bitişik nizamda teşekkül edecek imar
adalarının uzunluğu 75 metreden fazla olmayacaktır. Uzunluğu 75 metreden fazla
olan bitişik nizam yapı adalarında, yangın güvenliği ve erişim kontrolüne
ilişkin düzenlemeler yapılır ve önlemler plan müellifi tarafından plan notunda
belirtilir.
Plan yapımı ve revizyonlarında, planlama alanı ve nüfus dikkate
alınarak, 0.05 m²/kişi üzerinden itfaiye yerleri ayrılacaktır.
Binaya ulaşım yolları
Madde 22 - İtfaiye araçlarının kentin her
binasına ulaşabilmesi için ulaşım yollarının tümünde itfaiye araçlarının
engellenmeden geçmesine yetecek genişlikte yolun trafiğe açık olmasına özen
gösterilir. Özellikle park edilmiş araçlar nedeniyle ulaşım yollarının
engellenmesini önlemek için 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu ile bu Kanuna
dayalı olarak çıkarılan yönetmeliklere göre belediye trafik birimleri ile
Emniyet Trafik Şube Müdürlüğü normal zamanda yolları açık tutmakla yükümlüdür.
Bunlar yangın anında ulaşımın sağlanması için, park edilmiş araçlara veya özel
mülkiyete zarar vermeyecek tedbirleri alarak açma yetkisine sahiptirler.
İç ulaşım yolları, herhangi bir binaya ana yoldan erişimi
sağlayan yollardır. İç ulaşım yollarında olağan genişlik en az 4 m. ve çıkmaz
sokak durumunda en az 8 m genişlik olacaktır. Dönemeçte, iç yarıçap en az 11 m,
dış yarıçap en az 15 m eğim en çok % 6, düşey kurp en az R=100 m yarıçaplı
olmalıdır. Serbest yükseklik en az 4 m ve taşıma yükü en az 15 ton (10 tonluk
arka dingil yükü düşünülecektir) alınacaktır.
Eğer iç ulaşım yolundan binaya erişim için gerekli açılı
mesafe, o bölgeye hizmet verecek itfaiyenin elindeki araçların erişim
olanaklarından daha uzaksa, itfaiye aracının binaya yanaşmasına engel olabilecek
çevre veya bahçe duvarları, itfaiye aracı tarafından kolaylıkla yıkılabilir
biçimde zayıf olarak yapılacaktır. Bu şekilde zayıf olarak yapılan duvar bölümü
en az 8 metre eninde olacak, kırmızı çapraz işaretle görünür kılınacak ve önüne
araç park edilmeyecektir.
İKİNCİ BÖLÜM
Bina Taşıyıcı Sistemi Stabilitesi
Bina taşıyıcı sistemi stabilitesi
Madde 23 - Bina taşıyıcı sistem ve
elemanlarının, gerek bir bütün olarak, gerekse her bir elemanıyla, bir yangında
insanların tahliyesi ya da söndürme süresinde korunmaları için yeterli bir zaman
boyunca stabil kalmalarını sağlayacak şekilde hesaplanarak boyutlandırılmaları
zorunludur. Söz konusu hesaplar, istenilen yangına dayanıklı ya da yangın kesici
süreyi sağlayacak şekilde yapılırlar. Özel yapılarda ek hesaplar istenir. Yangın
süresinde sıcaklık artışının zamana bağlı gelişiminde TS 1263'te verilen
bağıntılar kullanılacaktır.
Yangın güvenliği açısından en az yangın önleyici F30-B2
sınıfını sağlamayan yapı elemanlarının binaların taşıyıcı kısımlarında
kullanılmasına, çelik endüstri yapılarındaki özel haller dışında, müsaade
edilmez.
Çevreye yangın yayma tehlikesi olmayan ve yangın sırasında
içindeki yanıcı maddeler çelik elemanlarında 540 0C üzerinde bir sıcaklık
artışına sebep olmayacak bütün çelik yapılar, çelikte yangına karşı herhangi bir
önlem alınmaksızın yangına karşı dayanıklı kabul edilir. Bunun dışında kalan
çelik yapılarda, çeliğin sıcaktan uygun şekilde yalıtılması gerekir. Yalıtım,
yangına dayanıklı püskürtme sıva ile sıvama, yangına dayanıklı boya ile boyama,
yangına dayanıklı malzemeler ile çevreyi sarma, kutuya alma ve kütlesel yalıtım
şeklinde yapılabilir.
Betonarme ve ön gerilmeli betondan mamul taşıyıcı sistem
elemanlarında TS 4065 standardına uyulur. Çok katlı ve özellikle yatay yangın
bölmeli binalarda, sistem bir bütün olarak incelenir, eleman genleşmelerinin
kısıtlandığı durumlarda doğan ek zorlamalar göz önünde tutulur. Betonarme veya
betonarme-çelik kompozit elemanların yangına karşı 2 saat dayanıklı olabilmesi
için, içindeki çelik profil veya donatının en dışta kalan kısımlarının (pas
payı) en az 4 cm. kalınlığında beton ile kaplanmış olması gerekmektedir.
Ahşap elemanların yangın mukavemet hesapları yanma hızına
dayandırılır. Yanma hızı 0.6 ila 0.8 mm/dak kabul edilip; ahşap elemanın bu
şekilde azalan en kesitiyle ve güvenlik katsayısı 1.00'e eşit alınarak, üzerine
gelen gerçek yükü taşıyabildiği süre yangın mukavemet süresi kabul edilir.
En az 19 cm. kalınlığında kagir taşıyıcı duvar, kemer, tonoz ve
kubbelerin diğer standart ve yönetmeliklere uygun inşa edilmişlerse, 4 saatten
kısa süreli yangınlar için ayrı bir kontrolü gerekmez.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Bölmeler, Cepheler ve Çatılar
Yangın bölmeleri
Madde 24 - Binalar gerekli durumlarda düşey ve
yatay yangın bölmeleri ile donatılmalıdır. Yalnız can kaybının düşünülmesi
durumunda, tek veya ikinci çıkışa sahip, iki katlı müstakil konutlarda, tek
katlı büro binalarında, tek katlı ve çevresi açık fabrika ve depolarda yangın
bölmeleri yapılmayabilir.
Sprinkler sistemi ve duman tahliye sistemi yoksa yukarıda
sayılanların dışındaki binalarda ve endüstriyel tesislerde, kat alanı 2000
m²'yi, huzur evleri, hastaneler, kreşler, ana ve ilkokullar gibi can güvenliği
açısından önem arz eden binalarda kat alanı 1250 m²'yi aşmayacak yangın
kompartımanları teşkil edilecektir.
Düşey iç bölmeler ve yangın duvarları
Madde 25 - Düşey iç bölmeler ve bitişik nizam
yapıların yangın duvarları, yangına en az 90 dakika dayanıklı olarak
projelenmelidir. Bölme aralıkları 60 metreyi aşmamalıdır. Bu bölme ve duvarların
cephe ve çatılarda göstermeleri gereken özellikler ilgili maddelerde
belirtilmiştir.
Bölmelerde delik ve boşluk bulunmayacaktır. Bölmelerde kapı ve
sabit ışık penceresi gibi boşluklardan kaçınmak mümkün değilse, bunlar da en az
bölme yangın mukavemetinin yarı süresi kadar yangına dayanıklı ve yangın kesici
olacaktır. Kapıların otomatik bir teçhizatla kendiliğinden kapanması ve duman
sızdırmaz özellikte olması zorunludur. Bu tür yarı mukavemetli boşlukların
çevresi her türlü yanıcı maddeden arındırılmış olacaktır. Su, elektrik, ısıtma,
havalandırma ve benzeri tesisatın yangın bölmesinden geçmesi durumunda, bölmede
yangın dayanımını azaltmayacak ve denenmiş uygun detaylar kullanılacaktır.
Yangın duvarlarında kullanılabilecek yapı malzemelerinin
yanıcılık sınıfları ve yangında gözlenen davranışları Ek-1' de, normal bina
duvarlarında aranan yangın dayanım şartları Ek-4'de toplu olarak verilmiştir. En
çok iki katlı konutlar, taşıyıcı duvarlar, ayak ve kolonlar ise en az F30-B2
sınıfında olmalıdır.
Topluma açık binalar ile yüksek yapılarda yangın anında
otomatik kapanan veya yapının kullanım saatleri dışında kapatılan sürme bölmeler
veya koridor damperleri kullanılabilir.
Yapı malzemelerinin yanıcılık sınıfları ve yangında gözlenen
davranışları Ek-1'de gösterilmiştir.
Yapı yüksekliği 2 katı aşmayan binalardaki taşıyıcı duvarlar,
ayak ve kolonlar için istenen en az F30-B2 sınıfına, yüksek bina sınıfına
girmeyen, 2 kattan yüksek binaların taşıyıcı olmayan duvarlarında da müsaade
edilir. Normal bina duvarlarında aranan yangın dayanım şartları Ek-4'de toplu
olarak gösterilmiştir.
Yatay bölmeler ve döşemeler
Madde 26 - Yangın sınıfı F30-B2 olan müstakil
en çok 2 katlı konutlar dışında, bütün döşemeler yangına en az 60 dakika
dayanımlı ve yangın kesici nitelikte olacaktır. Her durumda bodrum tavanı
yangına en az 90 dakika dayanımlı olacaktır.
Yangına en az 120 dakika mukavemet gösteren ve alevlerin
geçebileceği boşlukları bulunmayan her döşeme bir yatay yangın bölmesi olarak
kullanılabilir.
Ayrık nizamda müstakil konutlar dışında B2 ve B3 sınıfı
malzemelerden asma tavanların kullanılması yasaktır.
Bina döşemelerinde aranan yangın dayanım şartları Ek-4'de
gösterilmiştir.
Cepheler
Madde 27 - Cepheler, düşey dış yangın
bölmeleri niteliğindedir. Cephe dış kaplamasının yanmaz malzemeden olması
esastır. Cephe elemanları ile alevlerin geçebileceği boşlukları bulunmayan
döşemelerin kesiştiği yerler, alevlerin komşu katlara atlamasını engelleyecek
şekilde yalıtılmalıdır.
Kapı, pencere ve benzeri cephe boşlukları arasında, aynı bir iç
hacme ait değillerse en az 100 cm yatay dolu yüzey bulunmalıdır. Bu dolu
yüzeylerin, bir düşey yangın bölmesi veya duvarı olması durumunda, bina dışına
en az 40 cm taşan düşey yanmaz nervürlerle pekiştirilmesi tercih edilmelidir.
Konut olarak kullanılan yapılar bu uygulamanın dışındadır.
Yangına en az 30 dakika dayanıklı özel pencereler
kullanılmadığı takdirde, cephede en az 50 cm çıkıntılı yatay alev itici
nervürler düzenlenecektir .
Çatılar
Madde 28 - Çatıların oturdukları döşemeler
yatay yangın bölmesi niteliğinde bulunmalıdır. Bitişik nizam yapılarda,
çatılarda çatı örtüsü (üst izolasyon) olarak B2 ve B3 sınıfı malzemeler
kullanılması yasaktır.
Düşey yangın bölmeleri ve yangın duvarları boyut ve nitelikleri
ile çatı düzlemini en az 60 cm aşacak şekilde yapılacaktır. Çatılarda
kullanılacak malzemelere ait özelikler Ek-4'de gösterilmiştir.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Binalarda Kullanılacak Yapı Malzemeleri
Binalarda kullanılacak yapı malzemeleri
Madde 29 - Yangın güvenliği açısından kolay
alevlenen B3 sınıfı yapı malzemelerinin inşaatta kullanılmalarına müsaade
edilmez. Bunlar ancak bir kompozit içinde veya özel önlemler alınması yolu ile
normal alevlenen B2 sınıfına dönüştürüldükten sonra kullanılabilirler.
İki kattan daha yüksek binalardaki taşıyıcı duvar, ayak ve
kolonlar ise en az F90-A sınıfında olarak inşa edilirler. Duvarlarda iç
kaplamalar ve ısı yalıtımları en az normal alevlenen B2, yüksek binalarda ise en
az zor alevlenen B1; dış kaplamalar 2 kata kadar olan binalarda en az B2, daha
yüksek binalarda ise yanmaz A1 sınıfı malzemeden yapılır.
Döşeme üzerinde kolay alevlenen B3 sınıfı malzemeden ısı
yalıtımı yapılmasına, üzeri en az 2 cm kalınlığında şap tabakası ile örtülmek
şartı ile müsaade edilir. Döşeme kaplamaları da en az B2, ve yüksek binalarda
ise en az yanmaz A1 sınıfı malzemeden yapılır.
Normal bina duvarları, döşemeleri, çatıları, merdiven kuleleri,
koridorları ve yapı malzemeleri için aranacak yangın dayanım şartları Ek 2 -
6'da gösterilmiştir.
Mağaza binaları, toplantı salonları, garajlar ve çok katlı
endüstri yapıları gibi özel binalardaki yapı malzeme ve elemanlarında aranacak
yangın dayanım şartları Ek 7-10'da gösterilmiştir.
Uçucu yanar parçalara ve ısı radyasyonuna dayanıklı olduğu
herhangi bir gerçeklemeye lüzum olmadan ve çatı eğimine bağlı olmadan kabul
edilebilen çatı elemanları şunlardır. Doğal veya yapay taşlardan, beton
plaklardan, asbestli çimento plaklardan yapılmış çatı örtüleri ve çatı
tecritleri, çelikten veya diğer metallerden yapılmış ve en az B1 sınıfı
malzemelerden yalıtım ve örtü tabakaları içermeyen çatılar.
ÜÇÜNCÜ KISIM
Kaçış Yolları, Kaçış Merdivenleri ve Özel Durumlar
BİRİNCİ BÖLÜM
Genel Hükümler
Genel
Madde 30 - Bu kısım, kullanıcılar için
sağlanacak güvenlikli kaçış yollarının tasarım, yapım, korunum ve bakım
gereklerini belirler.
İnsanlar tarafından kullanılmak üzere tasarlanan her yapı,
yangın ya da diğer acil durumlarda kullanıcıların hızla kaçışlarını sağlayacak
yeterli acil durum çıkışlarıyla donatılacaktır. Çıkışlar ve diğer önlemler
yangın ya da diğer acil durumlarda can güvenliğinin yalnızca tek bir önleme
dayandırılmayacağı biçimde tasarlanacaktır. Tekil önlemlerin kişisel kusurlar,
mekanik arızalar ya da mevcut tehlike nedeniyle işlevini yitirmesi ihtimaline
karşı can güvenliği için önlemler alınacaktır.
Her yapı, yangın ya da diğer acil durumlarda yapıdan kaçış için
kullanıcıların ısı, duman ya da panikten doğan aşırı tehlikelerden koruyacak
biçimde yapılacak, donatılacak, bakım görecek ve işlevini sürdürecektir.
Her yapı tüm kullanıcılara elverişli kaçış olanakları sağlamak
için yapının kullanım sınıfına, kullanıcı yüküne, yangın korunum düzeyine,
yapısına ve yüksekliğine uygun tip, sayı, konum ve kapasitede tehlike
çıkışlarıyla donatılacaktır.
Her yapının içinde yapının kullanımına girmesiyle her kesimden
serbest ve engelsiz erişilebilen tehlike çıkışlar sağlayacak şekilde
düzenlenecek ve bakım altında tutulacaktır. Herhangi bir yapının içinden serbest
kaçışları engellememek için çıkışlara veya kapılara kilit, sürgü vb. bileşenler
takılmayacaktır. Zihinsel özürlü, tutuklu ya da ıslah edilenlerin barındığı,
yetkili personeli sürekli görev başında olan ve yangın ya da diğer acil
durumlarda kullanıcıları nakledecek yeterli olanakları bulunan yerlerde kilit
kullanılmasına izin verilecektir.
Her çıkış açık-seçik görünecek, ayrıca çıkışa götüren yol, her
tür yapıdaki bedensel ve zihinsel açıdan sağlıklı her kullanıcının herhangi bir
noktadan kaçacağı doğrultuyu kolayca anlayacağı biçimde açık-seçik görünür
olacaktır. Çıkış niteliği taşımayan herhangi bir kapı, ya da bir çıkışa götüren
yol gerçek çıkışla karıştırılmayacak şekilde düzenlenecek ya da
işaretlenecektir. Bir yangın durumunda kullanıcıların yanlışlıkla çıkmaz
alanlara girmemeleri, ve kullanılan odalardan, mekanlardan geçmek zorunda
kalmaksızın bir çıkışa ya da çıkışlara doğrudan erişmeleri sağlanacaktır.
Bir yapıda yapay aydınlatma gerekmesi durumunda çıkışla ilgili
düzenlemeler aydınlatma tasarımı içinde uygun ve güvenilir biçimde yer alacaktır
ve Beşinci Kısım Üçüncü Bölümde belirtilen esaslara göre kaçış yolları
aydınlatması ve yönlendirmesi yapılacaktır.
Bir yangın durumunda yapının boyutlarına, kullanım amacına
bağlı olarak gereken yerlerde, kullanıcıları uyarmak, kaçışları başlatmak üzere
Beşinci Kısım Dördüncü Bölümdeki gereklere uygun bir yangın uyarı sistemi
kurulacaktır.
Her düşey kaçış yolu ve yapının katları arasında düzenlenen
diğer düşey boşluklar, kaçışlar öncesi ve sırasında, ısı, duman ve diğer yanma
ürünlerinin bu boşluklardan yükselerek katlara yayılımını önlemek için uygun bir
biçimde kapatılacak ya da korunacaktır.
Bu Yönetmeliğe uygunluk, yapıyı normal koşullarda kullananların
güvenliğiyle ilgili diğer sorumlulukların azaltılacağı ya da uygulamadan
kaldırılacağı biçimde yorumlanmayacaktır. Ayrıca Yönetmelikteki hükümlerden
hiçbiri yapının normal kullanım süreçlerinde tehlike yaratabilecek herhangi bir
duruma izin verileceği biçimde yorumlanmayacaktır.
İKİNCİ BÖLÜM
Kaçış Yolları
Genel
Madde 31 - Gerçek bir kaçış yolu, bir yapının
herhangi bir noktasından yer seviyesindeki caddeye kadar olan devamlı ve
engellenmemiş kaçış yolunun tamamıdır. Kaçış yolları kapsamına bir bütün olarak;
a) Oda ve diğer bağımsız mekanlardan çıkışlar,
b) Her kattaki koridor ve benzeri geçitler,
c) Kat çıkışları,
d) Zemin kata ulaşan merdivenler,
e) Zemin katta merdiven ağızlarından aynı katta yapı son
çıkışına götüren yollar,
f) Son çıkış,
dahildir.
Asansörler kaçış yolu olarak kabul edilemez. Pencere ve parapet
yüksekliği döşemeden en çok 120 cm yukarıda ve bina dışındaki güvenlik bölgesine
açık, dış zeminden en çok 3 m yükseklikteki, en az cam genişliği 90 cm ve
yüksekliği 90 cm olan pencereler, zorunlu hallerde aksi belirtilmemişse, kaçış
yolu kabul edilebilirler.
Kaçış yollarının belirlenmesinde yapının kullanım sınıfı,
kullanıcı yükü, kat alanı, çıkışa kadar alınacak yol ve çıkışların kapasitesi
esas alınacaktır. Her katta, o katın kullanıcı yüküne ve en uzun kaçış
uzaklığına göre çıkış olanakları sağlanacaktır.
Zemin kat üzerindeki herhangi bir katta düzenlenen kaçış
merdivenleri tüm normal katlara aynı zamanda hizmet verebilir. Zemin altındaki
herhangi bir katta düzenlenen kaçış merdivenleri de tüm bodrum katlara hizmet
verebilir.
Değişik bölümleri ya da katları, değişik tipte kullanımlar için
tasarlanan ya da içinde aynı zamanda değişik amaçlı kullanımların sürdürüldüğü
yapılarda, yapı bütününe ya da kat bütününe ilişkin gerekler en sıkı kaçış
gerekleri olan kullanım tipi esas alınarak saptanacak ya da her bir yapı
bölümüne ilişkin gerekler ayrı ayrı belirlenecektir.
Tuvaletler, soyunma odaları, depolar, personel kantinleri gibi
mekanlar, holler, koridorlar ve benzeri diğer mekanlara hizmet veren ancak diğer
mekanlarla aynı katta olduğu halde aynı zamanda kullanılmayan mekanların döşeme
alanları, yer aldıkları katın kullanıcı yükü hesaplanmalarında dikkate
alınmayabilir.
Çıkış kapasitesi ve çıkış sayısı
Madde 32 - Kullanıcı yükü, gerekli kaçış ve
panik hesaplarında kullanılmak üzere brüt alana göre, konferans salonu, lokanta,
bekleme salonları, konser salonları, topluma açık stüdyo, düğün salonu ve
benzeri yerlerde 1.0 m2/kişi, dans salonları, bar, oyun salonları ve benzeri
yerlerin oturulan kısımları için 1.0 m2/kişi, ayakta durulan kısımlarda 0.50
m2/kişi, büro binalarında, dernek merkezlerinde, hastane yatak odalarında 10
m2/kişi, süper marketlerde 2 m2/kişi, alışveriş merkezlerinde 7 m2/kişi,
otoparklarda 30 m2/kişi alınacaktır.
Çıkış genişliği için, çıkış kapıları, kaçış merdivenleri,
koridorlar ve diğer kaçış yollarının kapasiteleri 50 cm'lik genişlik birim
alınarak hesaplanacaktır. Aksi belirtilmedikçe, birim genişlikten tahliye
süresi, kagir yapılarda 3 dakika ve ahşap yapılarda 2 dakika alınacak, 50 cm.
genişlikten bir dakikada 40 kişi geçebileceği kabul edilecektir.
Çıkış sayısı, çıkış genişliğinin ikiye bölünmesi ile elde
edilecek değere 1 eklenerek bulunacak ve 0.50 den büyük kesirlerde bir üst değer
esas alınacaktır. Örneğin 1000 m2 lik bir süper marketin kullanıcı yükü 2000
kişi, çıkış genişliği 2000/(3x40)x0.5=8.34 m, çıkış sayısı 8.34/2+1= 5 dir.
Aksi belirtilmedikçe, 50 kişinin aşıldığı her mekanda, 25
kişinin aşıldığı sinema, tiyatro, bar gibi eğlence yerlerinde ve yüksek riskli
mekanlarda, çıkışlara erişmek için en az 2 kapı bulunacaktır. Kişi sayısı 500
kişiyi geçerse en az 3 çıkış olacaktır. Kapılar birbirinden olabildiğince uzakta
olacak ve iki kapı hiç bir noktadan 45 dereceden daha dar bir açı ile
görünmeyecektir.
Tablo 1: Çıkışlara götüren en uzun kaçış uzaklıkları
Tek yönde en çok
uzaklık (m)
İki yönde en çok uzaklık (m)
Kullanım Sınıfı
Sprinklersiz
Sprinklerli
Sprinklersiz
Sprinklerli
Yüksek Tehlike
10
20
20
35
Endüstriyel
15
25
30
60
Yurtlar, Yatakhaneler
15
25
30
60
Mağazalar, dükkanlar
15
25
45
60
Bürolar
15
30
45
75
Otoparklar
15
25
45
60
Okul ve Eğitim yapılan
15
25
45
60
Toplanma Yerleri
15
25
45
60
Hastaneler
15
25
30
45
Oteller, Pansiyonlar
15
20
30
45
Apartmanlar
15
30
30
60
Kaçış uzaklığı kullanım sınıfına göre Tablo 1'de verilen
değerlerden daha büyük olamaz.
En az iki çıkışlı tasarlanan bir katta, kullanılan bir mekan
içindeki en uzak noktadan en yakın çıkışa olan uzaklık, Tablo 1'de belirlenen
sınırları aşmayacaktır.
b) Odalar, koridorlar ve benzeri alt bölümlere ayrılmış büyük
alanlı bir katta, direkt (kuş uçuşu) kaçış uzaklığı Tablo 1'de izin verilen en
çok kaçış uzaklığının 2/3'ünü aşmıyorsa kabul edilecektir.
c) Kaçış uzaklığı ölçülecek en uzak nokta, mekan içinde mekanı
çevreleyen duvarlardan 40 cm önde alınacaktır.
d) Zorunlu çıkışlar yerine sığınma alanı sağlanan yerlerde
(hastane gibi) kaçış uzaklığı, sığınma alanına götüren koridorun çıkış kapısına
kadar olan ölçüdür.
Kaçış yolu genişliği
Madde 33 - Hiçbir çıkış, kaçış merdiveni ya da
diğer kaçış yolları 32 nci maddeye göre hesaplanan değerlerden daha dar
genişlikte ve toplam kullanıcı sayısı 50 kişiden fazla olan binalarda bir kaçış
yolunun genişliği iki birim genişlikten yani 100 cm.'den az olmayacaktır.
Kaçış merdivenlerinin en çok genişliği 200 cm'yi geçmeyecektir.
Genişliği 200 cm'yi aşan merdivenler korkuluklarla 100 cm'den az olmayan ve 200
cm'den fazla olmayan parçalara ayrılacaktır. Kaçış merdivenlerinin çıkış
kapasitesi hesaplanırken, 200 cm'yi geçen fazlalıklar hesaba katılmayacaktır.
İki çıkış gereken mekanlarda her bir çıkış toplam kullanıcı
yükünün en az yarısını karşılayacak genişlikte olacaktır.
Genişlikler, temiz genişlik olarak ölçülecektir.
a) Kaçış merdivenlerinde; merdiven kolu duvarlarla çevrelenmiş
ise temiz genişlik her iki duvarın bitmiş yüzeyleri arasındaki ölçüdür. Merdiven
kolunun bir tarafında duvar diğer tarafında korkuluk varsa temiz genişlik, duvar
bitmiş yüzeyiyle korkuluk iç yüzeyi arasındaki ölçüdür. Merdiven kolunun her iki
yanında da korkuluk varsa temiz genişlik, korkulukların iç yüzeyleri arasındaki
ölçüdür ve her iki yandaki küpeşteler 80 mm'den fazla çıkıntı yapmayacaktır.
b) Çıkış kapısında; tek kanatlı kapıda temiz genişlik, kapı
kasası ya da lamba çıkıntısıyla 90 derece açılmış kanat yüzeyi arasındaki
ölçüdür. Tek kanatlı bir çıkış kapısının temiz genişliği 80 cm den az 120 cm den
çok olmayacaktır. İki kanatlı kapıda temiz genişlik, her iki kanat 90 derece
açık durumdayken kanat yüzeyleri arasındaki ölçüdür.
Tüm çıkışlar ve erişim yolları için aşağıda belirtilen
gereklere uyulacaktır.
a) Çıkışlar ve erişim yolları açık-seçik görülebilir olacak ya
da konumları simgelerle vurgulanacak ve her an kullanılabilmesi için engellerden
arındırılmış durumda bulundurulacaktır.
b) Bir yapıda ya da katlarında bulunan her kullanıcı/kiracı
için diğer kullanıcı/kiracıların kullanımında olan odalardan ya da mekanlardan
geçmek zorunda kalmaksızın bir çıkışa ya da çıkışlara doğrudan erişim
sağlanacaktır.
Yangın güvenlik holü
Madde 34 - Kaçış merdivenlerine dumanın
geçişini engellemek için yapılacak yangın güvenlik holleri, kullanıcıların kaçış
yolu içindeki hareketini engellemeyecek biçimde tasarlanacak ve taban alanı 3
m²'den az olmayacaktır. Döşemeye asansör holünde çıkış kapısına doğru 1/200'ü
aşmayacak bir eğim verilecektir. Yanıcı madde içermeyen ve kullanım alanlarından
bir kapı ile ayrılan koridor ve holler yangın güvenlik hacmi olarak kabul
edilir.
Kaçış yolları gerekleri
Madde 35 - Tüm yapılar için aşağıda belirtilen
olanaklardan biri ya da daha fazlası kullanılarak kaçış yolları
sağlanacaktır.Yapının kullanımda olduğu sürece zorunlu çıkışlar kolayca
erişilebilir durumda tutulacak, kapılar açılabilecek ve önlerinde engelleyiciler
bulunmayacaktır.
Korunumlu iç kaçış koridorları ve geçitler
Madde 36 - Korunumlu iç kaçış koridorları ve
geçitler için aşağıda belirtilen şartlar aranır.
a) Bir yapıda ya da yapı katında, kaçış yolu olarak hizmet
veren korunumlu koridor ya da korunumlu holler 3 veya daha az katlı yapılarda 60
dakika yangına dayanıklı, 15.50 m'den daha yüksek yapılarda 120 dakika yangına
dayanıklı olacaktır.
b) İç kaçış koridorları ve geçitler aşağıda belirtilen
özelliklerde olacaktır.
1) Bir iç kaçış koridoruna/geçidine açılan çıkış kapıları,
kaçış merdivenlerine açılan çıkış kapılarına eşdeğer düzeyde yangına karşı
dayanıklı olacak ve otomatik olarak kendiliğinden kapatan düzeneklerle
donatılacaktır.
2) İç kaçış koridorunun en az genişliği ve kapasitesi 32 nci
maddeye göre belirlenen değerlere uygun olacaktır.
3) Kaçış koridoru boyunca döşemede yapılacak üç basamaktan az
kod farkları en çok %10 eğimli rampalarla bağlanacaktır. Rampalar yangın
merdivenlerine eşit güvenlik önlemleriyle donatılacak ve eğim sabit
tutulacaktır. Zemin kaymaz malzeme ile kaplanacaktır.
4) İç kaçış koridoruyla bağlantılı olan korunumlu merdivenin
basınçlandırılması durumunda koridorda Altıncı Kısımdaki gereklere uygun biçimde
mekanik yolla basınçlandırılacaktır.
Dış kaçış geçitleri
Madde 37 - Kaçış yolu olarak bir iç koridor
yerine dış geçit kullanılabilir. Ancak dış geçite bitişik yapı dış duvarında
düzenlenecek duvar boşluklarına konulacak menfezlerin yanmaz nitelikte olması,
boşluğun parapet üst kotu ile döşeme bitmiş kotu arasında 1.8 m ya da daha fazla
yükseklik kalması ve bu tür havalandırma boşluklarının bir kaçış merdivenine ait
herhangi bir duvar boşluğuna 3.0 m'den daha yakın olmaması esas alınacaktır.
Bir dış geçite açılan çıkış kapısı 30 dakika yangına karşı
dayanıklı olacak ve kendiliğinden kapatan düzeneklerle donatılacaktır.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Kaçış Merdivenleri
Tanım
Madde 38 - Yangın durumunda, bir binadaki
insanların sürat ve emniyetle tahliyesinde kullanılmak üzere bu göreve özel
olarak tasarlanan korunumlu merdivenlerdir. Yapının olağan merdivenlerinden
yangında kullanılabilecek özellikte olanları da yangın merdiveni olarak kabul
edilir.
Yangın merdivenleri, yangınla ilgili tahliyelerde kullanılan
kaçış yolları bütününün bir parçasıdır ve diğer kaçış yolları öğelerinden
bağımsız tasarlanamazlar.
Yangın merdiveni duvar, tavan ve tabanında hiçbir yanıcı
malzeme kullanılmamalı, bu elemanlar yangına 120 dakika dayanıklı olmalıdırlar.
Yangın merdivenlerinin kullanmaya uygun şekilde
bulundurulmasından bina veya işyeri sahip ve yöneticileri sorumludur.
Yangın çıkışı zorunluluğu
Madde 39 - Bütün yapılarda, bu kısmın Dördüncü
Bölümünde aksi belirtilmedikçe, İkinci Bölümde belirtilen esaslara göre ikinci
çıkış tesis edilir. Aksi belirtilmedikçe çıkışlar korunmuş olacaktır.
Kaçış merdiveni yuvalarının yeri ve düzenlenmesi
Madde 40 - Yangın hangi noktada çıkarsa
çıksın, o kotta bütün insanların çıkışlarının sağlanması için kaçış yolları ve
yangın merdivenleri birbirlerinin alternatifi olacak şekilde konumlandırılacak,
yan yana yapılmayacak, yangın merdiveni yuvası ile merdiven aynı katta olacak ve
genel merdivenlerden geçilerek yangın merdivenine ulaşılmayacaktır. Merdiven
yuvalarının yerinin belirlenmesinde en uzak kaçış mesafesi ve kullanıcı yükü
esas alınacaktır.
Merdiven yuvalarının yeri, binadaki insanların güvenlikle bina
dışına kaçışlarını kolaylaştıracak şekilde seçilmelidir. Yangın merdivenlerinin
başladıkları kottan çıkış kotuna kadar süreklilik göstermesi esastır.
Bodrum katlarda ve yüksek binalarda yangın merdivenlerine bir
yangın güvenlik holünden veya korunumlu bir holden geçilerek girilmesi
zorunludur.
Pervane kanadı biçimindeki rıhtsız basamaklara, konutlar
dışında hiç bir yapıda izin verilmeyecektir.
Kaçış merdiveni özellikleri
Madde 41 - Bir kaçış merdiveninin indiği nokta
ile dış açık alan arasındaki uzaklık, yangın merdiveninin zemin düzeyindeki
güvenlikli dolaşım alanına indiği nokta açık-seçik görülebilen ve güvenlikli bir
dış açık alana doğrudan erişilebilen bir yerde olması, iç kaçış merdivenlerinden
boşalan kullanıcı yükünü karşılayacak yeterli genişlikte dışa açık kapı olması
halinde, maksimum uzaklık 10 m'yi aşmayacaktır. Sprinkler korunumlu yapılarda,
15 m olabilir.
Kaçış merdivenlerinde her döşeme düzeyinde 17 basmaktan çok
olmayan ve 4 basamaktan az olmayan aralıkla sahanlıklar düzenlenecektir.
Sahanlığın en az genişliği ve uzunluğu merdivenin genişliğinden
az olmayacaktır. Düz kollu merdivenlerde, üst koldaki ve alt koldaki rıhtlar
arasındaki uzunluğun 1 m'den daha çok olmasına gerek yoktur. Basamaklar kaymaz
malzeme olacaktır.
Merdivenlerde baş kurtarma yüksekliği basamak üzerinden en az
210 cm olmalıdır. Sahanlıklar arası kot farkı en çok 300 cm olmalıdır.
Herhangi bir kaçış merdiveninde basamak yüksekliği 175 mm'den
çok, basış genişliği ise 250 mm'den az olmayacaktır.
Kaçış için kullanılmasına izin verilen merdivenlerde, basamağın
kova hattındaki en dar basış genişliği, konutlarda 100 mm'den diğer yapılarda
125 mm'den az olmayacaktır. Her kaçış merdiveninin her iki yanında duvar,
korkuluk ya da küpeşte bulunacaktır. Genişliği 80 cm ya da daha az olan
merdivenlerin yalnızca bir yanında korkuluk yeterlidir.
Yangın merdiveni kovası ve yangın güvenlik holüne elektrik ve
mekanik tesisat şaftı kapakları açılamaz.
Dış kaçış merdivenleri
Madde 42 - Dışarıda yapılan açık kaçış
merdiveni, ilgili gereklere uyulması koşuluyla iç kaçış merdivenleri yerine
kullanılabilir ve ayrıca bir korunumlu yuva içinde bulunması zorunlu değildir.
Dış kaçış merdiveninin herhangi bir bölümüne yanlardan yatay
uzaklık olarak 3 m içerisinde ya da alttan düşey uzaklık olarak 3 m içerisinde
kapı ve pencere gibi korunumsuz duvar boşluğu bulunmayacaktır.
Dışarıda açık merdivenlere yüksek binalarda izin verilmez.
Dairesel merdiven
Madde 43 - Dairesel merdivenler, yanmaz
malzemeden yapılmaları ve en az 800 mm genişlikte olmaları durumunda kullanıcı
yükü 25 kişiyi aşmayan herhangi bir kattan, ara kattan, veya balkonlardan
zorunlu çıkış olarak hizmet verebilir. Belirtilen koşulları sağlamayan dairesel
merdivenler zorunlu çıkışlar olarak kullanılmayacaktır.
Dairesel merdivenler 9.50 m'den daha yüksek olmayacaktır.
Basamağın kova hattında en dar basış genişliği 15 cm'den, kova
hattından 50 cm uzaklıktaki basış genişliği 25 cm'den az olmayacaktır.
Basamak yüksekliği 175 mm'den çok olmayacaktır.
Baş kurtarma yüksekliği 2.5 m'den az olmayacaktır.
Kaçış rampaları
Madde 44 - İç ve dış kaçış rampaları aşağıda
belirtilenlere uygun olmak koşuluyla kaçış merdivenleri yerine kullanılabilir.
Araç rampaları kaçış rampası olarak kabul edilmeyecektir.
Kaçış rampalarının eğimi %10'dan dik olmayacaktır. Kaçış
rampaları düz kollu olacak ve doğrultu değişiklikleri yalnızca sahanlıklarda
yapılacaktır. Ancak herhangi bir yerindeki eğimi 1/12'den daha büyük olmayan
kaçış rampaları kavisli yapılabilir.
Tüm kaçış rampalarının başlangıç, bitiş düzeylerinde ve
gerektiğinde ara düzeylerde yatay düzlükler/sahanlıklar bulunacaktır. Kaçış
rampalarına giriş ve rampalardan çıkış için kullanılan her kapıda yatay
sahanlıklar düzenlenecektir. Sahanlığın en az genişliği ve uzunluğu rampa
genişliğinden az olmayacaktır. Ancak düz kollu bir rampada sahanlık uzunluğunun
1 m'den daha büyük olması gerekmez.
Kaçış rampalarına merdivenlerine ilişkin gereklere uygun
biçimde duvar, korkuluk ya da küpeşteler yapılacaktır.
Tüm kaçış rampalarında kaygan olmayan yüzey kaplamaları
kullanılacaktır.
Kaçış rampaları, kaçış merdivenlerine ilişkin gereklere uygun
biçimde havalandırılacaktır.
Kaçış yolu olarak yalnızca tek bir bodrum kata hizmet veren
kaçış rampalarının korunumlu yuva içinde bulunması gerekmez.
Kaçış merdiveni havalandırması
Madde 45 - Tüm kaçış merdivenleri, dış
duvarlarında tasarlanan ve alanı merdivenin her bir kattaki döşeme alanının %
10'undan az olmayacak şekilde hesaplanmış duvar boşlukları veya menfez ya da
Altıncı Kısımdaki gereklere uygun olarak mekanik yolla havalandırılacaktır.
Kaçış merdiveni ve kullanım alanları aydınlatma ve havalandırma amacıyla aynı
aydınlığı ya da baca boşluğunu paylaşmayacaktır.
Konut haricindeki herhangi bir yapıda 21.50 m'den yüksekte
kullanım alanları varsa iç kaçış merdivenlerinden herhangi biri doğal
havalandırma koşulu aramaksızın Altıncı Kısımdaki gereklere uygun olarak
basınçlandırılacaktır. Dörtten çok bodrum kat içeren bir yapıda yangın güvenlik
holüyle bağlantılı olan kaçış merdiveni basınçlandırılacaktır.
Bodrum kat kaçış merdivenleri
Madde 46 - Bir yapının bodrum katına hizmet
veren herhangi bir kaçış merdiveni, kaçış merdivenlerinde uyulması gereken tüm
koşullara uygun olacaktır.
Normal kat kaçış merdivenleriyle aynı düşeyde tasarlanan bodrum
kat kaçış merdivenleri anılan diğer kaçış merdivenlerinden en az merdiven yuvası
duvarı için istenen yangına karşı dayanıklı eşdeğer yapı elemanlarıyla
ayrılacaktır.
Normal kat merdiveninin devam ederek bodrum kata hizmet vermesi
durumunda aşağıda belirtilenlere uyulacaktır.
a) Merdiven, bodrum katlar dahil 4 kattan çok kata hizmet
veriyorsa, bodrum katlar dahil tüm katlarda merdivene giriş için yangın güvenlik
holü düzenlenecektir.
b) Bir acil durumda üst katları terk eden kullanıcıların bodrum
kata inişlerini önlemek için merdivenin zemin düzeyindeki sahanlığı bodrum
merdiveninden kapı veya benzeri bir fiziksel engelle ayrılacaktır.
Çıkış kapıları
Madde 47 - Çıkış kapılarının en az temiz
genişliği 80 cm'den az olmayacaktır. Kapılarda eşik olmayacaktır. Dönel kapılar
ve turnikeler çıkış kapısı olarak kullanılmayacaktır.
Kaçış merdivenlerine, kaçış geçitlerine açılan çıkış
kapılarının kanatları kullanıcıların hareketini engellemeyecek, kullanıcı yükü
50 kişiyi aşan mekanlardaki çıkış kapıları kaçış yönüne doğru açılacak ve
kendiliğinden kapanan düzeneklerle donatılacaktır.
Kaçış merdiveni ve yangın güvenlik holü geçiş kapıları, elle
açılabilecek ve kilitli tutulmayacaktır. İtfaiyeci veya görevlilerin
gerektiğinde dışarıdan içeri girmeleri olanağı sağlanacaktır.
Kapılar duman sızdırmaz ve en az 90 dakika yangına karşı
dayanıklı olacaktır.
Bir kattaki kişi sayısının 50'yi geçmesi halinde, yangın
merdiveni ve yangın güvenlik holü kapıları kaçış yönünde kapı kolu kullanılmadan
(panik-bar veya benzeri düzenekli) açılabilecektir.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Özel Durumlar
Konutlar
Madde 48 - Tek evler, ikiz evler, sıra evler
gibi özel yapılar ve tek bir kullanıma hizmet veren bir yapıda ya da yapının
ayrılmış bir bölümünde kaçışlar normal merdivenlerle sağlanabilir ve ayrı
koşullar gerekmez.
Konut olarak kullanılan ve yapı yüksekliği 30.50 m'yi aşan
binalarda her katta en az 2 bağımsız kaçış merdiveni ya da başka çıkışlar
bulunacaktır.
Apartman tipi konutlar haricindeki konut birimlerinde, konut
içindeki herhangi bir noktadan çıkış kapısına kadar olan uzaklık 20 m'yi
geçmeyecek biçimde çıkışlar düzenlenecektir. Ayrıca 2'den çok ara kat içermeyen
apartman dairelerinde tek kapı bulunması durumunda; bu kapı üst katta
düzenlenmeyecektir. Üstteki katın döşeme alanı, bu kat için ayrı bir çıkış
sağlanmadıkça 70 m2'yi aşmayacaktır. Konut birimlerinden tüm çıkışlar, kaçış
merdivenlerine ya da açık havaya doğrudan erişim olanağı sağlayacaktır.
Kaçış uzaklığı, apartman dairelerinin kapısından başlanarak
ölçülecektir. Bir apartman dairesi için aynı kat düzeyinde 2 kapı gerektiğinde,
eğer yalnızca tek doğrultuda kaçış ya da tek bir kaçış merdiveni sağlanıyorsa,
kaçış uzaklığı en uzaktaki kapıdan başlanarak ölçülecektir. İki ayrı doğrultuda
kaçış olanağı sağlanabiliyorsa kaçış uzaklığı her bir kapıdan başlanarak
ölçülecektir.
Sağlık yapıları
Madde 49 - Sağlık yapıları kapsamında,
hastaneler, yaşlılar için dinlenme ve bakım evleri, bedensel ve zihinsel
özürlüler için bakımevlerinde aşağıdaki gereklere uyulacaktır.
a) Kullanıcı yükü 15 kişiyi aşan herhangi bir hasta yatak odası
ya da süit oda için birbirinden uzakta konuşlandırılmış 2 kapı sağlanacaktır.
Kullanıcı yükü 50 kişiyi aşan mekanlar için toplantı amaçlı yapılar ile ilgili
gereklere uyulacaktır.
b) Hastanelerde, yaşlılar, bedensel ve zihinsel özürlüler için
bakım evlerinde, korunumlu yatay sığınma alanları oluşturulacaktır. Sığınma
alanının zorunlu çıkış olarak kullanıldığı yerlerde, sığınma alanının
hesaplanmasında kullanıcı yükü 2.8 m²/kişi alınacaktır.
Oteller, moteller ve yatakhaneler
Madde 50 - Oteller, moteller ve yatakhane
olarak inşa edilen binalar ve yapılar, veya yeni inşa edilen binaların otel,
motel ve yatakhane olarak kullanılan bölümleri, farklı bir kullanım sınıfından
otel, motel ve yatakhane kullanım sınıfına dönüşen mevcut binalar veya bunların
bu dönüşüme uğrayan bölümleri için bir iç koridorla erişilen otel yatak odaları,
aşağıdaki gereklere uygun olacaktır.
a) Yatak odaları iç koridordan en az 60 dakika yangına karşı
dayanıklı bir duvarla ayrılacaktır.
b) İç koridora açılan kapılar en az 30 dakika yangına karşı
dayanıklı olacak ve kendiliğinden kapatan otomatik düzeneklerle donatılacaktır.
c) İç koridorlar bir dış duvarda yer alan boşluklarla
havalandırılacak ve bu boşluklar iç koridor döşeme alanının %15'inden az
olmayacaktır. Doğal yolla havalandırılmayan iç koridorlar 89 uncu maddeye uygun
biçimde basınçlandırılacaktır.
d) Yatak odası koridoruna açılan diğer odalar ya da koridorun
bir parçasını oluşturup kaçışları tehlikeye sokabilecek diğer mekanlar için
yatak odalarıyla aynı düzeyde bir kompartmanlama sağlanması zorunludur.
Bir dış koridorla erişilen otel yatak odaları aşağıdaki
gereklere uygun olacaktır.
a) Yatak odaları dış koridordan en az 60 dakika yangın
direnimli bir duvarla ayrılacaktır. Ancak parapet üst kotu koridor bitmiş döşeme
üst kotundan 1.1 m ya da daha yukarda konuşlandırılan yanmaz yapımlı
havalandırma boşlukları için bu koşul gerekmez.
b) Dış koridora açılan kapılarda yangına karşı dayanıklı olmak
koşulu aranmayacaktır.
c) Dış koridorlarda dış kaçış geçitlerine ilişkin en az
genişlik, döşemede kot değişimleri, çatı korunumu koridor dış kenarı boyunca
korkuluk yapılması ve benzeri gereklere uyulacaktır.
Otel yatak odasında ya da süit odada tek kaçış kapısı bulunması
yalnızca, yatak odasında ya da süit odada en uzak bir noktadan çıkış kapısına
kadar ölçülen uzaklığın 15 m'yi aşmaması koşuluna bağlı olacaktır. Ancak,
a) Otel yatak odasında ya da süit odada en uzak bir noktadan
çıkış kapısına kadar ölçülen uzaklığın 15 m'yi aşması durumunda birbirinden
uzakta konuşlandırılmış en az 2 çıkış kapısı bulunacaktır.
b) Altıncı Kısımdaki gereklere uygun olarak tümden sprinkler
sistemiyle donatılmış otellerin yatak odalarında ya da süit odalarında en uzak
bir noktanın kapıya kadar ölçülen uzaklığı 20 m'yi aşmayacaktır.
c) Kaçış uzaklığı, yatak odası ya da süit odanın çıkış
kapısından başlayarak bir kaçış merdivenine, kaçış geçidine ya da dış açık alana
açılan çıkış kapısına kadar ölçülecektir.
Koridor boyunca yalnızca tek yönde kaçış olanağı varsa, kaçış
uzaklığı en uzaktaki yatak odası çıkış kapısından itibaren ölçülecektir. İki
yönde kaçış sağlanabiliyorsa kaçış uzaklığı her bir yatak odasının çıkış
kapılarından ölçülecektir.
Doğal yolla havalandırılmayan iç koridorlar, sprinklerli
yapılarda 45 m, sprinklersiz yapılarda 30 m aralıklarla duman engelleriyle
bölümlendirilecek ve aşağıdaki gereklere uyulacaktır.
a) Duman engelleri yangına dayanıklı bölmelerle sağlanacak ve
bölme içinde yer alan kapılar duman sızdırmaz nitelik taşıyacaktır. Duman
bölmeleri, koridoru kuşatan duvar da dahil olmak üzere tüm kat yüksekliğince
tavana ya da çatı örtüsünün altına kadar devam edecek ve ara kesitleri sıkıca
kapatılacaktır.
b) Duman engelleriyle oluşturulan bölmelerin her birinden bir
çıkışa, kaçış merdivenine, kaçış geçidine ya da kaçış rampasına doğrudan
engelsiz erişim olanağı sağlanacaktır.
c) Duman sızdırmaz kapılarda camlı kapılar hariç, alanı her bir
kanat yüzey alanının en az %25'i değerinde net görüş sağlayan cam paneller
konacaktır.
d) Duman sızdırmaz kapıları tek ya da çift kanatlı olabilir.
Ancak kendiliğinden kapatan düzeneklerle donatılacak ve kanatlar içinde yer
aldığı boşluğu tümüye kapatacaktır. Kasalar duvar boşluğuna sıkıca
yerleştirilecek ve kanat ile döşeme arasındaki aralık 4 mm'yi aşmayacaktır.
e) Duman sızdırmaz kapılar normalde kapalı durumda
tutulacaktır. Bununla birlikte bu kapılar algılama sistemi yoluyla çalışan
elektro-manyetik ya da elektro-mekanik düzeneklerle otomatik olarak
kapatılabiliyorsa açık durumda tutulabilir.
Toplanma amaçlı binalar
Madde 51 - Toplanma amaçlı binalar, tören,
ibadet, eğlence, yeme, içme, ulaşım, araç bekleme gibi nedenlerle 50 veya daha
fazla kişinin bir araya gelebildiği tüm binalar veya bunların bu amaçla
kullanılan bölümlerini kapsar.
Toplanma amaçlı binalarda 50 kişinin aşıldığı her mekanda en az
2 çıkış bulunacaktır. Kişi sayısı 500 kişiyi geçerse en az 3 çıkış, 1000 kişinin
üzerinde en az 4 çıkış tasarlanacaktır. Kapılar kaçışa doğru açılacak,
birbirinden olabildiğince uzakta olacak ve 2 kapı hiç bir noktadan 45 dereceden
daha dar bir açı ile görünmeyecektir.
Tiyatrolar, sinemalar, oditoryumlar, konser salonları ve bunlar
gibi sabit koltuklu toplantı amaçlı yapılarda iki koltuk sırası arasındaki
geçitler aşağıdaki gibi olacaktır.
a) Salon ve balkonlarda kapılara ya da çıkış kapılarına götüren
ve genişliği koridor genişliğinden az olmayan ara dolaşım alanları
sağlanacaktır.
b) Koltuk sıralarının oluşturduğu kümeler arasında dolaşım
alanları düzenlenecek ve bir koltuk sırası içindeki koltuk sayısı Tablo 2 'de
belirtilen koşullara uygun olacaktır. Sıra iç geçiş temiz genişliği 30 cm'den az
olmayacak ve bu genişlik sıranın arkasından otomatik kalkan koltuklar dahil, dik
durumdaki koltuğun en yakın çıkıntısına kadar yatay olarak ölçülecektir. Sıra iç
geçiş genişliği tüm sıra boyunca sabit tutulacaktır.
Tablo 2: Bir sıra içindeki koltuk sayısı
Sıra genişliği
Bir sıradaki en çok koltuk savısı
Mm
çıkış yolu bir yanda
çıkış yolu iki yanda
300-324
7
14
325-349
8
16
350-374
9
18
375-399
10
20
400^24
11
22
425-449
11
24
450-474
12
26
475-499
12
28
500 ve üzeri
Kaçış volu ile sınırlı
c) Ara dolaşım alanlarında eğim %10'u aşmadıkça kot
değişimlerinin çözümü için basamak yapılmayacaktır.
d) Ara dolaşım alanlarında, basamakların eğiminin 30 dereceyi
aştığı ya da rampa eğiminin %10'u aştığı durumlarda koltukları yandan kuşatan
korkuluklar yapılacaktır.
e) Ara dolaşım alanlarını oluşturan basamakların ve rampaların
bitiş kaplamalarında kaymaz malzemeler kullanılacaktır.
f) Genel aydınlatmanın kesilmesi durumunda her bir basamak açık
seçik görülebilir biçimde ışıklandırılacaktır.
Bir tiyatro, sinema ya da konser salonunda çıkışların sayısı ve
kapasitesi, kendi kompartımanları kapsamında düşünülecek ve aynı bina içinde yer
alan komşu bölümler için düzenlenen çıkışlar hesaba katılmayacaktır. Hesaba
katılmasına izin verilebilmesi için kullanıcı yükünün 200'ü aşmaması ve
çıkışların kapasitesinin en az yarısının kompartıman içinde sağlanması
zorunludur.
Büro, fabrika, imalathane ve depo yapıları
Madde 52 - Büro, fabrika, imalathane ve depo
yapılarının her birinde en az 2 bağımsız kaçış merdiveni ya da başka çıkışlar
sağlanacaktır. Ancak yapımda yanmaz ürünler kullanılmışsa ve bina yüksekliği
15.50 m'yi veya yapı yüksekliği 21.50 m'yi aşmıyorsa tek kaçış merdivenine
aşağıdaki koşullarda izin verilebilir.
a) Herhangi bir kat üzerindeki en fazla kaçış uzaklığı Tablo
1'deki uzaklıklara uygun ve kaçış merdiveni yangın merdiveni özelliklerinde
olmalıdır.
b) Büro yapıları haricindeki, fabrika, imalathane ve
antrepolarda herhangi bir katın brüt alanı (servis bacaları, asansör kuyuları,
tuvaletler, merdivenler vb. dahil) 185 m²'yi aşmamalıdır.
c) Fabrika, imalathane ve depolarda dış zemin ortalama kotu ile
yapının kullanımda olan en üst katının bitmiş döşeme kotu arasında ölçülen
yükseklik 15.50 m'yi aşmamalıdır.
DÖRDÜNCÜ KISIM
Bina Bölümlerine ve Tesislerine İlişkin Hususlar
BİRİNCİ BÖLÜM
Genel Hükümler
Genel
Madde 53 - Binaların yangın bakımından kritik
özellikler gösteren kazan daireleri, yakıt depoları, sobalar ve bacalar,
sığınaklar, otoparklar, mutfaklar ve çatılar, asansörler, paratoner,
transformatör, jeneratör gibi kısımlarda alınacak önlemler bu Kısımda
gösterilmiştir. Bu yerlere yanıcı madde atılması veya depolanması yasak olup,
belirli aralıklarla temizlenmesi zorunludur ve bina sahip ve/veya yöneticisi
bunu sağlamakla yükümlüdür.
İKİNCİ BÖLÜM
Kazan Daireleri
Genel
Madde 54 - Kazan dairesinin TS 1257, TS 2192
ve TS 2736 standartlarına uygun olması gerekir.
Kazan dairesi, binanın diğer kısımlarından, yangına en az 120
dakika dayanıklı bölmelerle ayrılmış olarak merkezi bir yerde ve bütün halinde
bulunur. Bina dilatasyonu kazan dairesinden geçmez. Kazan dairesinde kazan ve
ocakların bulunduğu yer; diğer bölümlerden kagir, kapısı en az 90 dakika yangına
dayanıklı malzemeden yapılmış bir bölme ile müstakil hale getirilir.
Kazan dairesi kapısı, yangın merdiveni veya genel kullanım
merdivenlerine direkt olarak açılmayıp, mutlaka bir emniyet sahanlığına açılır.
Döşeme alanı 100 m2 nin üzerindeki kazan dairelerinde, yangına
en az 120 dakika dayanıklı 2 çıkış kapısı olacak ve çıkış kapıları olabildiği
kadar birbirinin ters yönünde, duman sızdırmaz ve kendiliğinden kapanabilecek
biçimde yerleştirilecektir.
Kazan dairesi tabanına yakıt dökülmemesi için gerekli önlem
alınır ve dökülen yakıtın kolayca boşaltılacağı bir kanal sistemi (drenaj)
gerçekleştirilir.
Kazan dairesinde en az 0.25 m3 hacminde uygun yerde betondan
pis su çukuru yapılmalı, zemin suları uygun noktalardan bodrum süzgeçleriyle
toplanarak pis su çukuruna akıtılmalı ve bu pis su çukuru kanalizasyona (kot
düşük ise pompa konularak) bağlanmalıdır. Sıvı yakıt akıntıları pis su çukuruna
akıtılmamalıdır.
Kazan dairesinde en az 1 adet 6 kg'lık çok maksatlı kuru
kimyasal tozlu yangın söndürme cihazı ve büyük kazan dairelerinde en az 1 adet
yangın dolabı bulundurulmalıdır.
Sıvı yakıt kullanan kazan dairelerinde yakıt tankları yangından
korunmuş bağımsız bir bölümde olacaktır.
Kazan dairesinde sıvılaştırılmış petrol gazı (SPG) veya
doğalgaz kullanılması durumunda bu gazları algılayacak gaz detektörleri
kullanılacaktır.
Doğalgaz ve SPG tesisatlı kazan daireleri
Madde 55 - Doğalgaz ve SPG kullanımı halinde,
bu madde ile Sekizinci Kısmın ilgili hükümleri uygulanır. Kazan dairesi doğalgaz
ve SPG tesisatı, projesi, malzeme seçimi ve montajı ilgili standartlara ve gaz
kuruluşlarının teknik şartnamelerine uygun şartlarda yapılmalıdır.
Sayaçlar kazan dairesi dışına yerleştirilmelidir.
Herhangi bir tehlike anında gazı kesecek olan ana kapama vanası
ile elektrik akımını kesecek ana şalter ve ana elektrik panosu kazan dairesi
dışında kolayca ulaşılabilecek bir yere konmalıdır. Gaz ana vanasının yerini
gösteren plaka, bina girişinde kolayca görülebilecek bir yere asılmalıdır.
Gaz kullanılan kapalı bölümlerde, gaz kaçağından oluşabilecek
patlama olaylarına karşı bir yırtılma yüzeyi inşa etmek zorunludur. Bu yüzey
kapalı bölümün yan duvarlarında olabilir 0.2 m2/m3 büyüklük yeterlidir.
Kazan dairesi topraklaması standartlara uygun şekilde
yapılmalıdır. Her kazan dairesi için 20 W sınırı altında özel topraklama sistemi
yapılması zorunludur.
Kullanılan gazın özelliği dikkate alınarak aydınlatma ve açma
kapama anahtarlarıyla panolar kapalı tipte uygun yerlere tesis edilmelidir.
Kazan dairesi tavanı mümkün olduğu kadar düz olmalı, gaz
sızıntısı halinde gazın birikeceği ceplerin bulunmamasına önem gösterilmelidir.
Doğalgazlı kazan dairesini işletecek personel mutlaka yetkili
bir kurum tarafından verilen doğalgazlı kazan dairesi işletmeciliği kursunu
bitirdiğine dair sertifikalı olmalıdır. Bunun uygulanmasında bina yöneticisi
sorumludur.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Yakıt Depoları
Yakıt depoları
Madde 56 - Yakıt tankları TS 2192 ve TS 712'ye
göre hesaplanır ve yerleştirilir. Akaryakıt depoları yangına dayanıklı
bölmelerle korunmuş bir hacme yerleştirilmelidir. Yakıt deposu ile kazan dairesi
yangına 120 dakika dayanıklı bir bölme ile ayrılmış olmalıdır. Depoda yeterli
bir havalandırma sağlanmalıdır. Tank kapasitesinin en az üçte birini alacak
şekilde havuzlama yapılmalıdır.
Akaryakıt depoları; merdiven altına, merdiven boşluğuna,
mutfak, banyo, yatak odası, teras ve balkon gibi yerlere konulamaz.
Kalorifer yakıtı, aşağıdaki şekil ve miktarlarda depolanabilir.
a) 1.000 litreye kadar, bodrumda ve varil içinde,
b) 3.000 litreye kadar, bodrumda, sızıntısız sac kaplarda,
c) 12.000 litreye kadar, yangına 120 dakika dayanıklı kagir
odada, sızıntısız sac depolarında; sızıntısız yeraltı ve yerüstü tanklarında,
d) 50.000 litreye kadar, yeraltı ve yerüstü tanklarında,
e) Stok ihtiyacının 50.000 litreden fazla olması halinde, yakıt
tankları, meskun mahalden ayrı bağımsız bir binaya yerleştirilir ve bu
Yönetmeliğin Sekizinci Kısmında gösterilen emniyet tedbirleri alınır.
f) 10.000 litreden büyük akaryakıt depoları, statik elektriğe
karşı topraklanır.
Akaryakıt yakan kat kaloriferinin yakıt depoları daire içinde
merdiven boşluklarında, mutfak, banyo, yatak odası ve balkon gibi mahallere
konulamaz. Bu depolar TS 2192'deki ve bu Yönetmelikteki ilgili hususlara uymak
kaydıyla, bodrumda en fazla 2000 litre hacminde yapılabilir. Günlük yakıt deposu
ise en fazla 100 litre olmak üzere daire içinde kapalı bir hacimde yapılabilir.
Günlük yakıt deposu sadece havalık ile atmosfere açılmalı, taşması ana yakıt
deposuna olmalıdır.
Kat kaloriferi tesisatı bulunan veya gazyağı kullanan binalarda
en az 1 adet 6 kg'lık kuru A, B, C tozlu el yangın söndürme cihazı
bulundurulacaktır.
Kömürlük, kazan dairesine bitişik, taban kodu elle veya
stokerle yükleme ve boşaltmaya elverişli olarak tesis edilir. Kömür rahat
taşınabilmeli ve cüruf kolay atılabilmelidir. Kömürlük alanı TS 1257'ye göre 1.5
m kömür yüksekliği esas alınarak hesaplanır.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Mutfaklar, Çay Ocakları, Sobalar ve Bacalar
Mutfaklar ve çay ocakları
Madde 57 - Alışveriş merkezleri ve yüksek
binalar içinde bulunan mutfaklar ile bir anda 100'den fazla kişiye hizmet veren
mutfakların davlumbazlarına otomatik söndürme sistemi yapılmalı ve ocaklarda
kullanılan gazın özelliklerine göre gaz algılama tesisatı kurulmalıdır.
Mutfakların bodrumda olması ve gaz kullanılması durumunda
havalandırma sistemleri yapılır. İkinci bir çıkış tesis edilmeden gaz
kullanılması yasaktır.
Mutfak ve çay ocakları binanın diğer kısımlarından en az 120
dakika süreyle yangına dayanıklı bölmeler ile ayrılmış biçimde konuşlandırılır.
Bölme olarak ahşap ve diğer kolay yanıcı maddeler kullanılamaz.
Sobalar ve bacalar
Madde 58 - Baca tesisatı, TS 2165 ve TS
1481'deki esaslara uygun olmalıdır. Her kazan için tercihen ayrı bir baca
kullanılacak, soba ve şofben boruları kazan bacalarına bağlanmayacaktır.
Kazan dairesi için ayrıca havalandırma bacası yapılacaktır.
Bacalar komşu yüksek binanın etkisiyle baca çekişini azaltmamak için mümkünse bu
binalardan en az 6 m uzaklıkta bulunacak ve ait olduğu bina mahyasının en az 0.8
m üzerine kadar çıkarılacaktır.
Kazan baca duvarları 500 0C sıcaklığa dayanıklı olan malzemeden
yapılacak, delikli tuğla ve briket kullanılmayacaktır.
Sıcak baca gazlarının yaladığı baca iç yüzeylerinin sıvanmaması
halinde projelendirmede en uygun derzlendirme biçiminin seçimi gibi önlemler
alınacaktır. Baca duvarlarının dış yüzeyleri uygun biçimde sıvanacaktır.
Sıvı ve katı yakıtlı kazanların bacalarının altında bir kurum
temizleme menfezi bulunacak, yılda en az 2 kez yetkili kişilere
temizletilecektir. Bacaların temizliğinden bina sahip ve yöneticisi sorumludur.
Isıtma aracı olarak soba kullanılan yerlerde, soba tahta ve
boyalı kısımlara zarar vermeyecek şekilde altına metal kaplı tabla, mermer veya
benzeri malzeme konularak kurulur. Taban beton ise, bu önlem zaruri değildir.
Bağdadi duvardan boru geçirmek mecburiyeti hasıl olursa,
duvarın yağlı boya veya ahşap gibi çabuk yanıcı kısmına künk veya büz
yerleştirilir ve boru bu delikten geçirilir.
Odada baca yoksa soba borusu, sac konan pencereden çıkarılıp,
saçaktan 25 cm açıkta ve 50 cm yüksekte, ucunda şapka kullanılarak kurulur.
Boruların birleştiği yerler çemberle kapatılıp, bu çemberden duvar ve tavana
bağlanmak suretiyle birbirinden ayrılması ve devrilmesi önlenir.
Kullanım esnasında soba kapakları açık bırakılmaz, altında ve
yanlarında odun, çıra, kömür, kibrit, benzin, gaz ve benzeri yanıcı ve parlayıcı
madde bulundurulmaz. İçindeki ateş, gerektiğinde kapaklı mangala alınır.
Sobanın, kullanılmadığı mevsimde kaldırılması gerekir. Sobanın kaldırılmadığı
yerlerde, kapaklar açılmayacak şekilde telle bağlanır.
Odun ve kömür gibi yüksek oranda is bırakan yakıt kullanıldığı
takdirde borular ayda bir, bacalar 2 ayda bir; diğer yakıtlar kullanıldığında
borular 2 ayda bir, bacalar 3 ayda bir temizlenir.
Baca temizliği, mahallin itfaiye teşkilatı tarafından yapılır.
Ancak, bu konuda itfaiye teşkilatından aldığı izinle ve belediye encümeninin
belirlediği fiyat tarifesi üzerinden faaliyet gösteren özel firmalar varsa,
temizlik onlara da yaptırılabilir.
BEŞİNCİ BÖLÜM
Sığınaklar, Otoparklar ve Çatılar
Sığınaklar
Madde 59 - Sığınaklarla ilgili mevzuata uygun
olarak yapılan ve 50'den fazla insanın barındırılacağı sığınaklarda bu
Yönetmeliğin Altıncı Kısım İkinci Bölümüne uygun duman tahliye sistemi yapılması
ve Üçüncü Kısım İkinci Bölümde belirtilen esaslara uygun en az 2 çıkışın
sağlanması zorunludur.
Bu Yönetmeliğe göre algılama, uyarı ve söndürme sistemlerinin
yapılması mecburi olan binaların sığınaklarında da bu sistemlerin yapılması
zorunludur.
Otoparklar
Madde 60 - Motorlu araçların park etmeleri
için kullanılan otoparkların dışarıya olan toplam açık alanı, döşeme alanının
1/20'sinden fazla ise ve bu açık alanı her birinde en az yarısı 1/40 kadar olmak
üzere karşılıklı iki cephede bulunuyorsa bu açık otopark, aksi halde kapalı
otopark kabul edilir. Araç kapasitesi 20'den fazla olan kapalı tip otoparklarda
otomatik sprinkler sistemi, yangın dolap sistemi ve itfaiye bağlantı ağızları
yapılmak zorunludur. Kapalı tip otoparklarda duman çekiş bacaları 86 ncı maddeye
uygun olmalıdır.
Toplam alanı 1900 m2 yi aşan bodrumlardaki kapalı otoparklar
için mekanik duman tahliye sistemi zorunludur. Duman tahliye sistemi binanın
diğer bölümlerine hizmet veren sistemlerden bağımsız olmalı ve saatte en az 9
hava değişimi sağlamalıdır.
Araçların asansörle alındığı kapalı otoparklarda otomatik
söndürme sisteminin yapılması zorunludur.
Çatılar
Madde 61 - Çatılarda yangına karşı koruma
gereçlerinden başka bir eşya, yanıcı, patlayıcı madde bulundurulamaz. Çatının,
depo ve arşiv olarak kullanılması için sprinkler sistemi ile korunması
zorunludur.
Çatıya elektrik tesisatı çekilemez. Isıtma, soğutma, haberleşme
ve iletişim alıcı, verici cihazlarının yerleştirilmesi zorunlu olduğu hallerde
çatıya elektrikli cihazlar yerleştirmek gerekirse yangına karşı ilave tedbirler
alınarak yetkili kişiler eliyle elektrik tesisatı çekilebilir.
Çatı giriş kapısı devamlı kapalı ve kilitli tutulur. Çatıya
bina sahibi, yöneticisi veya bina yetkilisinin izni ile çıkılabilir. Çatı
araları periyodik olarak temizlenir.
ALTINCI BÖLÜM
Asansör
Genel
Madde 62 - Asansör sistemleri, TS 10922 'ye
uygun olarak imal ve tesis edilecektir. Asansör kulesi ve makine dairesi yangına
en az 60 dakika dayanıklı ve yanıcı olmayan malzemeden yapılacaktır.
Aynı kuyu içinde üçten fazla asansör
pozisyonlandırılmayacaktır. Dört asansör pozisyonlandırıldığı takdirde ikişerli
gruplar halinde ayrılarak, araları yangına 90 dakika dayanıklı bir malzeme ile
ayrılacaktır.
Asansör kovasında, en az 0.1 m2 olmak üzere kova alanının 0.025
katı kadar bir havalandırma ve dumandan arındırma bacası bulundurulmalı veya
kuyular basınçlandırılmalıdır.
Yüksek binalarda, asansör kapıları duman sızdırmaz ve yangına
en az 1 saat dayanıklı, yanmaz malzemeden yapılmış olacaktır.
Yüksek binalarda ve topluma açık yapılarda kullanılan
asansörlerde aşağıdaki esaslar aranır.
a) Yangın uyarısı aldıklarında kapılarını açmadan doğrultuları
ne olursa olsun otomatik olarak acil çıkış katına dönecek ve kapıları açık
bekleyecek, ancak, asansörler gerektiğinde yetkililer tarafından
kullanılabilecek elektriksel sisteme sahip olacaktır.
b) Asansörler yangın uyarısı aldıklarında kat ve koridor
çağrılarını kabul etmeyecektir.
c) Birinci ve ikinci derece deprem bölgelerinde bulunan yüksek
binalarda deprem sensörü kullanılacak, asansörler deprem sırasında en yakın kata
gidip, kapılarını açıp, hareket etmeyecek tertibat ve programa sahip olacaktır.
Acil durum asansörü
Madde 63 - Yapı yüksekliği 51.50 m'den daha
fazla olan konut dışı yapılarda, ayrıca acil durumlarda kullanılmak üzere en az
1 asansör yangın asansörü olarak düzenlenecektir.
Bu asansörler için her katta yangın güvenlik hacmi
oluşturulmalıdır.
Acil durum asansörünün kabin alanı en az 1.5 m², taşıma
kapasitesi en az 630 kg, hızı zemin kattan en üst kata 1 dakikada erişecek hızda
olacak ve enerji kesilmesi halinde otomatik olarak devreye girecek özellikte
jeneratöre bağlı olacaktır.
Acil durum asansörleri her kata hizmet edecek ve normalde de
kullanılabilir olacaktır.
Bu asansörlerin kapıları, elektrik tesisat ve kabloları 2 saat
yangına karşı dayanıklı olacaktır. Asansör boşluğu içindeki tesisat sudan
etkilenmeyecektir.
Acil durum asansörü kuyuları basınçlandırılacaktır.
Bu asansör, kesintisiz bir güç kaynağından beslenecek şekilde
tesis edilir.
YEDİNCİ BÖLÜM
Paratoner, Transformatör ve Jeneratör
Paratoner
Madde 64 - Patlayıcı maddeler, kibrit, petrol,
alkol, sıvılaştırılmış petrol gazı (SPG), doğalgaz gibi kolay yanıcı maddelerin
üretimi ve depolanması için kullanılan binalarda; tiyatro, sinema, ibadethane,
hastane, okul, sergi binası, cezaevi, tutukevi, elektrik üretim ve dağıtım
merkezleri, haberleşme merkezi, banka, silo, otel, eğitim-dinlenme tesisi, su
tevzi merkezi ve benzeri yerlerde yıldırımdan korunma tesisatı yapılacaktır.
Transformatör
Madde 65 - Herhangi bir binada yağlı tip
transformatör kullanılması gerektiği taktirde aşağıdaki önlemler alınacaktır.
a) Transformatörün kurulacağı odanın tüm duvarları, tabanı ve
tavanı en az 90 dakika süreyle yangına dayanabilecek şekilde yapılacaktır.
b) Yağ toplama çukuru yapılacaktır.
c) Transformatörün içinde bulunacağı odanın bina içinde
konuşlandırılması, bir yangın durumunda transformatörden çıkan dumanların ve
sıcaklığın binadaki kaçış yollarına sirayet etmeyecek ve serbest hareketi
engellemeyecek şekilde yapılacaktır.
d) Otomatik yangın algılama ve söndürme sistemi yapılacaktır.
Jeneratör
Madde 66 - Birincil veya ikincil enerji
kaynağı olarak jeneratör kullanılan tüm bina ve yapılarda aşağıdaki önlemler
alınacaktır.
a) Jeneratörün kurulacağı odanın duvarları, tabanı ve tavanı en
az 90 dakika süreyle yangına dayanabilecek şekilde yapılacaktır.
b) Jeneratörün içinde bulunacağı odanın bina içinde
konuşlandırılması, bir yangın durumunda çıkan dumanların ve sıcaklığın binadaki
kaçış yollarına sirayet etmeyeceği ve serbest hareketi engellemeyeceği şekilde
yapılacaktır.
c) Jeneratörün yakıt deposunun bulunacağı yer için 23 üncü
maddedeki kurallara uyulacaktır.
BEŞİNCİ KISIM
Elektrik Tesisatı, Acil Durum Aydınlatması ve
Yönlendirmesi, Yangın Algılama ve Uyarı Sistemleri, Periyodik Testler, Bakım ve
Denetim
BİRİNCİ BÖLÜM
Genel Hükümler
Genel
Madde 67 - Binalarda kurulan elektrik
tesisatı, kaçış yolları aydınlatması, yangın algılama ve uyarı sistemleri,
yangın veya benzeri bir acil durumda, binada bulunanlara zarar vermeyecek, panik
çıkmasını önleyecek ve binanın emniyetli bir şekilde boşaltılmasını sağlayacak,
güvenli bir ortamı oluşturacak şekilde tasarlanacak, tesis edilecek ve çalışır
durumda tutulacaklardır.
Bu Kısımda belirtilen gereksinimler asgari gereksinimler olup,
daha üstün nitelikli ve daha yüksek performanslı tesisat ve sistemlerin
kullanılmasına engel oluşturmaz.
Tüm çıkış noktaları ve çıkış noktalarına ulaşım yolları açıkça
belirlenmiş, işaretlenmiş ve aydınlatma tesisatının kapsamına alınmış olacaktır.
Bir yangın başlangıcının kendiliğinden tüm binada bulunanlar
tarafından fark edilmesinin mümkün olmadığı, bu Kısım kapsamına giren binalarda,
yangını binadaki kişilerin tümüne duyuracak bir yangın alarm tesisatı
kurulacaktır.
Her türlü elektrik tesisatı, kaçış yolları aydınlatması, acil
durum aydınlatma ve yönlendirmesi ve yangın algılama ve uyarı sistemleri, ilgili
TSE standartlarına ve tesisat yönetmeliklerine uygun olarak tasarlanacak, tesis
edilecek ve onaylanacaktır. Bu tesisat ve sistemlerde kullanılacak her türlü
cihaz ve kablolar, TSE veya TSE tarafından eşdeğerliği kabul edilen standart
veya kalite belgesine sahip olacaklardır.
Bu Yönetmeliğin gerekli gördüğü her türlü sistem, cihaz,
ekipman ve işletmesi; kurulduktan sonra, bu Yönetmelikte aksi belirtilmedikçe,
çalışma sürekliliği sağlanacak şekilde sürekli olarak bakıma tabi tutulacaktır.
Bakım çalışmaları asgari olarak bu Yönetmelikte belirtilen gereksinimlere uygun
olarak yapılacak, ilgili TSE standartları ve tesisat yönetmeliklerinde, bu
Yönetmelikte belirtilen gereksinimlerin üzerinde bakım gereksinimleri olduğu
taktirde ilave olarak bu gereksinimler de yerine getirilecektir.
Binalarda kurulacak elektrik tesisatı, kaçış yolları
aydınlatması ve yangın algılama ve uyarı sistemlerinin tasarım ve uygulaması
yetki sahibi merci tarafından kontrol ve onaya tabi olacaktır. Periyodik test ve
bakım gerektiren sistemler ve cihazlar yetki sahibi merci tarafından belirtilen
şekilde, bina sahibi veya yöneticisi ile bunların yazılı olarak sorumluluklarını
devrettiği bina yetkilisinin gözetiminde test ve bakıma tabi tutulacaktır.
İKİNCİ BÖLÜM
Elektrik Tesisatı
İç tesisat
Madde 68 - Her türlü binada elektrik iç
tesisatı; yürürlükte olan "Elektrik İç Tesisleri Yönetmeliği" ne uygun olarak
tesis edilecek ve aşağıda belirtilen gereklere uyulacaktır.
a) Koruma Aygıtları: Tüm binalarda kısa devre, aşırı yük,
toprak teması ve kaçak akım sonucunda yangın çıkmasını önleyecek koruma
düzenleri gerçekleştirilecektir. Bu amaçla, oluşabilecek hata akımlarına karşı
gerekli koruma aygıtları kullanılacaktır.
b) Kısa Devre Hesapları: Bütün bina ve yapılarda elektrik
tesisatında kullanılacak tüm cihaz ve malzemeler kısa devre hesapları yapılarak
seçilecektir. Kullanılacak anahtarlama ve koruma düzenleri ve bu düzenlerin
kurulması için gerekli aygıtlar hesap sonuçlarına uygun elektriksel
karakteristiklere sahip olacaklardır. Kullanılacak kablo ve bus-bar gibi her
türlü akım taşıyıcılarda alev iletmeyen tipte yalıtım malzemesi kullanılacaktır.
c) Yalıtım Malzemeleri: Endüstriyel ve depolama amaçlı binalar
dışındaki, sağlık hizmeti amaçlı yapılarda ve kullanıcı yükü 1000'den fazla olan
bütün yapılarda, 100 ve daha fazla odalı oteller, moteller ve yatakhanelerde,
bütün penceresiz yapılar ve yeraltındaki yapılarda, bütün yüksek binalarda;
kuvvetli akım besleme ve dağıtım kabloları ve aydınlatma tesisatı kabloları,
kullanılacak kablo ve bus-bar gibi her türlü akım taşıyıcılarda yalıtım amacıyla
kullanılan malzemeler, halojenden arındırılmış, yangına maruz kaldığında
herhangi bir zehirleyici gaz üretmeyen nitelikte malzemeler olacaktır.
d) Bağlantı ve Tespit Elemanları: Bütün bina ve yapılarda
elektrik tesisatı ile ilgili her türlü cihaz ve akım taşıyıcıların bina veya
yapıya tespiti ve tespit maksadıyla kullanılan askı mesnet, konsol ve benzeri
bağlantı elemanları oluşabilecek deprem kuvvetlerine göre hesaplanarak
tasarlanacak ve uygulanacaktır.
e) Uzatma Kabloları: Uzatma kabloları sadece taşınabilir cihaz
ve aydınlatma araçlarının beslenmesi için kullanılacaktır. Uzatma kabloları
hiçbir şekilde kalıcı kablolama yerine geçirilmeyecektir. Uzatma kabloları ile
ilgili hükümler; mevcut ve yeni yapılan binalarda, inşaat halinde olan binalarda
ve mevcut binalarda yapılan tadilat, modernizasyon ve yenileme çalışmaları
esnasında uygulanacaktır. Uzatma kablolarının kullanımında aşağıdaki esaslara
uyulacaktır.
1) Her uzatma kablosu doğrudan bir prize takılacak ve sadece
bir cihaz veya aydınlatma aracına bağlanacaktır.
2) Kablonun akım taşıma kapasitesi bağlandığı cihaz ya da
aydınlatma aracının nominal akımından küçük olmayacaktır.
3) Uzatma kablosu fiziksel olarak iyi durumda tutulacak;
ezilme, kesilme, yıpranma gibi nedenlerle güvenliği tehlikeye düşürecek kablolar
kullanılmayacaktır.
4) Topraklama gerektiren cihaz veya aydınlatma araçları için
topraklı tip uzatma kablosu kullanılacaktır.
5) Uzatma kabloları ve esnek kordonlar sabit cisimlere
tutturulmayacak; duvarlar, tavanlar, yer döşemelerinden geçirilmeyecek, kapı
altlarından ve halı gibi yer döşemelerinin altından geçirilmeyecek ve fiziksel
darbelere maruz bırakılmayacaktır.
f) Elektrik Planları: Her türlü binada, elektrik iç tesisatına
ilişkin kuvvetli akım kolon şeması bulunacak ve ana tabloya en yakın yerde camlı
bir dolap içinde muhafaza edilecektir.
g) Kuvvetli Akım Tesisatı: Her türlü binalarda kuvvetli akım
tesisatının kuruluşu ve işletilmesi yürürlükte olan "Elektrik Kuvvetli Akım
Tesisleri Yönetmeliği" ve "Elektrik Tesislerinde Topraklamalar Yönetmeliği" ne
uygun olarak yapılacaktır.
Yangın bölmelerinden geçişler
Madde 69 - Bütün bina ve yapılarda elektrik
tesisatının İkinci Kısım Üçüncü Bölümde belirtildiği şekilde bir yangın
bölmesinden diğer bir yangın bölmesine yatay ve düşey geçişlerinde yangın
durdurucu harç, yastık, panel ve benzeri malzemelerle yangın ve/veya dumanın
geçişini engelleyecek şekilde tüm açıklıklar kapatılacaktır. Bu amaçla TSE veya
TSE tarafından eşdeğerliği kabul edilen standart veya kalite belgesine sahip
malzemeler kullanılacak ve üretici firmanın spesifikasyonlarına göre tasarım ve
uygulama yapılacaktır.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Acil Durum Aydınlatması ve Yönlendirmesi
Genel
Madde 70 - Kaçış yolları her zaman
aydınlatılmış durumda olacaktır. Acil durum aydınlatma ve yönlendirmesi için
kullanılan aydınlatma üniteleri normal aydınlatma mevcutken aydınlatma yapmayan
tipte seçildikleri taktirde, normal kaçış yolu aydınlatması kesildiğinde
otomatik olarak devreye girecek şekilde tesis edileceklerdir.
Bu Kısım kapsamında, aydınlatılması, acil durum aydınlatması ve
yönlendirmesi yapılması gerekli görülen kaçış yolları Üçüncü Kısımda belirtilen
kaçış yolları ve yangın merdivenleri olup, birden fazla kaçış yolu bulunması
gereken bina ve yapılarda bütün kaçış yollarında aydınlatma, acil durum
aydınlatması ve yönlendirmesi yapılacaktır.
Kaçış yolları aydınlatması
Madde 71 - Bu Kısım kapsamında aydınlatılması
gerekli görülen kaçış yolları Üçüncü Kısımda belirtilen kaçış yolları ve yangın
merdivenleri olup, birden fazla kaçış yolu bulunması gereken bina ve yapılarda
bütün kaçış yolları aydınlatılacaktır.
Kaçış yollarında aydınlatma, bina veya yapıda kaçış yollarının
gerekli olacağı tüm zamanlarda sürekli olarak yapılacaktır. Aydınlatma bina ya
da yapının genel aydınlatma sistemine bağlı aydınlatma tesisatı ile suni
aydınlatma şeklinde sağlanacak, doğal aydınlatma yeterli kabul edilmeyecektir.
Kaçış yollarında tabanlarda, döşemelerde ve yürüme yüzeylerinde
ölçülen aydınlatma seviyesi en az 10 lux olacaktır. Toplanma amaçlı binalarda,
gösteri veya projeksiyon yapılan sürelerde bu aydınlatma seviyesi en az 2 lux
olabilir.
Aydınlatma armatürlerinin yerleştirilmesi, herhangi bir
armatürün çalışamaz hale gelmesi durumunda kaçış yollarının herhangi bir
noktasındaki taban ve döşeme aydınlatma seviyesinin en az 2 lux olmasını
sağlayacak şekilde yapılacaktır.
Kaçış yollarının işaretlenmesi için 73 üncü maddede belirtilen
gereksinimleri karşılamak için kullanılan aydınlatma üniteleri 71 inci maddede
belirtilen koşulları sağlamak kaydıyla kaçış yolları aydınlatması için de
kullanılabilirler.
Acil durum aydınlatması
Madde 72 - Acil durum aydınlatma sistemi;
şehir şebekesi veya benzeri bir dış elektrik beslemesinin kesilmesi, yangın,
deprem gibi nedenlerle bina ya da yapının elektrik enerjisinin güvenlik amacıyla
kesilmesi, bir devre kesici veya sigortanın açılması nedeniyle normal
aydınlatmanın kesilmesi durumunda otomatik olarak devreye girerek yeterli
aydınlatma sağlayacak şekilde düzenlenecektir.
Aşağıda belirtilen yerler ile bütün kaçış yolları, toplanma
için kullanılan yerler, asansör ve yürüyen merdivenler, yüksek risk oluşturan
hareketli makineler ve kimyasal maddeler bulunan atölye ve laboratuvarlar,
elektrik dağıtım ve jeneratör odaları, merkezi batarya ünitesi odaları, pompa
istasyonları, ilkyardım ve emniyet ekipmanının bulunduğu yerler, yangın uyarı
butonları, yangın dolapları, yangın söndürme tüpleri ve diğer yangınla mücadele
ekipmanının bulunduğu yerler, kapalı otoparklar ve benzeri bölümlerde, acil
durum aydınlatması yapılacaktır.
a) Toplanma, sağlık hizmeti, ticaret amaçlı binalarda, büro
binaları ve endüstriyel binalar,
b) Kullanıcı yükü 400'den fazla olan bütün yapılar,
c) Çıkış seviyesinin altında 50 veya daha fazla kullanıcısı
olan binalar,
d) Tüm penceresiz yapılar ve yer altındaki yapılar,
e) Tüm otel, motel ve yatakhaneler,
f) Daire sayısı 20'den daha fazla olan apartmanlar,
g) Bütün yüksek binalar,
h) Tutukevi, cezaevi ve ıslahevlerinin topluma açık bölümleri,
i) İçinde yalnız gündüz saatlerinde insan bulunan ve kaçış
yolları gün ışığıyla yeterli düzeyde aydınlatılmış olanların dışındaki tüm
depolama amaçlı binalar.
Acil durum aydınlatması normal aydınlatmanın kesilmesi halinde
en az 1 saat süreyle sağlanacaktır. Acil durum çalışma süresi kullanıcı yükü
100'den fazla olduğu taktirde 2 saat, 500'den fazla olduğu taktirde 3 saat
olacaktır.
Kaçış yolları üzerinde aydınlatma ünitesi seçimi ve
yerleştirmesi, tabanlarda, döşemelerde ve yürüme yüzeylerinde, kaçış yolunun
merkez hattı üzerindeki herhangi bir noktada acil durum aydınlatma seviyesi en
az 1 lux olacak şekilde yapılacaktır. Acil durum çalışma süresi sonunda bu
aydınlatma seviyesi her hangi bir noktada 0.5 lux'den daha düşük bir seviyeye
düşmeyecektir. En yüksek ve en düşük aydınlatma seviyesine sahip noktalar
arasındaki aydınlatma seviyesi oranı 40:1'den fazla olmayacaktır.
Acil durum aydınlatmasının sağlanması şehir şebekesi ve bunun
gibi bir enerji kaynağından, statik invertör veya benzeri diğer bir enerji
kaynağına aktarılmaya dayanıyorsa, aktarma süresi 3 saniyeyi geçmeyecektir.
Hareketli makinalar ve kimyevi maddeler gibi tehlike oluşturan
yüksek riskli mahallerde acil durum aydınlatma seviyesi normal aydınlatma
seviyesinin %10'u ya da en az 15 lux olacak ve en yüksek ve en düşük aydınlatma
seviyesine sahip noktalar arasındaki oran 10:1'i geçmeyecektir. Yüksek riskli
mahallerde normal aydınlatmanın kesilmesinde acil durum aydınlatmasının devreye
girme süresi 0.5 saniyeyi geçmeyecektir.
Acil durum aydınlatması,
a) Kendi akümülatörü, şarj devresi, şebeke gerilimi
denetleyicisi ve lamba sürücü devresine sahip bağımsız aydınlatma armatürleri,
b) Bir merkezi akümülatör bataryasından doğru gerilim, ya da
bir invertör devresi aracılığıyla alternatif gerilim sağlayan bir merkezi
batarya ünitesinden beslenen aydınlatma armatürleri,
ile sağlanabilir.
Normal aydınlatma amacıyla kullanılan aydınlatma armatürleri,
acil durum dönüştürme kitleri doğrudan armatür muhafazasının içerisinde veya
hemen yakınında monte edilerek ve gerekli bağlantılar yapılarak bağımsız acil
durum aydınlatma armatürlerine dönüştürülebilirler.
Merkezi batarya acil aydınlatma sistemlerinde, merkezi ünite
ile aydınlatma armatürleri arasındaki bağlantılar en az acil durum aydınlatma
süresi kadar yangına dayanacak şekilde metal tesisat boruları içerisinde ve/veya
mineral izolasyonlu veya benzeri yangına dayanıklı kablolar ile yapılacaktır.
Kendi başlarına acil durum aydınlatması yapabilen aydınlatma armatürlerine
yapılacak şebeke gerilimi bağlantıları normal aydınlatmada kullanılan tipte
kablolarla yapılacaktır.
Birinci ve ikinci derece deprem bölgelerinde merkezi batarya
tipi acil aydınlatma sistemleri kullanılmayacaktır. Bu bölgelerde acil
aydınlatma, kendi başlarına çalışabilen bağımsız acil aydınlatma armatürleri ile
sağlanacaktır.
Acil durum yönlendirmesi
Madde 73 - Birden fazla çıkışı olan bütün
yapılarda, kullanıcıların çıkışlara kolaylıkla ulaşabilmesi için acil durum
yönlendirmesi yapılacaktır.
Yönlendirme işaretlerinin aydınlatması ya 72 nci maddede
belirtilen özelliklerde acil aydınlatma üniteleri ile dışarıdan aydınlatılarak
yapılacak, yada aynı özelliklerde ve içeriden aydınlatılan işaretlere sahip acil
durum yönlendirme üniteleri kullanılacaktır.
Acil durum yönlendirmesi normal aydınlatmanın kesilmesi halinde
en az 1 saat süreyle sağlanacaktır. Acil durum çalışma süresi kullanıcı yükü
100'den fazla olduğu taktirde 2 saat, 500'den fazla olduğu taktirde 3 saat
olacaktır.
Yönlendirme işaretleri yeşil zemin üzerine beyaz olarak TSE
standartları veya TSE tarafından eşdeğerliği kabul edilen standart ve
yönetmeliklere uygun olacaktır. Bir yönlendirme işaretinin azami görülebilirlik
uzaklığı, işaret boyut yüksekliğinin 200 katına eşit olan uzaklık olacak, bu
uzaklıktan daha uzak noktalardan erişim için gerektiği kadar yönlendirme işareti
ilave edilecektir.
Kaçış yollarında yönlendirme işaretleri dışında, kaçış yönü ile
ilgili tereddüt ve karışıklık yaratabilecek, hiçbir ışıklı işaret veya nesne
bulundurulmayacaktır.
Yönlendirme işaretleri hem normal aydınlatma, hem de acil durum
aydınlatma durumlarında kaçış yolu üzerinde tüm erişim noktalarından görülebilir
olacaktır. Dışarıdan aydınlatılan yönlendirme işaretlerinde aydınlatma,
görülebilen tüm doğrultularda en az 2 cd/m² olacak ve en az 0.5 değerinde bir
kontrast oranına sahip olacaktır.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Yangın Algılama ve Uyarı Sistemleri
Genel
Madde 74 - Bu Yönetmelikte belirtilen yangın
alarm sistemi, yangın algılama, alarm verme, kontrol ve haberleşme
fonksiyonlarını içeren komple sistemdir. Yangın alarm sisteminin beslemesi,
sadece yangın alarm sistemini besleyen bir otomatik sigorta üzerinden ve eğer
binada mevcut ise jeneratör ya da kesintisiz güç kaynağı gibi bir ikincil
besleme kaynağından yapılacaktır. Bu beslemenin de kesilmesi durumunda yangın
alarm sistemi, algılama fonksiyonlarını en az 24 saat yerine getirebilecek ve bu
sürenin sonunda tüm alarm verme, kontrol ve haberleşme fonksiyonlarını en az 30
dakika süre ile yerine getirebilecek şekilde tam kapalı, sızdırmaz tip, bakım
gerektirmeyen akümülatörle teçhiz edilecektir. Gerekli görüldüğü taktirde bu
sürelerin daha uzun olması sağlanacaktır.
Yangın alarm sistemini oluşturan tüm kablolar ve uzak kontrol
ve denetim merkezlerine iletişim maksadıyla kullanılan tüm hatlar; kopukluk,
kısa devre ve toprak kaçağı gibi arızalara karşı sürekli olarak denetim altında
tutulacaklardır.
Can güvenliğinin esas olduğu binalarda bir yangın alarm
sisteminin herhangi bir nedenle 24 saatlik bir zaman aralığında 4 saatten daha
uzun bir süreyle devre dışı kalması durumunda yetki sahibi merci durumdan
haberdar edilecek ve yangın alarm sistemi tekrar çalışır duruma getirilinceye
kadar, önceden yetki sahibi merci tarafından onaylanmış bulunan yangın gözetim
faaliyeti başlatılacak ve sürdürülecektir. Yangın gözetiminde normal güvenlik
personeline ek olarak, korumasız kalan bölgelerde ilave güvenlik personeliyle
gözetim turları başlatılacaktır.
Algılama ve ihbar tesisatı
Madde 75 - Komple bir yangın alarm sisteminin
aktivasyonu, elle, otomatik veya bir söndürme sisteminin aktivasyonundan biri ya
da tamamı ile olacaktır.
Elle yangın uyarısı, yangın uyarı butonları ile yapılacaktır.
Yangın uyarı butonları yangın kaçış yollarında tesis edilecekler ve her kaçış
çıkış noktasında bir adet yangın uyarı butonu bulunacaktır. Yangın uyarı
butonlarının yerleşimi, bir kattaki her hangi bir noktadan o kattaki her hangi
bir yangın uyarı butonuna yatay erişim uzaklığı 50 m'yi geçmeyecek şekilde
düzenlenecektir.
Tüm yangın uyarı butonları görülebilir ve kolayca erişilebilir
olacaktır. Yangın uyarı butonları yerden en az 1.1 m ve en fazla 1.4 m
yükseklikte monte edilecektir.
Duman Algılama Cihazları: Aşağıda belirtilen bina ve yapıların
tüm kaçış yollarında ve duman dedektörlerinin yanlış uyarılara neden olmadan
kullanımına elverişli tüm yerleşime açık alanlarında, ortak alanlarında ve
çalışma alanlarında otomatik duman algılama cihazları tesis edilecektir.
a)Tehlike sınıfı yüksek olan bütün binalarda,
b)Tehlike sınıfı orta olan ve toplam kullanım alanı 1000 m2 yi
geçen binalarda,
c) İkamet amaçlı binalar dışındaki tüm yüksek binalarda,
d) Yapı yüksekliği 51.50 m'den fazla olan apartman binalarında,
e) Oteller, moteller, yatakhaneler, misafirhaneler,
hastahaneler, huzur evleri, pansiyonlar ve benzeri bütün yatılan yerlerde,
Tüm endüstriyel binalarda, tüm kaçış yollarında ve duman
dedektörlerinin yanlış uyarılara neden olmadan kullanımına elverişli koridorlar,
depolar, tesisat/teçhizat odaları ve benzeri, sürekli insan bulunmayan
bölümlerde veya otomatik sprinkler olmayan bölümlerde tüm ortak alanlarında ve
çalışma alanlarında otomatik duman algılama cihazları tesis edilecektir.
Otomatik duman algılamanın gerekli görüldüğü tüm mahallerde ana
hacimlere ve içinde yanmaya elverişli ve yanma riski taşıyan maddeler bulunan,
yüksekliği 25cm'den fazla olan asma tavanların üzerlerindeki ve yükseltilmiş
döşemelerin altlarındaki boşluklara, diğer bölmelere, asansör ve merdiven
kovaları gibi boşluklara duman dedektörleri tesis edilecektir. İçinde yanmaya
elverişli madde bulunmayan ve erişilmesi mümkün olmayan boşluklara duman
dedektörü takılması gerekli değildir. İçinde yanmaya elverişli ve yanma riski
taşıyan maddeler olan boşluklar erişilebilir hale getirilecek ve duman
dedektörleri ile korunacak, ayrıca uzak lamba konarak dedektörün alarm halinin
anlaşılması sağlanacaktır.
Tüm dedektörler periyodik testler ve bakımlar için ulaşılabilir
olacaktır.
Diğer Algılama ve Uyarı Cihazları: Duman algılama cihazlarının
kullanımının uygun ya da yeterli olmadığı mahallerde, gerekli görüldüğü takdirde
sıcaklık ve/veya alev dedektörleri tesis edilecektir.
Binada otomatik sprinkler sistemi bulunuyorsa, sprinklerin
açılması durumunda yangın alarm sisteminin otomatik algılama yapması
sağlanacaktır. Bu amaçla her bir zon hattına su akış anahtarları tesis edilecek
ve bu akış anahtarlarının kontak çıkışları yangın alarm sistemine giriş olarak
bağlanacaktır. Bu hallerde, otomatik sprinkler olan yerler, otomatik sıcaklık
dedektörleriyle donatılmış gibi işlem görecektir. Bu mahallerde otomatik
sıcaklık artış dedektörlerinin kullanılması zorunlu değildir.
Bina veya yapıda otomatik veya elle çalışan diğer gazlı, kuru
kimyasal tozlu veya benzeri sabit söndürme sistemi bulunuyorsa, bunların
aktivasyonu yangın alarm sistemi tarafından otomatik olarak algılanacaktır. Bu
amaçla söndürme sistemlerinden, söndürme sisteminin aktive olduğunu bildiren
kontak çıkışları yangın alarm sistemine giriş olarak bağlanacaktır.
Alarm verme
Madde 76 - Bir yangın alarm sisteminin aktive
edilmesi halinde sesli ve ışıklı olarak ya da data iletişimi ile alarm verme
aşağıdaki gibi yapılacak ancak alarm bilgisi aktarımı bunlarla da sınırlı
kalmayacaktır.
a) Yangın kontrol merkezindeki ana kontrol panelinde ve diğer
izleme noktalarındaki tali kontrol panelleri ya da tekrarlayıcı panellerde
sesli, ışıklı ve/veya alfa nümerik göstergelerle,
b) Binanın kullanılan tüm bölümlerinde yaşayanları yangın veya
benzeri bir acil durumdan haberdar etmek için sesli ve ışıklı uyarı
cihazlarıyla,
c) Binada bulunan yangın ve acil durum mücadele ekiplerinin
uyarılması ve itfaiyeye haber verilmesi için sesli ve ışıklı uyarı cihazları ve
direkt hatlar ya da diğer iletişim ortamları üzerinden data iletişimi ile,
yapılacaktır.
Yangın kontrol panelleri ve tekrarlayıcı panelleri
Madde 77 - Yangının haber verilmesi için en
büyük birim olarak yangın bölgeleri kullanılacaktır. Tüm binalarda her bağımsız
kat en az bir yangın bölgesi olarak kabul edilecektir. Eğer bir katın alanı 2000
m² den büyükse birden fazla yangın bölgeleri belirlenecektir. Bir bina ya da
yapının toplam alanı 300 m² ya da daha küçük ise birden fazla katlı olsa da tek
bir yangın bölgesi olarak kabul edilebilir.
Bir yangın bölgesinin herhangi bir doğrultuda uzunluğu 100
metreyi geçmeyecektir. Bir yangın bölgesinin içerisinde bir yangın başlangıcını
görsel olarak saptamak için alınması gereken uzaklık 30 m'yi geçmeyecektir.
Yangın bölgeleri 24 üncü maddede belirtilen yangın bölmeleri
ile uyumlu olacak şekilde belirlenecektir. Bir yangın bölgesinin sınırları
mümkünse yangın bölmelerinin sınırlarıyla çakışmalıdır.
a) Bu Yönetmelikte gerekli görülen tüm yangın alarm
sistemlerinde yangın kontrol panelleri ve tekrarlayıcı paneller aşağıda
belirtilen yerlerde tesis edileceklerdir.
1) Bina ya da yapının zemin katında ve sürekli olarak görevli
personel bulunan bir yerde ana yangın kontrol paneli veya, ana yangın kontrol
panelinin başka bir mahalde tesis edilmesi gerekli görülüyorsa, 1 yangın alarm
tekrarlayıcı paneli tesis edilecektir.
2) Yangın kontrol panelinin tesis edildiği yerde personelin
bulunamadığı zaman aralıkları varsa, bu sürelerde sürekli personel bulunan
ikinci bir mahalde veya daha fazla mahallerde tekrarlayıcı paneller tesis
edilecektir.
3) Yangın alarm sistemi birden fazla binayı kapsıyorsa, 2 veya
daha fazla yangın bölgesi bulunan her binada ayrı bir tali yangın kontrol paneli
ya da tekrarlayıcı panel tesis edilecektir.
b) Yangın kontrol panelleri ve tekrarlayıcı panellerinde asgari
olarak aşağıdaki sesli, ışıklı ve alfa nümerik göstergeler bulunacaktır.
1) Genel yangın alarm lambası ve her yangın bölgesi için ayrı
bir yangın alarm lambası,
2) Genel sistem arızası lambası ve ayrı bir ışıklı alfa nümerik
gösterge ile bölgesel arıza bilgisi verilmiyorsa, her yangın bölgesi için ayrı
bir arıza lambası,
3) Yangın uyarı butonlarından ve otomatik yangın
dedektörlerinden gelen uyarıları bireysel olarak cihaz bazında değerlendirebilen
adreslenebilir sistemlerde yukarıdakilere ek olarak, bireysel yangın ve arıza
uyarılarının izlenebileceği bir ışıklı alfa nümerik gösterge,
4) Her yangın veya arıza sinyali alındığında aktive olan sesli
uyarı cihazı.
Sesli uyarı cihazı bir buton aracılığıyla susturulabilecek,
ancak sesli uyarının susturulması ışıklı uyarıların kalkmasına neden
olmayacaktır. Tüm bölgesel yangın ve arıza lambalarının yanlarında hangi yangın
bölgesine ait olduklarını açık, net ve silinmeyecek bir şekilde belirten
etiketler bulunacaktır.
Sprinkler alarm istasyonları
Madde 78 - Bir bina ya da yapıda 96 ncı
maddede belirtildiği şekilde bir sprinkler sistemi kurulduğu takdirde sprinkler
alarm istasyonları ve akış anahtarları yangın alarm sistemine bağlanacaktır.
Sprinkler sisteminden gelen alarm uyarıları ya ayrı bir bölgesel izleme
panelinde, ya da yangın kontrol panelinde ayrı bölgesel alarm göstergeleri
oluşturularak izlenecektir. Hat kesme vanalarının izleme anahtarları ve
sprinkler sistemine ilişkin diğer arıza kontakları da aynı şekilde yangın alarm
sistemi tarafından sürekli olarak denetlenecektir.
Gazlı söndürme sistemi alarm ve arıza çıkışları
Madde 79 - Bir bina ya da yapıda 98 inci
maddede belirtildiği şekilde bir gazlı söndürme sistemi kurulduğu taktirde
söndürme sisteminin alarm ve arıza çıkışları yangın alarm sistemine bağlanarak
ayrı bölgesel göstergelerle izleneceklerdir.
Duman kontrol ve basınçlandırma sistemleri arıza ve
konum değiştirme sinyalleri
Madde 80 - Bir bina ya da yapıda Altıncı
Kısımda belirtildiği şekilde duman kontrol ve basınçlandırma sistemleri
kurulduğu takdirde bu sistemlerle ilgili arıza ve konum değiştirme sinyalleri ya
ayrı bir bölgesel izleme panelinde ya da yangın kontrol panelinde ayrı bölgesel
durum ve arıza göstergeleri oluşturularak izlenecektir. Duman tahliye ve
basınçlandırma sistemlerinin elle kontrolleri ayrı bir kontrol panelinden
yapılabileceği gibi bu yukarıda belirtilen izleme panelleri ile birleştirilerek
yangın alarm sistemi bünyesinde de gerçekleştirilebilecektir.
Sesli ve ışıklı alarm cihazları
Madde 81 - Bir bina ya da yapının kullanılan
tüm bölümlerinde yaşayanları yangın veya benzeri bir acil durumdan haberdar etme
işlemleri sesli ve ışıklı alarm cihazları ile gerçekleştirilecektir.
Yangın alarm sinyali gecikmesiz olarak, yangın mücadele
ekipleri ve yangına müdahale konusunda eğitilmiş personele ulaştırılmak
kaydıyla, yangın uyarısının gerçekliğinin araştırılmasına imkan verecek şekilde
bir ön uyarı sistemine müsaade edilecektir. Tehlikeli maddelerin bulundurulduğu
ve/veya işlendiği endüstriyel binalarda ve depolama amaçlı bina ve yapılarda
herhangi bir yangın algılaması otomatik olarak bina tahliye alarmlarını harekete
geçirecek, bu bina ve yapılarda ön uyarı sistemi uygulanmayacaktır.
Tahliye ikazları aşağıdaki istisnalar dışında hem sesli, hem de
ışıklı olarak yapılacaktır.
a) İşitme engelli kişilerin bulunma ihtimali olmayan alanlarda
ışıklı uyarı cihazı kullanılması zorunlu olmayacaktır.
b) Sağlık hizmeti amaçlı binalar için öngörüldüğü taktirde
sadece ışıklı uyarı cihazları kullanılmasına izin verilecektir.
Tahliye alarmları aşağıdaki istisnalar dışında bina ya da
yapının tamamında aktive edilecektir.
a) Binanın yapısı nedeniyle bütün binanın boşaltılmasının uygun
olmadığı binalarda, başlangıçta sadece yangından etkilenen ve etkilenecek
bölgelerde alarm verilecektir. Bu durumda binanın düzenli bir şekilde
boşaltılabilmesi için diğer bölgelerde kademeli olarak alarm verilmesini
sağlayacak şekilde tesisat yapılacaktır.
b) Binadan yaşlılık, fiziksel veya zihinsel yetersizlik ve
benzeri nedenlerle kendi başlarına çıkamayacak kişilerin bulunduğu yapılarda
sadece bu kişilerin bakımları ve binadan tahliyeleri ile görevli personele
yangın alarmı verilmesine müsaade edilecektir.
Sesli uyarı cihazları binanın her yerinde, yerden 150 cm
yükseklikte ölçülecek ses seviyesi, ortalama ortam ses seviyesinin en az 15 dBA
üzerinde olacak şekilde yerleştirilmiş olacaklardır. Sesli uyarı cihazları 3 m
uzaklıkta en az 75 dBA en çok 120 dBA ses seviyesi elde edilecek özellikte
olacaklardır. Uyuma maksatlı bölümlerde, yatak başındaki ses seviyesi ortalama
ortam ses seviyesinin 15 dBA üzerinde ve en az 75 dBA ses seviyesi elde edilecek
şekilde sesli alarm cihazları tesis edilecektir.
Sesli yangın uyarı cihazlarının sesleri, binada başka amaçlarla
kullanılan sesli uyarıcılardan ayırt edilebilecek özellikte olacaktır. Sesli
uyarı cihazlarının ses türü her yerde aynı ve 500-1000 Hz. arasındaki bir sabit
frekansta sürekli çalan korna veya zil sesi şeklinde olacaktır. Alçalıp
yükselen, iki veya daha çok frekans arasında dalgalanan siren tonları veren
sesli uyarı cihazları yangın uyarısı için kullanılmayacaktır. Kademeli
tahliyenin öngörüldüğü yerlerde ön uyarı maksadıyla aynı sabit frekansta kesikli
uyarı verilmesine müsaade edilecektir. Ancak bu durumda tahliye uyarıları, sesli
uyarı cihazlarının sürekli olarak çalması şeklinde yapılacaktır.
Otomatik yayınlanan ses mesajları ve yangın merkezinden
mikrofonla yayınlanan canlı ses mesajlarıyla binada yaşayanların tahliyesini ya
da bina içerisinde yer değiştirmelerini sağlayacak şekilde sesli tahliye uyarı
sistemleri kullanılacaktır. Sesli tahliye uyarı sistemleri gerekli görüldüğü
takdirde bir deprem durumunda paniği önlemek ve binanın tahliyesini öngörülen
tahliye planına uygun olarak gerçekleştirmek için de kullanılabilecektir.
Aşağıda belirtilen yerlerde sesli tahliye sistemleri tesis
edilecektir.
a) Yatak sayısı 200'den fazla olan otel, motel ve
yatakhanelerde,
b) Yüksekliği 51.50 m'yi geçen konut harici tüm binalarda.
Sesli ve ışıklı alarm cihazları yalnızca yangın alarm sistemi
ve diğer acil durum ikazları için kullanılacaklardır. Sesli tahliye sistemleri,
yangın alarm sistemi ve diğer acil durum anonsları öncelik almak ve otomatik
olarak diğer kullanım amaçlarını devre dışı bırakmak şartıyla, genel anons, fon
müziği yayını gibi başka amaçlarla da kullanılabilirler.
Acil durum kontrol işlemleri
Madde 82 - Bir yangın durumunda otomatik
olarak gerekli kontrol fonksiyonlarını harekete geçirerek bina ya da yapıyı
içinde bulunanlar için daha emniyetli hale getirecek şekilde bir yangın alarm ve
kontrol sistemi düzenlenecektir.
Yangın alarm sistemi, gerektiğinde aşağıdaki fonksiyonları
yerine getirecek, ancak yapılacak acil durum kontrol işlemleri bunlarla da
sınırlı kalmayacaktır.
a) Yangın esnasında kapanması gereken yangın kapıları ve diğer
açıklıkları kapatma amaçlı cihazları normal halde açık durumda tutan
elektromanyetik kapı tutucu ve benzer cihazların serbest bırakılması,
b) Merdiven kuyuları ve asansör şaftlarının basınçlandırılması,
c) Duman kontrol ve tahliye sistemlerinin aktivasyonu ya da bu
amaçla yapılması gereken otomatik kontrol işlemlerinin yerine getirilmesi,
d) Acil durum aydınlatma kontrol işlemleri,
e) Güvenlik ve benzeri nedenlerle kilitli duran kapıların ve
turnikelerin açılması,
f) Asansörlerin yapılış özelliklerine bağlı olarak yangın
esnasında kullanımının engellenmesi ya da tahliye amacıyla itfaiye ya da
eğitilmiş bina yangın mücadele ekipleri tarafından kullanılmasının sağlanması,
g) Mahalli itfaiye ile elektrik işletmesi, belediye, polis veya
jandarma, kurum amiri, bina sahibi ve gerekli görülen diğer yerlere yangının
otomatik olarak haber verilmesi.
Acil durum kontrol işlemleri yangın alarm sisteminin donanım ve
yazılım bütünlüğü içerisinde bulunan kontrol birimleri ile
gerçekleştirilecektir. Kontrol edilen sistem ve cihazlarla ilişkisi bulunan
güvenlik sistemleri, bina otomasyon sistemleri gibi diğer sistemler tarafından
yapılabilecek her türlü kontrol ve kumanda işlemleri, bir yangın veya benzeri
acil durumda yangın kontrol panelinden yapılacak acil durum kontrol işlemlerini
hiçbir şekilde engellemeyeceklerdir.
Kablolar
Madde 83 - Bir yangın esnasında uzun süre
çalışır durumda kalması gereken;
a)Yangın kontrol panellerinden, sesli ve ışıklı alarm
cihazlarına, sesli tahliye sistemi amplifikatör ve hoparlörlerine, acil durum
kontrol cihazlarına giden sinyal ve besleme kabloları,
b) İtfaiye ve yangın mücadele ekiplerine haber verme için
kullanılan kabloların bina içerisinde kalan kısımları,
c) Ana yangın kontrol paneli ile tali yangın kontrol panelleri
ve tekrarlayıcı panellerin birbirleri arasındaki haberleşme ve besleme
kabloları,
d) Tüm yangın kontrol panelleri ve tekrarlayıcı panellere
enerji sağlayan besleme kabloları,
yangına karşı en az 60 dakika dayanabilecek özellikte
olacaklardır.
Kademeli tahliye uygulanan binalarda olduğu gibi özel
durumlarda, yangına daha uzun süre dayanabilecek kablolar gerekli görülebilir.
Bir yangının algılanmasından sonra uzun süre çalışır durumda
kalması gerekli olmayan yangın uyarı butonları, dedektörler ile yangın kontrol
panelleri arasındaki kablolar ve enerjisi kesildiğinde bir tehlikeli durum
oluşmayan elektromanyetik kapı tutucular ve benzeri cihazlara giden kablolarda
yangına dayanıklılık özelliği aranmayabilir.
Yangın alarm sistemi kabloları sistemin sağlıklı ve güvenilir
çalışmasını sağlayacak şekilde yangın algılama, kontrol ve uyarı ekipmanı
üreticilerinin spesifikasyonlarına uygun tipte olacaklar ve elektriksel gürültü
ve benzeri etkilerden korunacak şekilde, diğer sistemler ve enerji taşıyan
kablolardan ayrılarak tesis edileceklerdir.
BEŞİNCİ BÖLÜM
Periyodik Testler, Bakım ve Denetim
Periyodik testler, bakım ve denetim
Madde 84 - Bu Yönetmeliğin gerekli gördüğü tüm
acil aydınlatma, yönlendirme ve yangın alarm sistemleri bina sahibi, yönetici
veya bunların yazılı olarak sorumluluklarını devrettiği bina yetkilisinin
sorumluluğu altında periyodik testlere ve bakıma tabi tutulacaktır. Sorumluluğun
bina sahibi veya yöneticisi tarafından bir bina yetkilisine devredildiğini
gösteren yazılı belgenin bir kopyası yetki sahibi merciinin denetimine açık
olacaktır.
Tüm yeni tesis edilmiş sistemler, bina ya da yapı kullanıma
açılmadan önce, ilk kabul ve denetim testlerine tabi tutulacaklardır. Kabul
işlemleri yetki sahibi merci tarafından yeterli ve tatmin edici bulunacak
şekilde sonuçlandıktan sonra test ve denetim raporlarıyla birlikte aşağıdaki
belgeler bina sahibine, yöneticisine veya sorumlu bina yetkilisine teslim
edilecektir.
a) Yapıldı (as-built) tesisat projelerinin çoğaltılabilir
kopyaları,
b) Cihaz çalıştırma ve bakım talimatları,
c) Sistem çalışma talimatı.
Bu belgelerin sistemin ömrü boyunca saklanması ve periyodik
test ve bakım servis sözleşmesi ile birlikte yetki sahibi merciinin incelemesine
hazır tutulması bina sahibi, yöneticisi veya sorumlu bina yetkilisinin
sorumluluğunda olacaktır.
Sisteme ilaveler yapıldığında veya iptaller olduğunda, sistem
donanımında herhangi bir değişiklik, onarım ve ayar yapıldığında yeniden kabul
testleri yapılacaktır. Yapılan değişiklikler yukarıda belirtilen belgelere
işlenecektir.
Periyodik testler ve bakım, yazılı bir periyodik test ve bakım
sözleşmesi kapsamında bina sahibi dışında bir kişi veya kurum tarafından
yapılacaktır. Servis personeli acil aydınlatma ve yangın alarm sistemleri
denetim, test ve bakımı konularında kalifiye ve deneyimli olacaktır.
Haftalık ve aylık bakımlar kullanıcı/işletmeci tarafından 3
aylık, 6 aylık ve yıllık bakım ve testler, bu maksatla eğitim almış yetkili
servislerce sağlanmalıdır.
ALTINCI KISIM
Duman Kontrolü, İklimlendirme ve Havalandırma Tesisatı ile
Basınçlandırma Sistemi
BİRİNCİ BÖLÜM
Genel Hükümler
Genel
Madde 85 - Binalarda yapılan havalandırma,
basınçlandırma ve duman tahliye tesisatı, binada bulunanlara zarar vermeyecek,
panik çıkmasını önleyecek ve binanın emniyetli bir şekilde boşaltılmasını
sağlayacak güvenli bir ortamı oluşturacak şekilde tasarlanacak, tesis edilecek
ve çalışır durumda tutulacaklardır. Bu kısımda belirtilen gereksinimler asgari
gereksinimler olup, daha üstün nitelikli ve daha yüksek performanslı tesisat ve
sistemlerin kullanılmasına engel oluşturmaz.
Kurulması gereken basınçlandırma ve duman tahliye
tesisatlarının yerleştirilmeleri, kullanılacak teçhizatın cins ve miktarları,
binanın kullanım sınıfı, tehlike sınıfı, binada bulunanların hareket kabiliyeti
ve binada bulunan yangın önleme sistemlerinin özelliklerine göre
belirlenecektir.
Her türlü basınçlandırma, havalandırma ve duman tahliye
tesisatı, ilgili TSE standartlarına ve tesisat yönetmeliklerine uygun olarak
tasarlanacak, tesis edilecek ve işletilecektir.
Bu Yönetmeliğin gerekli gördüğü her türlü sistem, cihaz,
ekipman ve işletme prosedürü kurulduktan sonra Yönetmelikte aksi belirtilmedikçe
performans ve çalışma sürekliliği sağlanacak şekilde sürekli olarak bakıma tabi
tutulacaktır. Bakım çalışmaları asgari bu Yönetmelikte belirtilen gereksinimlere
uygun olarak yapılacak, ilgili TSE standartları ve tesisat yönetmeliklerinde bu
Yönetmelikte belirtilen gereksinimlerin üzerinde bakım gereksinimleri olduğu
taktirde ilave olarak bu gereksinimler de yerine getirilecektir.
Binalarda kurulacak basınçlandırma ve duman tahliye tesisatı,
binanın yangın sorumlusunun gözetiminde test ve bakıma tabi tutulacaktır.
İKİNCİ BÖLÜM
Duman Kontrolü
Duman kontrol esasları
Madde 86 - Doğal duman tahliyesi için duman
çekiş bacaları ve bölmeleri ile alev yönlendirme bacaları kullanılacaktır.
Mekanik duman tahliye sistemleri olarak iklimlendirme sistemleri özel
düzenlemeler yapılarak kullanılacak veya ayrı mekanik duman tahliye sistemleri
kurulacaktır.
Modern mimaride, galeri ve endüstri yapılarında duman bacaları
kapalı çarşı dizaynında kullanılan atrium, mall gibi yapılarda en üst noktaya
duman tahliye sistemi yapılmalıdır.
Duman baca ağızları daima açık olabileceği gibi, yangın
vukuunda elle kolaylıkla açılabilen mekanik düzenlerle de çalıştırılabilirler.
Bu tür mekanizmaların sürekli bakımla işler durumda tutulmaları zorunludur.
Çok sayıda insanı daimi veya geçici olarak barındıran binalar
ile müzeler gibi değerli eşyaları ihtiva eden yapılarda ve yeraltı ulaşım
araçları istasyonlarında alev yönlendirme bacaları yapılması zorunludur.
İklimlendirme ve havalandırma tesisatı
Madde 87 - Bir yangın esnasında, mevcut
iklimlendirme ve havalandırma sistemi duman tahliye sistemi olarak da hizmet
verecekse, bu Yönetmelikte mekanik duman tahliye sistemi için istenilen bütün
hususlar iklimlendirme ve havalandırma sistemine uygulanacaktır.
Mekanik duman tahliye sistemleri için tesis edilen kanallar
çelik, alüminyum ve benzeri malzemeden yapılmış olmalıdır.
Bütün mekanik duman tahliye sisteminde kullanılacak kanallar
yeterli sayıda askı elemanları ile bağlanmalıdır.
Kanal kaplama malzemesi en az B1 sınıfı malzeme olmalıdır.
Duman tahliye kanalları yangın merdivenlerinden ve yangın
güvenlik hacimlerinden geçmemelidir. Elde olmayan nedenlerden dolayı, kanalın bu
bölümden geçmesi durumunda geçtiği bölümün yapısal olarak yangına dayanım süresi
kadar yangına dayanacak bir malzeme ile kaplanmalıdır. Kanal bir duvarı geçerek
bölüm içerisine giriyorsa, duvar geçişlerinde yangın damperleri kullanılmalıdır.
Aynı hava santralı ile birden fazla mahallin havalandırılması
ya da iklimlendirilmesi yapılıyorsa, mahaller arası geçişlerde, dönüş ve toplama
kanallarında yangın damperi kullanılmalıdır. Topluma açık özel önlem isteyen
yapılarda havalandırma kanalı içine, damperlere kumanda eden kanal tipi duman
dedektörleri konulmalıdır.
Asma tavan arası, yükseltilmiş döşeme altı gibi mahallerin
plenum olarak kullanılması durumunda; bu bölümler içerisinden sadece; mineral,
alüminyum veya bakır zırhlı kablolar, rijit metal borular ve esnek metal borular
geçirilebilir. Bilgisayar, televizyon, telefon, ve iç haberleşme sistemleri
kablolarının, yangın korunum sistemlerinin, alevlenmeyen sıvılar taşıyan yanmaz
malzemeden boruların kullanılmasına izin verilir.
Duman tahliye kanalları yangın zonu duvarlarını delmemelidir.
Kanalın bir yangın zonu duvarını veya katını geçmesi durumunda, kanal üzerine
yangın zonu duvarını veya katını geçtiği yerde yangın damperi konulmalıdır.
Eğer, havalandırma kanalı korunmuş bir şaft içinden geçiyorsa şafta giriş ve
çıkışta yangın damperi kullanılmalıdır.
Basınçlandırma sistemine ait kanallarda yangın damperi
kullanılmaz.
Duman tahliye sistemi bina yangın alarm sistemi tarafından
otomatik olarak aktive olmalıdır. İlave olarak, uzaktan el ile kumanda için
çalıştırma/durdurma imkanı bulunmalıdır.
Yangının yayılmasında rol oynayan tesisat baca ve kanalları,
yangın bölmeleri hizasında, tesisat dışında, çift taraflı en az 8 mm saçla
kapatılmış ve arası yalıtılmış olmalıdır. Havalandırma kanal ve bacalarının
yangın bölmelerini aşmalarına özel detaylar dışında izin verilmez. Hava
kanalları, yanmaz malzemeden yapılmalı veya yanmaz malzeme ile kaplanmalıdır.
Jeneratör odası, mutfak ve otoparklar
Madde 88 - Dizel pompa ve acil durum
jeneratörünü çalıştırabilmek için mekanik havalandırmanın gerekli olduğu
yerlerde, bu bölümlerin duman tahliye sistemleri diğer bölümlere hizmet veren
sistemlerden bağımsız olarak dizayn edilmeli, hava doğrudan dışardan ve herhangi
bir egzoz çıkış noktasından en az 5 metre uzaktan alınmalı ve mahallin egzoz
çıkışı da doğrudan dışarıya ve herhangi bir hava giriş noktasından en az 5 metre
uzağa atılmalıdır.
Bir otel, restoran, kafeterya benzeri yerlerin mutfaklarındaki
pişirme alanlarının mekanik egzoz sistemi binanın diğer bölümlerine hizmet veren
sistemlerden bağımsız olmalı ve egzoz kanalları korunmamış yanabilir
malzemelerden en az 500 mm açıktan geçmeli, egzoz doğrudan dışarıya atılmalı ve
herhangi bir hava giriş açıklığından en az 5 metre uzakta olmalıdır, mutfak
dışından geçen egzoz kanalı geçtiği bölümün veya mutfak bölümünün yapısal olarak
yangına dayanma süresi kadar bir malzeme ile kaplanmalı, eğer kanal bir tuğla
şaftı içerisinden geçiyorsa şaftın diğer bölümlerinden ve diğer kanallardan veya
servis elemanlarından ayrılmalıdır. Mutfak egzoz kanallarına yangın damperi
konulmamalıdır.
Toplam alanı 1900 m2 yi aşan bodrumlardaki otomobil park
alanları için mekanik duman tahliye sistemi zorunludur. Duman tahliye sistemi
binanın diğer bölümlerine hizmet veren sistemlerden bağımsız olmalı ve saatte en
az 9 defa hava değişimi sağlamalıdır.
Un, tahıl, kepek, nişasta ve şeker gibi parlayıcı organik
tozlar meydana getiren maddelerin imal edildiği, işlendiği veya depo edildiği
yerlerde, bu maddelerin tozlarının toplanmasını önleyecek özel havalandırma
tertibatı yapılması zorunludur. Bu yerlerde soba, ocak ve benzeri açık ateş
kaynağı bulundurulması ve önlem alınmaksızın kaynak yapılması yasaktır.
Doğalgaz, SPG veya tehlikeli maddelerle çalışılan yerlerde fan
ve havalandırma motorları patlama ve kıvılcım güvenlikli (ex-proof) olacaktır.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Basınçlandırma Sistemi
Basınçlandırma sistemi
Madde 89 - Yapı yüksekliği 21.50 m'yi geçen
bütün binalarda kapalı merdivenler basınçlandırılmalıdır. Konutlarda yükseklik
51.50 m'yi geçmesi durumunda basınçlandırma sistemi yapılmalıdır.
Bodrum kat sayısı 4'den fazla olan binalarda yangın merdiveni
basınçlandırılmalıdır.
Yangın anında acil durum asansör kuyularının yangın etkisi
altında kalmaması için acil durum asansörü kuyuları basınçlandırılmalıdır.
Basınçlandırma sistemi çalıştığı zaman, bütün kapılar kapalı
iken basınçlandırılan merdiven kovası ile bina kullanım alanları arasındaki
basınç farkı en az 50 Pa olmalıdır. Açık kapı durumu için basınç farkı en az 15
Pa olmalıdır.
Basınçlandırma sisteminin yangın güvenlik hacmine de yapılması
durumunda, merdiven tarafındaki basınç yangın güvenlik hacmi tarafındaki
basınçtan daha yüksek olacak şekilde bir basınç dağılımı oluşturulmalıdır.
Hem basınçlı havanın hem de otomatik kapı kapatıcının kapı
üzerinde yarattığı kuvveti yenerek kapıyı açmak için kapı tutamağına uygulanması
gereken kuvvet 110 Newton'u geçmemelidir.
Operasyon sırasında basınçlandırma sistemi açık bir kapıdan
basınçlandırılmış alana duman girişini engelleyecek yeterlilikte hava hızını
sağlayabilmelidir. Her hangi bir kapının tamamının açık olması durumunda
ortalama hız büyüklüğü en az 1 m/s olmalıdır.
En az bir iç kapı ve bir dışarıya tahliye kapısının açık
olacağı düşünülerek dizayn yapılmalı ve bina kat sayısına göre açık iç kapı
sayısı arttırılmalıdır.
Basınçlandırma havası miktarı, sızıntı alanlarından çevreye
olan hava akışlarını karşılayacak mertebede olmalıdır.
Merdiven içerisinde oluşacak aşırı basınç artışlarını bertaraf
edecek aşırı basınç damperi, frekans kontrollü fan gibi sistemler
düşünülmelidir.
Basınçlandırma havası doğrudan dışardan alınmalı ve egzoz çıkış
noktalarından en az 5 m uzakta olmalıdır.
Basınçlandırma fanının dışardan hava emişine dedektör
konulmalı, duman algılanması durumunda fan otomatik olarak durdurulmalıdır.
Basınçlandırma sistemi bina yangın alarm sistemi tarafından
otomatik olarak çalıştırılmalıdır.
Yangın merdivenlerinde pozitif basınç yapılmamış ise; merdiven
bölümünde açılabilir pencere veya her merdivenin üzerinde devamlı havalandırmayı
sağlayacak tepe penceresi bulunacaktır. Ayrıca, dumanın boşalabilmesi için,
merdivenlerde uygun aralıklarla delikler bırakılacaktır. Bu merdivenlere, her
kattan kısmen veya tamamen mekanik havalandırma sağlanmış hollerden-kaçış
yollarından geçilmesi zorunludur.
YEDİNCİ KISIM
Yangın Söndürme Sistemleri
BİRİNCİ BÖLÜM
Genel Hükümler
Genel
Madde 90 - Yangın söndürme sistemleri, bu
Yönetmelik kapsamındaki tüm yapı ve binalar ile tünel, liman, dok, metro, açık
arazi işletmeleri gibi yapılarda yangın öncesi ve sırasında kullanılan sabit
söndürme tesisatlarıdır. Bu bölümde belirtilen gereksinimler asgari
gereksinimler olup, daha üstün nitelikli ve daha yüksek performanslı tesisat ve
sistemlerin tercih edilmesine engel oluşturmaz.
Binalarda kurulan söndürme tesisatı, binada bulunanlara zarar
vermeyecek, panik çıkmasını önleyecek ve yangını söndürecek şekilde
tasarlanacak, tesis edilecek ve çalışır durumda tutulacaklardır.
Yangın söndürme sistemleri her yapıda oluşabilecek yangını
söndürecek kapasitede ve yapı ekonomik ömrü boyunca, sistem gerektiğinde
otomatik ve/veya elle devreye gereken hızda girerek görevini yerine
getirebilmelidir.
Kurulması gereken sabit yangın söndürme sistemleri ve
tesisatının nitelikleri, kullanılacak teçhizatın cins ve miktarları,
yerleştirilmeleri, binanın ve binada bulunabilecek malzemelerin yangın türüne
göre belirlenecektir. Sistem ve/veya sistemlerde kullanılacak tüm ekipmanlar
sertifikalı olacaktır.
Her türlü yangın söndürme sistemleri, ilgili TSE standartlarına
ve tesisat yönetmeliklerine uygun olarak tasarlanacak, tesis edilecek ve
onaylanacaktır.
Bu Yönetmeliğin gerekli gördüğü her türlü sistem, cihaz,
ekipman ve işletme prosedürü; kurulduktan sonra, bu Yönetmelikte aksi
belirtilmedikçe, performans ve çalışma sürekliliği sağlanacak şekilde sürekli
olarak bakıma tabi tutulacaktır. Bakım çalışmaları asgari olarak bu Yönetmelikte
belirtilen gereksinimlere uygun olarak yapılacak, ilgili TSE standartları ve
tesisat yönetmeliklerinde bu Yönetmelikte belirtilen gereksinimlerin üzerinde
bakım gereksinimleri olduğu taktirde ilave olarak bu gereksinimler de yerine
getirilecektir.
Binalarda kurulacak söndürme sistemlerinin tasarım ve
uygulaması yetki sahibi merci tarafından kontrol ve onaya tabi olacaktır.
Periyodik test ve bakım gerektiren sistemler ve cihazlar yetki sahibi merci
tarafından belirtilen şekilde bina sahibi, yöneticisi veya bunların yazılı
olarak sorumluluklarını devrettiği bina yetkilisinin gözetiminde test ve bakıma
tabi tutulacaktır.
İKİNCİ BÖLÜM
Sulu Söndürme Sistemleri
Genel
Madde 91 - Sulu söndürme sistemleri yangın
dolapları sistemi, hidrant sistemi, sprinkler sistemi için yapılmış hidrolik
hesaplar neticesinde gerekli olan su basınç ve debi değerleri merkezi veya şehir
şebekeleri tarafından karşılanamıyorsa; kapasiteyi karşılayacak yangın pompa
istasyonu ve deposu oluşturulmalıdır.
Su depoları ve kaynaklar
Madde 92 - Sistemde en az bir güvenilir su
kaynağı bulunmalıdır.
Sulu söndürme sistemleri için kullanılacak su depolarının
yangın rezervi olarak ayrılmış bölümleri başka amaçlar için kullanılmayacak,
depo tesisatı sadece söndürme sistemlerine hizmet verecek şekilde
düzenlenecektir.
Yapıda sprinkler sistemi bulunması durumunda, su deposu
kapasitesi yapının risk sınıfına bağlı olarak en az Tablo 3'de belirtilen süreyi
sağlayacak kapasitede seçilecektir.
Tablo 3: Sprinkler söndürme sistemleri için su ihtiyacı.
Debi (1/dak)
Süre (dak)
Düşük tehlike sınıfı
1000
45
Orta tehlike sınıfı
2000
60
Yüksek tehlike sınıfı
Hidrolik hesaplar ile belirlenir.
Yüksek binalar
Hidrolik hesaplar ile belirlenir.
Sprinkler söndürme sistemi yanında yapı içi yangın dolapları ve
yapı dışı hidrant sistemi mevcut ise bu durumda sprinkler söndürme suyu debisine
Tablo 4'de belirtilen değerler ilave edilerek su depo kapasitesi
belirlenmelidir.
Tablo 4: Yangın dolapları ve hidrant sistemi için ilave edilecek su
ihtiyaçları
Yangın Dolabı Debisi (1/dak)
Hidrant Debisi (1/dak)
Süre (dak)
Düşük tehlike sınıfı
100
400
30
Orta tehlike sınıfı
100
1000
60
Yüksek tehlike sınıfı
200
1500
90
Yapıda sulu söndürme sistemi olarak sadece yangın dolapları
sistemi mevcut ise su kapasitesi en az 200 litre debiyi 60 dakika süre ile
karşılayacak şekilde en az 12 m3 olacaktır.
Yapıda sadece çevre hidrant sistemi bulunması durumunda su
ihtiyacı en az 1900 litre debiyi 90 dakika süre ile karşılayacak kapasitede
olmak üzere yapının risk sınıfına göre yapılacak hidrolik hesaplar ile
belirlenecektir.
Pompalar
Madde 93 - Yangın Pompaları : Sulu söndürme
sistemlerine basınçlı su sağlayan, anma debi ve anma basınç değeri ile ifade
edilen pompalardır. Pompalar, kapalı vana (sıfır debi) basma yüksekliği anma
basma yüksekliği değerinin en fazla %140'ı kadar olmalı ve %150 debideki basma
yüksekliği, anma basma yüksekliğinin %65'inden daha küçük olmamalıdır. Bu tür
pompalar, istenen basınç değerini karşılamak koşuluyla, anma debi değerlerinin
%130'u kapasitedeki sistem talepleri için kullanılabilir.
Sistemde bir pompa kullanılması halinde aynı kapasitede yedek
pompa olmalıdır. Birden fazla pompa olması halinde toplam kapasitenin en az %50
si yedeklenmek şartıyla yeterli sayıda yedek pompa kullanılacaktır.
Pompanın çevrilmesi elektrik motoru yanı sıra içten yanmalı
motorlar veya türbinler ile olabilir.
Yedek diesel pompa kullanılmadığı takdirde yangın pompalarının
enerji beslemesi güvenilir kaynaktan sağlanarak, yapının genel elektrik
sisteminden bağımsız beslenecektir.
Yangın pompalarının, otomatik hava boşaltma valfı, sirkülasyon
rahatlama valfı gibi yardımcı elemanlar bulunmalıdır.
Her pompanın ayrı bir kumanda panosu olmalıdır. Pano kilitli
olmalıdır. Elektrik kumanda panosu, faz hatası, faz sırası hatası, kumanda fazı
hatası, bilgi ışıklarıyla donatılmalıdır. Açma kapama şalterine pano kilidi
açılmadan erişilememelidir.
Her pompanın ayrı bir kumanda basınç anahtarı olmalıdır. Basınç
anahtarları,kumanda panosunun içine yerleştirilmiş, su basıncını boru
bağlantısıyla hisseden, su darbelerine karşı korumalı, alt ve üst değerler ayrı
ayrı ve bağımsız olarak ayarlanabilir ve ayarlandıktan sonra kilitlenebilir
olmalıdır.
Pompa kontrolü basınç kumandalı tam (otomatik başla-otomatik
dur) veya yarı otomatik (otomatik başla-elle dur) olabilir.
Pompa odası veya pompa istasyonunda +4°C üzerinde sıcaklığın
sürekli sağlanabilmesi için uygun gereçler sağlanacaktır.
Pompa istasyonunda, servis, muayene ve ayar gerektiren
cihazların çalışma alanı etrafında acil aydınlatma sağlanacaktır.
Zemin yeterli bir drenaj için eğimli olarak hazırlanarak pompa,
sürücü, kontrol panosu gibi kritik cihazlardan suyun uzaklaştırılması
sağlanacaktır.
Yangın dolapları sistemi
Madde 94 - Yangın dolapları sistemi sabit boru
tesisatı ile yangın dolaplarından meydana gelir.
a) Sabit boru tesisatı;
1) Yangın dolapları sistemlerine suyu sağlayan sabit boru
tesisatı çapı 50 mm'den az olmamak üzere yapılacak hidrolik hesaplara göre
belirlenmelidir.
2) Yüksek binalar, alışveriş merkezleri, otoparklar ve benzeri
yerlerde, ıslak veya kuru sabit boru sistemi üzerinde, itfaiye ve eğitilmiş
personelin kullanımına olanak sağlayan bağlantı ağızları bırakılmalı ve bu
bağlantı ağızları yangın merdiveni veya yangın güvenlik hacmi gibi korunmuş
mekanlarda olmalıdır.
3) Sabit boru tesisatı üzerinde bulunan bütün hortum
bağlantıları, itfaiyenin kullandığı normlara uygun olacaktır. Bağlantı ağızları,
yapının sprinkler ve yangın dolapları sistemine de suyu sağlayan sabit boru
tesisatında bırakılması durumunda, bu bağlantılar ana kolonlar üzerinden
doğrudan yapılacaktır.
b) Yangın dolapları;
1) Yüksek yapılar, çarşılar, toplanma amaçlı binalar, konaklama
ve sağlık amaçlı yapılar, kapalı kullanım alanı 2000 m² den büyük olan bütün
binalar, 1000 m² den büyük imalathane ve atölyelere yangın dolabı yapılacaktır.
2) Yangın dolapları her katta ve yangın duvarları ile ayrılmış
her bölümde aralarındaki uzaklık 30 m'den fazla olmayacak şekilde
düzenlenecektir. Yangın dolapları mümkün olduğu kadar koridor çıkışı ve merdiven
sahanlığı yakınına kolaylıkla görülebilecek şekilde yerleştirilecektir. Binanın
sprinkler sistemi ile korunması ve katlara itfaiye bağlantı ağzı bırakılması
durumunda yangın dolapları arasındaki uzaklık 45 m'ye kadar çıkarılabilir.
3) Hortumların saklandığı dolap ve kabinler gerekli cihazların
döşenmesine izin verecek büyüklükte olacaktır. Bunlar yangın sırasında hortum ve
cihazların kullanılmasını zorlaştırmayacak şekilde tasarlanacak ve sadece yangın
söndürme amacı için kullanılacaktır.
4) Hortumlar, serme ve bağlama gibi becerilere sahip eğitilmiş
personel veya itfaiye görevlisi olmayan yapılarda, yuvarlak yarı-sert hortumlu
yangın dolapları TS EN 671-1'e uygun olmalıdır. Hortum, yuvarlak yarı-sert TS EN
694 normuna uygun, çapı 25 mm olmalı ve hortum uzunluğu 30 m'yi aşmamalıdır.
Nozul (lüle) veya lansı kapama, püskürtme ve/veya fıskiye yapabilmelidir.
5) İtfaiye bağlantısı olmayan yuvarlak hortumlu yangın dolap
dizayn debisi 100 1/dak ve lans girişindeki basınç 400 kPa olmalıdır. Basıncın
700 kPa'ı geçmesi durumunda basınç düşürücüler kullanılmalıdır.
6) Yetişmiş yangın söndürme görevlisi bulundurmak zorunda olan
yapılarda kullanılabilecek yassı hortumlu yangın dolapları TS EN 671-2 nolu
standartlara uygun olmalıdır. Yassı hortum anma çapı 50 mm'yi ve hortum uzunluğu
20 m'yi geçmemelidir. Nozul (lüle) veya lansı kapama, püskürtme ve/veya fıskiye
yapabilmelidir. Dolap dizayn debisi 400 l/dak ve lans girişindeki basıncı 600
kPa olmalıdır. Basınç 900 kPa'ı geçmesi durumunda basınç düşürücü
kullanılmalıdır.
Hidrant sistemi
Madde 95 - Yapıların yangından korunmasında,
ilk müdahalede söndürülemeyen yangınlara dışarıdan müdahale edebilmek için
mümkün olduğunca yapının veya binanın tüm çevresini kapsayacak şekilde tesis
edilecek hidrant sistemi bünyesinde yerleştirilecek hidrantlar, itfaiye ve
araçlarının kolay yanaşabileceği ve bağlantı yapabileceği şekilde
düzenlenmelidir.
Hidrant sistemi dizayn debisi en az 1900 l/dak olmalı ve debi
yapının risk sınıfına göre arttırılmalıdır. Hidrant çıkışında 700 kPa basınç
olmalıdır.
Hidrantlar arası uzaklık çok riskli bölgelerde 50 m, riskli
bölgelerde 100 m, orta riskli bölgelerde 125 m, az riskli bölgelerde 150 m
alınmalıdır.
Normal şartlarda hidrantlar korunan binalardan ortalama 5-15 m
kadar uzağa yerleştirilmelidir.
Hidrant sistemine suyu sağlayan boru donanımında ring sistemi
mevcut değilse kullanılabilecek en düşük boru çapı 150 mm olmalıdır.
Sistemde kullanılacak hidrantlar yer üstü yangın hidrantı
olmalı ve TS 2821 nolu standarda uygun olmalıdır. Hidrant sisteminde, hidrant
yenilenmesini ve bakım işlemlerinin yapılmasını kolaylaştıracak uygun noktalarda
ve yerlerde yer altı ve/veya yer üstü hat kesme vanaları temin ve tesis
edilmelidir.
Sorumluluk bölgelerinde hizmette bulunan araçların giremeyeceği
ya da manevra yapamayacağı İkinci Kısım Birinci Bölümde öngörülen hususlara
uygun ulaşım imkanı olmayan yerleşim mahalleri olan belediyeler buralarda
meydana gelebilecek yangınlara etkili bir müdahale bakımından bu yerleşim
yerlerinin uygun yerlerine yerüstü yangın hidrantları veya pompa ile teçhiz
edilmiş yeterli kapasitede yangın havuzları ve sarnıçları yaptırmak
zorundadırlar.
Sprinkler sistemi
Madde 96 - Aşağıda belirtilen yerler tam veya
kısmi otomatik sprinkler sistemi ile korunmak zorundadır.
a) Büro ve konut haricindeki bütün yüksek binalar,
b) Yapı yüksekliği 30.50 m'den fazla olan büro binaları,
c) Yapı yüksekliği 51.50 m'yi geçen apartmanlar,
d) Araç kapasitesi 20 den fazla olan veya birden fazla bodrum
katı kullanan kapalı otoparklarda,
e) Yatak sayısı 200'ü geçen otel, pansiyon ve misafirhanelerde,
f) Toplam kullanım alanı 2000 m2 nin üzerinde olan katlı
mağazalar, alışveriş, ticaret, eğlence ve toplanma yerleri otomatik sprinkler
sistemi ile korunacaktır.
Sprinkler sistemlerine suyu sağlayan sabit boru tesisatı çapı
yapılacak hidrolik hesaplara göre belirlenmelidir.
Deprem tehlikesi bulunan bölgelerde, sismik hareketlere karşı
ana kolonların her hangi bir yöne sürüklenmemesi için dört yollu destek
kullanılmalı ve 63 mm veya daha büyük çaplı branşman borularda esnek bağlantılar
kullanılarak boruların kırılması önlenmelidir.
Sprinkler sistemi ana besleme borusu birden fazla yangın zonuna
hitap ediyorsa; her bir zon veya kolon hattına akış anahtarları, test ve drenaj
vanası ve izleme anahtarlı hat kesme vanası konulmalıdır.
Muhtemel küçük çaplı yangınlarda sprinkler patlaması veya
birkaçının hasara uğraması durumunda hemen değiştirilecek ve yangın güvenlik
sisteminin sürekliliğini sağlamak için 6 adetten az olmamak kaydıyla sistemin
büyüklüğüne göre yeterli miktarda yedek sprinkler başlıkları ve başlıkların
değiştirilmesi için özel anahtarlar bulundurulacaktır.
Sprinkler sistemini besleyen borular üzerinde kesme vanaları
bulunmalıdır. Boru hatlarında bulunan vanaların, bölgesel kontrol vanalarının ve
su kaynağı ile sprinkler sistemi arasında bulunan tüm vanaların devamlı açık
kalmasını sağlayacak önlemler alınmalıdır.
Sistemde basınç düşürücü vana kullanılması durumunda, her bir
basınç düşürücü vananın önüne ve arkasına birer adet manometre konulmalıdır.
Bina ve tesisler, kullanım amaçlarına ve
içerdikleri-depoladıkları malzemeler açısından düşük tehlike sınıfı, orta
tehlike sınıfı ve yüksek tehlike sınıfı olarak ayrıldıkları risk gruplarına göre
projelendirilmelidir.
Tesis ve yapının yangın risk sınıfına bağlı olarak sprinkler
sisteminin herhangi bir besleme kolonuna bağlanan sprinklerin koruduğu birim kat
için en büyük korunma alanı, düşük ve orta tehlike sınıfı için en fazla 4800 m2
ve yüksek tehlike sınıfı için en fazla 2300 m2 olmalıdır.
İtfaiye su verme bağlantısı
Madde 97 - Yüksek yapılarda ve cephe genişliği
75 m'yi aşan yapılarda, itfaiyenin sisteme dışarıdan su basabilmesi için sulu
yangın söndürme sistemlerine itfaiye bağlantısı yapılacaktır. Sistemde bir
çekvalf bulunacak ve çekvalf ile itfaiye bağlantısı arasındaki borulardaki suyun
otomatik olarak boşalmasını sağlayacak elemanlar konulacaktır.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Köpüklü, Gazlı ve Kuru Tozlu Sabit Söndürme Sistemleri
Köpüklü, gazlı ve kuru tozlu sabit söndürme sistemleri
Madde 98 - Köpüklü, gazlı ve kuru tozlu sabit
söndürme sistemleri, tesisin nitelik ve ihtiyaçlarına bağlı olarak uygun,
güncel, sertifikalı ve ilgili TSE standartlarına göre tasarlanacaktır.
Suyun söndürme etkisinin yeterli görülmediği veya su ile
reaksiyona girebilecek maddelerin bulunduğu, depolandığı ve üretildiği
hacimlerde uygun tipte söndürme sistemi tesis edilir.
Her türlü gazlı söndürme sistemleri kurulurken, otomatik gaz
boşaltımı esnasında veya sistemin aktive olduğunu işletici ve mahalde çalışan
personele bildiren ve kişilerin söndürme mahalini tahliye etmesini sağlayacak
sesli ve ışıklı uyarılar temin ve tesis edilmek zorundadır.
Halon alternatifi gazlar ile tasarımı yapılmış gazlı yangın
söndürme sistemlerinde kullanılan söndürücü gazın, yerel ve uluslararası
yönetmelik ve standartlarla belgelenmiş uzun süreli kullanım geçerliliği
olmalıdır.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Taşınabilir Söndürme Tüpleri
Taşınabilir söndürme tüpleri
Madde 99 - Söndürme tüplerinin sayısı
mekanlarda var olan durum ve risklere göre belirlenir. Her bağımsız bölüm için
en az 1 adet olmak üzere, beher 200 m² taban alanı için 1 adet ilave edilerek
uygun tipte 6 kg'lık yangın söndürücü bulundurulması esas alınarak; A sınıfı
yangın çıkması muhtemel yerlerde çok maksatlı kuru kimyevi tozlu veya sulu, B
sınıfı yangın çıkması muhtemel yerlerde kuru kimyevi tozlu, karbondioksitli veya
köpüklü, C sınıfı yangın çıkması muhtemel yerlerde, kuru kimyevi tozlu veya
karbondioksitli, D sınıfı yangın çıkması muhtemel yerlerde ise kuru metal tozlu
söndürme cihazları bulundurulacaktır.
Otopark, depo, tesisat daireleri ve benzeri yerlerde ayrıca
tekerlekli tip söndürme cihazı bulundurulur.
Söndürme tüpleri dışarıya doğru, geçiş boşluklarının yakınına
ve dengeli dağıtılarak görülebilecek şekilde işaretlenerek her durumda kolayca
girilebilir yerlere yerleştirilir.
Taşınabilir söndürme tüpleri için, söndürücünün duvara bağlantı
asma halkası duvardan kolaylıkla alınabilecek şekilde ve zeminden asma halkasına
olan uzaklığı yaklaşık 90 cm'yi aşmayacak şekilde montaj yapılır.
Bütün arabalı yangın söndürücüler TS 11749-EN 1866 kalite
belgeli olacak ve diğer taşınabilir yangın söndürme tüpleri TS 862- EN 3 kalite
belgeli olacaktır.
Bütün yangın söndürücülerin periyodik kontrol ve bakımı TS
11748 standardına göre yapılacaktır. Söndürücülerin bakımını yapan üretici veya
servis firmaları Sanayi ve Ticaret Bakanlığının dolum ve servis yeterlilik
belgesine sahip olmalıdır. Servis veren firmalar istenildiğinde müşterilerine
belgelerini göstermekle yükümlüdürler.
Binalara konulacak yangın söndürme tüplerinin cins, miktar ve
yerlerinin belirlenmesi konusunda mahalli Sivil Savunma Müdürlüğü ve itfaiye
teşkilatının görüşü alınır.
BEŞİNCİ BÖLÜM
Periyodik Testler ve Bakım
Periyodik testler ve bakım
Madde 100 - Bu Yönetmelikte gerekli görülen
tüm yangın söndürme sistemleri bina sahibi, yöneticisi veya bunların yazılı
olarak sorumluluklarını devrettiği bina yetkilisinin sorumluluğu altında
sistemin gerektirdiği sürelerde periyodik testlere ve bakıma tabi tutulacaktır.
Tüm yeni tesis edilmiş sistemler başlangıç testine tabi
tutulacaklardır. Kabul işlemleri yetki sahibi merci tarafından yeterli ve tatmin
edici bulunacak şekilde sonuçlandıktan sonra test ve denetim raporlarıyla
birlikte, yapıldı (as-built) tesisat projelerinin çoğaltılabilir kopyaları,
cihaz çalıştırma ve bakım talimatları ve periyodik bakım süreleri, sistem
çalışma talimatı bina sahibi, yöneticisi veya sorumlu bina yetkilisine teslim
edilecektir.
Bu belgelerin sistemin ömrü boyunca saklanması ve periyodik
test ve bakım servis sözleşmesi ile birlikte yetki sahibi merciinin incelemesine
hazır tutulması bina sahibi, yöneticisi veya sorumlu bina yetkilisinin
sorumluluğunda olacaktır.
Sisteme ilaveler yapıldığında veya iptaller olduğunda, sistem
donanımında herhangi bir değişiklik, onarım ve ayar yapıldığında yeniden kabul
testleri yapılacaktır .
Bu bölümde belirtilen tüm denetim ve test işlemleri ile ilgili
olarak yazılı raporlar düzenlenecek ve bina sahibi, yöneticisi veya sorumlu bina
yetkilisi tarafından binada muhafaza edilecektir.
SEKİZİNCİ KISIM
Tehlikeli Maddelerin Depolanması ve Kullanılması
BİRİNCİ BÖLÜM
Genel Hükümler
Genel
Madde 101 - Yönetmeliğin bu Kısmındaki
hükümler tehlikeli maddelerin depolanması, doldurulması, kullanılması,
üretilmesi ve satışa sunulması ile ilgili işlemleri kapsar.
Mevzuat
Madde 102 - Bu Kısımda yapılan işler, ayrıca
imar mevzuatı ve ilgili TSE standartları ile aşağıda belirtilen tüzüklere uygun
olmalıdır.
a) 27/11/1973 tarihli ve 7/7551 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı
ile yürürlüğe konulan Parlayıcı, Patlayıcı, Tehlikeli ve Zararlı Maddelerle
Çalışılan İş Yerlerinde ve İşlerde Alınacak Tedbirler Hakkındaki Tüzük,
b) 04/12/1973 tarihli ve 7/7583 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı
ile yürürlüğe konulan İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü.
c) 14/08/1987 tarihli ve 87/12028 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı
ile yürürlüğe konulan Tekel Dışı Bırakılan Patlayıcı Maddelerle, Av Malzemesi
Benzerlerinin, Üretim, İthali, Taşınması, Saklanması, Depolanması, Satışı,
Kullanılması, Yok Edilmesi, Denetlenmesi Usul ve Esaslarına İlişkin Tüzük,
Tehlikeli maddelerin sınıflandırılması
Madde 103 - Tehlikeli maddeler aşağıdaki
şekilde sınıflandırılır.
a) Patlayıcı maddeler,
b) Parlayıcı ve patlayıcı gazlar,
c) Yanıcı sıvılar,
d) Yanıcı katı maddeler,
e) Oksitleyici maddeler,
f) Zehirli ve iğrendirici maddeler,
g) Radyoaktif maddeler,
h) Dağlayıcı maddeler,
i) Diğer tehlikeli maddeler.
Depolama hacimlerinin genel özellikleri
Madde 104 - Tehlikeli maddelerin depolandığı
yerlerde aşağıda belirtilen hususlar dikkate alınır.
a) Topluma açık yerlerde, konutların altında veya bitişiğindeki
tehlikeli maddelerle ilgili işler, ilgili standartların şartlarına uygun
olmalıdır.
b) Tehlikeli maddelerle ilgili binalar tek katlı ve yangına 120
dakika dayanabilecek malzemeden yapılacaktır. Çok katlı binalara sadece ilgili
yönetmelik ve tüzüklerde öngörüldüğü ölçüde müsaade edilebilir.
c) Tehlikeli maddeleri çeşitli amaçlarla bulunduran yapılarda,
tehlikeli maddelerin miktarlarına ve tehlike sıralamasına bağlı olarak, çevre
güvenliği sağlanacaktır. Bu yapıların mesken binalarla, kara ve demir
yollarından uzaklıkları 102 nci maddenin (a) bendinde belirtilen tüzükteki
esaslara göre olacaktır.
d) Binaya ulaşım yolları sürekli olarak açık tutulacak ve
üzerinde park yapılmayacaktır. Güvenlik görevlisi bunu sağlamakla yükümlüdür.
e) Üretimin ve tehlikeli maddenin özelliğine göre binaların
tabanları statik elektriği iletici, özel asfalt veya içerisine demir oksit
karıştırılmış betonla yapılacaktır. Ayrıca kapılara statik elektriğe karşı
topraklanmış, pirinç bakır veya alüminyum levhalar konulacaktır.
f) Binalardaki giriş ve çıkış kapıları, pencereler, panjurlar
ve havalandırma kanallarının kapakları basınç karşısında dışarıya doğru
açılacak, tehlike anında bina içinde bulunanların kolayca kaçabilmelerini
sağlayacak biçimde yapılacaktır.
g) Binanın pencerelerinde parmaklık veya kafes bulunmayacaktır,
birden çok bölümleri bulunan iş yeri binalarında bölümlerden her birinin, biri
doğrudan doğruya dışarıya diğeri ana koridora açılan en az 2 kapısı
bulunacaktır. İç bölmeler meydana gelebilecek en yüksek basınca dayanıklı ve
çatlaksız düz yüzeyli ve yanmaz malzemeden yapılmış, açık renkte boyanmış veya
badanalanmış, kolayca yıkanabilir şekilde olacaktır. Hafif eğimli yapılan
tabanlar bir drenaj sistemiyle beraber bir depoya veya dinlendirme kuyusuna
bağlanacaktır. Tehlikeli maddelere uygun özellikteki atık su arıtma tesisleri de
bu amaçla kullanılabilir.
h) Binaların tavanları ve tabanları yanmaz, sızdırmaz, çarpma
ile kıvılcım çıkarmaz ve kolay temizlenir malzemeden hafif eğimli olarak
yapılmalı, pencereler büyük parçalar halinde, etrafa dağılmayacak ve zarar
vermeyecek, mika, telli cam veya kırılmaz cam gibi maddelerden yapılmalıdır.
İKİNCİ BÖLÜM
Patlayıcı Maddeler
Patlayıcı maddeler
Madde 105 - Sürtme, darbe ve ısı etkisi
altında başka bir maddenin katılmasına gerek olmadan hızla reaksiyona giren ve
çevreye zarar veren maddeler patlayıcı madde olarak isimlendirilir.
Patlayıcı maddelerle yapılan her türlü işler bu Yönetmelikte
belirtilmeyen hususlar için 102 nci maddenin (c) bendinde belirtilen tüzük
hükümleri geçerlidir.
Av malzemesi satan dükkanlar müstakil ve tercihen tek katlı
binada bulunmalı, ayrıca başka bir işyeri veya mesken ile kapı veya bağlantı
penceresi bulunmamalıdır. Çok katlı binalarda veya pasajlarda av malzemesi
satılabilmesi için satış yerinin zemin katında doğrudan sokaktan girişi olmalı,
binanın diğer bölümleri ile bağlantısı bulunmamalı ve duvarları yangına en az
180 dakika dayanıklı olmalıdır.
Av barutu ve malzemesi satış yerlerinin içi uygun bir
malzemeyle ateşe dayanıklı hale getirilir. Özel kasa ve çelik dolaplar arabalı
sistemde ve bir kişinin kolayca yerini değiştirebildiği yangın halinde ortamdan
çıkarıp güvenlikli bir yere taşıyabileceği şekilde yapılmış olmalıdır.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Parlayıcı ve Patlayıcı Gazlar
Genel
Madde 106 - Normal sıcaklık ve basınç altında
buhar fazında bulunan maddeler gaz olarak tanımlanır. Bu hükümde kritik
sıcaklığı 10 ºC'ın altında olan gazlara basınçlı gazlar, kritik sıcaklığı 10
ºC'ın üzerinde olup, mutlak buhar basınçları 50 ºC de 300 kPa'yı aşan gazlar
sıvılaştırılmış gazlar olarak isimlendirilir. Her iki tip gaz bir çözücü içinde
çözünmüş durumda iseler basınç altında çözünmüş gazlar sınıfına girer.
Gaz halinde veya bir sıvıda çözünmüş halde veya sıvılaştırılmış
halde, bütün basınçlı gaz ihtiva eden tüpler, içinde bulunan basınçlı gazın
özelliklerine, tekniğin gerektirdiği esas ve mevcut standartlarla 102 nci
maddede belirtilen tüzüklere uygun yapılmış olacaktır.
Her tüpün dip tarafı yere değmeyecek şekilde, belirli bir
yükseklikte, çemberle çevrili olacak, SPG tüpleri hariç diğer tüplerin vana ve
emniyet supablarının içinde gazların birikmesini önleyecek şekilde havalandırma
delikleri olan bir koruyucu başlığı bulunacaktır.
Tüpler, basınçlı gazlarla hiçbir zaman izin verilenden fazla
bir basınçla ve tüp üzerinde belirtilen ağırlığın üzerinde doldurulmayacaktır.
Tüplerin doldurulmadan önce tamamen boş ve temiz olmasına dikkat edilecek,
kritik sıcaklıkları genel olarak çevre sıcaklığından fazla olan gazların
konulduğu tüpler, tamamen doldurulmayarak tehlikeli basınçların meydana gelmesi
önlenecektir. Basınçlı gazların doldurulduğu tüpler boşken ve doldurulduktan
sonra ağırlık kontrolüne tabi tutulacaktır.
Basınçlı gaz tüplerinin depolanmasında aşağıdaki önlemler
alınacaktır.
a) Dolu tüpler sıcaklık değişmelerine, güneşin dik ışınlarına,
radyasyon ısısına, soğuğa ve neme karşı korunmuş olacaktır.
b) Dolu tüpler işyerlerinde tehlike yaratmayacak miktarda
depolanacak tüpler yangına en az 120 dakika dayanıklı ayrı binalarda veya
bölmelerde, radyatör ve benzeri ısı kaynaklarından uzak bulundurulacak ve
tüplerin devrilmesine veya yuvarlanmasına karşı önlemler alınacaktır.
c) Tüpler, içinde bulunan gazın özelliğine göre sınıflanarak
depolanacak, boş tüpler ayrı bir yerde toplanacaktır.
d) Tüplerin depolandığı yerlerin uygun havalandırma tertibatı
olacak ve bu yerlerin yeteri kadar kapısı bulunacaktır.
e) Yanıcı basınçlı gaz ihtiva eden tüplerin depolandığı
yerlerde ateş ve ateşli maddeler kullanma yasağı uygulanacaktır.
f) Tüplerin depolandığı yerlere ikaz levhaları konulacaktır.
SPG Tüplerinin depolanmasına ilişkin genel hususlar
Madde 107 - Sıvılaştırılmış petrol gazı
depolanacak binaların döşeme, tavan ve duvarları yangına en az 120 dakika
dayanıklı malzeme ile yapılacak ve binanın dış duvarlarında veya çatısında, her
1 m³ depo hacmi için 0.04 m²'lik kırılmaz cam veya benzeri hafif malzeme ile
kaplanmış bir alan bırakılacaktır. Depo kapıları yangına karşı en az 90 dakika
dayanıklı malzemeden yapılacaktır.
Tüpler, depolama mahallinde aşırı sıcaklık artışına, fiziksel
hasar görmeyecek veya insan ve/veya araç trafiğine maruz kalmayacak tarzda
yerleştirilmelidir. Tüpler, emniyet valfleri (tüp içerisindeki SPG'nin gaz
fazıyla doğrudan temas halinde olarak) SPG sıvı fazı seviyesinden yukarıda
olacak konumda (yana yatırılmış veya baş aşağı durumda olmaksızın) dik olarak
kullanılmalıdır.
Depolarda ısıtma ve aydınlatma amaçları için açık alevli
cihazlar kullanılmayacaktır.
Depoların döşeme hizasına ve bölme duvarlarının tabana yakın
kısımlarında açılıp kapanabilen havalandırma menfezleri bulundurulacaktır.
Tabii havalandırma uygulanması durumunda, dış duvarların her
600 cm'si için en az 1 adet açıklık (menfez) bulunmalıdır. Dış duvar uzunluğunun
600 cm'yi geçmesi durumunda; menfez adedi aynı nispette arttırılmalıdır.
Menfezlerin her birinin alanı en az 140 cm2 olmalıdır. Ayrıca menfezlerin toplam
alanı, döşeme alanının her metrekaresi için en az 65 cm2 olmalıdır.
Havalandırma vantilatör ile yapılıyorsa; bunun patlama
güvenlikli (ex-proof) ve kıvılcım çıkarmayan malzemeden olması, havalandırma
debisinin döşemenin bir m2 si için en az 0.3 m3/dakika olması gerekir.
Havalandırma çıkış ağzı diğer binalardan en az 1.5 m uzaklıkta bulunacaktır.
Havalandırma kanalı zeminden itibaren tespit edilecektir.
Tüpler, depoların çıkış kapılarına, merdivenlere yakın, kaçış
yollarını engelleyecek şekilde depolanamaz.
Tüpler vanalarının üzerinde emniyet tıpası takılmış olarak
depolanacaktır.
Boş tüpler tercihen açıkta depolanacaktır. Bina içinde
depolandıklarında boş tüpler depolama miktarının hesaplanmasında dolu tüp gibi
kabul edilecektir.
Depo binalarının elektrik sistemleri ankastre olarak kıvılcım
ve kısa devre oluşturmayan özelliklerdeki malzeme ile yapılacaktır. Elektrik
anahtarları binanın dış yüzeyinde ve zeminden 2 m yükseklikte, aydınlatma
armatürleri tavana monte edilmiş olacaktır.
Depolarda ısıtma sadece merkezi sistemle yapılacak, tüpler
kalorifer radyatörlerinden en az 2 m uzaklıkta bulundurulacaktır.
Özel olarak inşa edilmiş sıvılaştırılmış petrol gazı dağıtım
depolarında, tüplere doldurulmuş durumda en çok 10.000 kg gaz bulundurulabilir.
Bu binalar, kamuya açık binaların arsa sınırından (okul, cami vb.) en az 25 m,
diğer binaların arsa sınırından en az 15 m uzaklıkta bulunmalıdır.
Bina dışında sıvılaştırılmış petrol gazının tüplere doldurulmuş
durumda depolandığı mahallin emniyet şeridinin, asgari emniyet uzaklıkları Tablo
5'deki gibi olacaktır.
T ablo 5: SPG'nın bina dışında depolanmasında emniyet uzaklıktan
Depolanan toplam SPG miktan(kg)
Bina, bina grupları ve komşu arsa sının (m)
Cadde, kaldırım, okul cami, hastahane ve kamuya açık diğer yerlere (m)
0 - 1250
0
3
1251 - 2700
3
6
2700 den fazla
8.5
8.5
Bina dışında tüp depolanmasında kullanılan özel tüp
depolarında, saha tel çit veya duvar ile çevrilmeli ve üzerlerine ikaz levhaları
konulmalıdır.
Tüp depolanmasında kullanılan özel binaların girişinde ikaz
levhaları konulmalıdır.
Bu kısımda belirtilmeyen hususlar için TS 1445, TS 1446, TS
1449, TS 11939, TS 2179 ile TS 55 standartları geçerlidir.
SPG'nin dökme olarak depolanması
Madde 108 - Sıvılaştırılmış petrol gazının
dökme olarak depolandığı yeraltı ve yerüstü tanklarının binalara, bina
gruplarına, komşu arsa sınırına, ana trafik yollarına veya demir yollarına;
tankların birbirlerine olan uzaklıkları Tablo 6'da verilen emniyet uzaklıklarına
uygun olarak yerleştirilmelidir.
Tablo 6: Tanklar arası emniyet uzaklıkları
Beher Tankın Su Hacmi m'
Yer altı Tankları M
Yerüstü Tankları M
Tankların Birbirinden Uzaklığı m
0,-5'den az
3
3
0
0.5- 3.0
3
3
1
3.1-10
5
7.5
1
10.1-50
7.5
10
1
50.1-120
10
15
1.5
120.1-250
15
25
Kabın Çapının Toplamının ¼ ü
250.1-600
15
35
600.1- 1200
15
40
1200.1-5000
15
50
5000 den büyük
15
80
SPG'nin yerüstü tanklarında dökme olarak depolanması
a) Dökme sıvılaştırılmış petrol gazı depolama tankları taş veya
beton bir zemin üzerine oturtulmuş, yanmaz yapıda ayaklar üzerine tesis edilir.
b) Dökme sıvılaştırılmış petrol gazı depolama tankları fueloil,
benzin, motorin gibi diğer bir yanıcı sıvı depolanan tanklarla aynı havuzlama
duvarı ile çevrilmiş bir mahalde tesis edilmeyecek ve bu duvarlardan en az 3 m
uzaklıkta kurulacaktır.
c) Dökme sıvılaştırılmış petrol gazı depolanacak yatay tanklar,
genleşme ve daralmaya imkan verecek destekler üzerine yerleştirilecektir.
Tankların temel veya ayaklara değen kısımları korozyona karşı korunmuş
olacaktır.
SPG'nin yeraltı tanklarında dökme olarak depolanması
a) Yeraltı depolama tanklarının en üst yüzeyi toprak
seviyesinden en az 15 cm aşağıda kalacak durumda olacaktır.
b) Motorlu araçların trafik etkisi ve aşındırıcı fiziksel
etkilerin söz konusu olduğu yerlerde depolama tankları fiziksel etkilere karşı
korunmuş olacaktır.
c) Yeraltı depolama tankları ve yeraltı boru donanımı toprak
özellikleri dikkate alınarak korozyona karşı korunmuş olmalıdır.
d) Toprakaltına konulacak olan tanklar yeraltı su seviyelerine
göre uygun bir şekilde dizayn edilmelidir.
SPG'nin perakende satış yerleri
Madde 109 - Perakende satış yerlerinde en çok
500 kg. sıvılaştırılmış petrol gazı bulundurulacaktır. SPG bayilerine ait özel
depolar var ise 750 kg. daha sıvılaştırılmış petrol gazı bulundurabileceklerdir.
Perakende satış yerleri tercihen tek katlı ahşap olmayan bir
binada, bunun mümkün olmadığı durumlarda çok katlı ahşap olmayan binalarda zemin
katında bulunmalı. Ayrıca başka bir işyeri veya mesken ile kapı veya pencere ile
bağlantısı bulunmamalıdır.
SPG perakende satış yerleri, iş hanları, oteller, eğlence
yerleri, pansiyonlar ve kahvehaneler gibi topluma açık yerler ile kolay yanıcı,
parlayıcı ve patlayıcı maddeler ile benzeri maddelerin depo ve satış yerleri
altında ve bitişiğinde bulunmayacaktır.
Perakende satış yerleri itfaiye ve cankurtaran araçlarının
kolayca girip çıkabilecekleri cadde ve sokaklar üzerinde olacaktır.
Perakende satış yerleri bodrumlarda, zemin üstü asma katlarda
veya halkın rahatlıkla tahliyesine imkan verecek genişlikte çıkışı olmayan
yerlerde tesis edilmeyecektir.
Perakende satış yerleri, en az 120 dakika yangına dayanıklı
binalarda kurulacak, bir başka işyeri veya konut ve benzeri yerlere ahşap
kapı,duvar veya ahşap veya madeni çerçeveli camekan bölme ile irtibatlı
olmayacaktır. Bölme gerekli ise en az 90 dakika yangına dayanıklı malzemeden
yapılacaktır.
Özel bina ve odaların çatısında, sokak, cadde, bahçe ve benzeri
cephe duvarlarında, kesit alanı kapalı hacmin her 3 m3 ü için en az 0.2 m2
esasına göre hesaplanmış patlama panelleri inşa edilmelidir.
SPG'nin tüplere doldurulmuş durumda kullanılması
Madde 110 - Evlerde 2'den fazla sıvılaştırılmış petrol gazı
tüpü bulundurulmayacaktır.
SPG tüpleri dik konumda bulundurulacak, tüp ile cihaz (ocak,
şofben, kombi, katalitik gibi) arasında hortum kullanılması gerektiğinde en
fazla 150 cm uzunluğunda eksiz hortum kullanılacak, bağlantılar kelepçe ile
sıkılacaktır.
Tüpler mümkünse balkonlarda bulundurulacak, kapalı veya az
havalanan bir yerde bulundurulursa bu bölümün havalandırılması sağlanacaktır.
Tüplerin konulduğu yer doğrudan doğruya güneş ışınlarına hedef
olmayacak, tüpler radyatörlerin veya soba ve benzeri ısıtıcıların yakınına
konulmayacaktır.
SPG kullanılan sanayi tipi büyük mutfaklarda gaz kaçağını
tespit eden ve sesli olarak uyaracak gaz uyarı cihazı bulundurulacaktır.
İşyeri veya topluma açık her türlü binada zemin seviyesinin
altında kalan tam bodrum katlarında SPG tüpü bulundurulmayacaktır.
Tüpler ve bunlarla birlikte kullanılan cihazlar, uyuma
mahallerinde bulundurulmayacaktır.
Bina dışındaki tüplerden bina içindeki tesisata yapılacak
bağlantılar çelik çekme veya bakır borular ile rekor kullanılmadan kaynaklı
olacaktır. Ana bağlantı borusuna kolay görülen ve kolay açılan bir ana
açıp/kapama valfı takılacaktır. Tesisat duvar içerisinden geçirilmeyecektir.
SPG'ler tavlama ve kesme gibi işlemler için kullanıldığında, iş
sonuçlanır sonuçlanmaz tüpler depolama yerlerine kaldırılacaktır.
Sanayi tesisleri içersinde SPG kullanıldığında, tüpler bina
içinde depolanacaksa; tesisten özel bölmelerle ayrılmış, depolama kurallarına
uygun, havalandırılması sağlanan özel bir yere konulacaktır.
Tüplerin değiştirilmesinde gaz kaçaklarının kontrolü için bol
köpürtülmüş sabundan yararlanılacak, ateşle kontrol yapılmayacaktır. Ev tipi ve
sanayi tipi tüplerin değiştirilmeleri, tüpleri satan bayilerin eğitilmiş
elemanları tarafından bayilerin sorumluluğunda yapılacaktır.
Kesme, kaynak ve tavlama gibi ısıl işlemlerde Oksijen (O2)
tüpleri ve beraberinde kullanılan SPG tüplerinin bağlantılarında alev tutucu
emniyet valfleri takılı olmalıdır.
SPG ikmal istasyonları
Madde 111 - TS 11939 SPG'ler ikmal istasyonu
karayolları taşıtları için Emniyet kuralları standardına uyulacaktır. Bu
standartta belirtilmeyen hususlarda TS 1445, TS 1446 ve TS 1449'a uyulacaktır.
SPG ikmal istasyonlarındaki tanklar yeraltına tesis edilir ve
yeraltı tankları için alınması gerekli kurallara uyulur.
Dispenser ile trafik yolu arasında giriş-çıkış kısmı hariç en
az 50 cm yüksekliğinde sabit korugan yapılacaktır. Dispenser ve tank sahasına,
yerden 20 cm yüksekte, ark sızdırmaz (ex-proof) en az birer SPG dedektörü olan
gaz alarm sistemi konulacaktır. Gaz kaçağı durumunda alarm sistemi tesisin
yangın söndürme ve aydınlatma sistemi haricinde bütün elektriğini
kesebilmelidir.
Tankın çevresi tank dış cidarının en az 1 m uzağından itibaren
en az 180 cm yükseklikte tel örgü veya tel çit ile çevrilmiş olacaktır.
Tank sahasında ve dispenserin 5 m'den daha yakınında herhangi
bir kanal veya kanalizasyon girişi ve benzeri çukurluklar bulunmayacaktır.
Tankların 3 m yakınına kadar yanıcı madde bulundurulmayacak ve
bu uzaklıktaki kuru ot ve benzeri gibi kolay tutuşabilen maddelerle gerekli
mücadele yapılacaktır.
Boru, vana, pompa, motor ve dispenser üzerindeki bütün
topraklamalar eksiksiz olacak ve tanklara katodik koruma yapılacaktır.
İstasyon sahası içerisinde (çapraz ve karşılıklı konumda) 2
adet spiral hortumlu yangın dolabı ve ayrıca 1 adet sis lansı bulundurulacak,
bunlar için de en az 20 m³ kapasitede yangın suyu deposu tesis edilecek, yangın
dolapları 700 kPa basıncı olan pompa ile su deposuna bağlanacaktır.
SPG depolanmasında ve ikmal istasyonlarında yangın güvenlik
önlemleri
Madde 112 - SPG'lerin depolanmasında ve ikmal istasyonlarında
aşağıda belirtilen yangın güvenlik önlemlerinin alınması gerekmektedir.
a) Genel önlemler
1) Depo ve tank etrafında çukur zemin, foseptik vb.
bulunmamalıdır.
2) Depo ve yerüstü tanklarında en az 3 m ve yeraltı tanklarında
en az 1 m uzaklığından etrafı tel örgü veya çit ile çevrilmeli, ot ve benzeri
kolay yanabilir maddeler bulundurulmamalıdır.
3) Tankların yakınından veya üstünden elektrik enerji nakil
hatları geçmemelidir. (Anma gerilimi, 0.6 - 10.5 kV olan nakil hattı ,dikey
doğrultudan her yandan 2 m uzakta ve 10.5 kV'ın üzerinde olan nakil hattı yatay
doğrultuda her yönden 7.5 m uzakta olmalıdır)
4) Depolama alanlarında çıkabilecek yangınları güvenlik
sorumlularına uyarı verecek bir alarm sistemi olmalıdır.
5) Tank sahasına her yönden okunacak şekilde ikaz levhaları
yerleştirilmelidir.
6) Örtülü tanklar ısıya dayanıklı malzeme veya dere kumu ile
örtülmelidir. Toprakaltı tanklarda katodik koruma yapılmalıdır.
b) Algılama ve elektrik tesisatı
1) Depo ve tank sahasındaki elektrik tesisatı ex-proof olarak
projelendirilmelidir.
2) Gaz kaçaklarına karşı ex-proof gaz algılama sistemi
yapılmalıdır.
3) Gaz kapatma vanası algılama sistemine bağlanmalı ve tehlike
anında otomatik olarak kapanmalıdır. Ayrıca herhangi bir gaz kaçağı ve yangın
durumunda uzaktan kapatılabilmelidir.
4) Acil durumlarda (yangın veya gaz kaçağı) personeli ikaz
etmek için sesli alarm sistemi olmalıdır.
5) Yıldırım tehlikesine karşı TS 622'ye uygun bir paratoner
sistemi kurulmalıdır.
6) Tank boru ve dispenserlerin topraklamaları uygun olmalı,
tank ve dispenser bölgesinde statik topraklama penseleri bulunmalıdır.
c) Soğutma ve söndürme sistemleri
1) Depo ve tank alanlarında TS 862'ye uygun en az 2 adet 12
kg'lık kuru kimyevi tozlu yangın söndürme cihazı konulmalıdır. Kapasitesi 10.000
kg'dan fazla 100.000 kg'dan az olan depolara en az 1 adet 12 kg'lık kuru kimyevi
tozlu yangın söndürme cihazı ilave edilmelidir. 100.000 kg üzerindeki her
250.000 kg için ilave olarak 1 adet 12 kg'lık kuru kimyasal tozlu söndürme
cihazı bulundurulmalıdır.
2) Toplam kapasitesi 10 m3 den daha büyük depolarda ve yerüstü
tanklarında soğutma için sprinkler sistemi bulunmalıdır. Projelendirmede,
depolama tanklarının toplam dış yüzeyinin her m2 si için 10 litre/dakika veya
tüp depolama, dolum tesisi platformu, sundurma gibi alanlarının her m2 si için
en az 10 litre/dakika su debisi alınmalı, su deposu bu debiyi en az 1 saat
karşılayacak kapasitede olmalıdır. Hesaplanan su miktarını depolama tankları
üzerine veya platform veya sundurma alanına uygun şekilde dağıtabilecek
sprinkler sistemi yapılacaktır.
Sprinkler sistemine ve yangın musluklarına ihtiyaca uygun
olarak suyu pompalayacak en az 2 pompa bulundurulacak ve bu pompaların çıkış
basıncı 700 kPa'dan az olmayacaktır. Pompaların çalıştırılması otomatik veya
uzaktan kumandalı olmalı ve bu sistem haftada en az bir kere çalıştırılarak
kontrol edilmelidir. Pompalardan birisinin jeneratörden doğrudan beslenmesi veya
pompalardan birisi dizel yangın pompası olmalıdır.
3) Tüp depolama tesislerinde en az 2 adet yangın hidrantı (veya
komple yangın dolabı) bulunmalıdır. Yangın hidrantlarının her biri 20 m3/h su
kapasitesinde ve basıncı 700 kPa olacaktır. Yangın dolaplarında itfaiye
standartlarına uygun hortum ve lans bulundurulacaktır.
4) Kapasitesi 100 m3 den fazla olan yerüstü tüp depolama ve
tank tesisleri ile dolum tesisleri çaprazlama olarak her birisi en az 1200 l/dak
debide en az 2 adet sabit monitör yerleştirilecektir. Monitör olması durumunda
pompa ve depo kapasitesi 95 inci maddede belirtilen hidrant sistemi esaslarına
göre belirlenecektir.
d) Bakım, eğitim ve testler
1) Yılda en az bir kez uzman kişi ve kuruluşlar tarafından
statik topraklama ölçümleri yapılmalı ve sonuçları dosyalanmalıdır. Beş yılda
bir yaylı emniyet valflerinin hidrostatik testleri yapılmalıdır. Tankların ise
on yılda bir hidrostatik testleri yapılmalıdır.
2) SPG ile direkt ilgilenen personelin tamamının (satan,
taşıyan, kullanan ve denetleyen) "SPG Güvenlik Önlemleri" konusunda, gaz kaçağı
veya yangın söz konusu olursa müdahalenin nasıl yapılması gerektiği istasyonda
ilgililere, gaz şirketleri tarafından uygulamalı tatbikat ile anlatılmalı,
nazari ve uygulamalı eğitimleri veren firmaların bu eğitime tabi tutulmuş
personeli belgelendirilmelidir.
Doğalgaz kullanım esasları
Madde 113 - Doğalgazla ilgili olarak Türk
Standartları Enstitüsünce kabul edilmiş hükümler geçerlidir.
Doğalgazın kazan dairelerinde kullanılması halinde, kazan
dairesinde bulunan ve enerjinin alınacağı enerji tablosu etanj tipi ex-proof
olacak kumanda butonları pano ön kapağına monte edilecek, kapak açılmadan
butonlarla çalışması ve kapatılması sağlanacaktır.
Sistemin elektrik enerjisi sistemi en az iki ayrı yerden
kumanda edilebilecek şekilde otomatik kumanda üniteli alarm ve ışık ikazlı
sistemlerle kontrol altına alınacak şekilde dizayn edilmelidir.
Kazan dairelerinde muhtemel tehlikeler karşısında kazan
dairesine girmeden dışarıdan kumanda edilebilecek şekilde yangın butonuna benzer
camlı butonla kazan dairesinin tüm elektriğinin kesilmesini sağlayacak biçimde
ilave tesisat yapılmalıdır.
Kazan dairelerinde aydınlatma sistemleri tavandan en az 50 cm
sarkacak şekilde veya üst havalandırma seviyesinin altında kalacak şekilde veya
yan duvarlara etanj tipi fluoresan veya contalı glop tipi armatürlerle yapılacak
ve tesisat antigron olarak tesis edilecektir.
Doğalgaz tesisatı bulunan ortak kullanım alanlarının
havalandırması için gazın toplanması muhtemel olan ve çatıya yakın üst noktada
asgari 150 cm'lik bir havalandırma kanalı açılmalı ve/veya gaz alarm cihazı
kullanılmalıdır.
Ev tipi ocaklarda kullanılması halinde, mutfakta uygun bir yere
gaz alarm cihazı monte edilmelidir.
Tüm kazan dairesi tesisatlarında ve sanayi tip mutfaklarda gaz
alarm cihazı ve emniyet selonoid vanası (normal konum açık tip) konulmalıdır.
Isı merkezlerinin girişinde 1 adet emniyet selonoid vanası
(otomatik emniyet vanası, ani kapama vanası) bulunacak ve en az 2 adet ex-proof
kademe ayarlı gaz sensöründen kumanda alarak açılacaktır. Büyük tüketimli ısı
merkezlerinde entegre gaz alarm cihazı kullanılması gerekir.
Cebri havalandırma gereken yerlerde fan motoru brülör kumanda
sistemi ile paralel çalışacak fanda meydana gelebilecek arızalarda brülör
otomatik devre dışı kalacak şekilde otomatik kontrol ünitesi yapılacaktır.
Ayrıca cebri hava kanalında duyarlı sensör kullanılacak hava kanalında gerekli
hava akışı sağlanmadığı hallerde, elektrik enerjisini kesip brülörü devre dışı
bırakacaktır. Brülör ve fan ayrı ayrı kontaktör termik grubu ile beslenecektir.
Kazan dairelerinde bulunan doğalgaz tesisatının veya bağlantı
elemanlarının üzerinde ve çok yakınında yanıcı maddeler bulundurulmamalıdır.
Doğalgaz kullanım mekanlarında herkesin görebileceği yerlere
doğalgazla ilgili dikkat edilecek hususları belirten uyarı levhaları
asılmalıdır.
Herhangi bir gaz sızıntısında veya yanma olayında gaz akışı
kesme vanasından otomatik olarak durdurulmalıdır.
Brülörlerde alev sezici ve alevin geri tepmesini önleyen
armatürler kullanılmalıdır.
Bina servis kutusu ilgili gaz kuruluşu acil ekiplerinin
kolaylıkla müdahale edebileceği şekilde muhafaza edilmeli, müdahaleyi
zorlaştıracak malzeme konulması ve araç parkı gibi kapatmalardan kaçınılmalıdır.
Bina içi tesisatların, gaz kesme tüketim cihazlarının ve
bacaların periyodik kontrol ve bakımları yetkili servislere yaptırılmalıdır.
Doğalgaz kullanıcıları tesisatlarını tanımalı, gaz kesme
vanalarının yerlerini öğrenmeli ve herhangi bir gaz kaçağında hareket tarzı
hakkında bilgi sahibi olmalıdır.
Deprem bölgesinde bulunan bölgelerde sarsıntı olduğunda gaz
akışını ve panelin elektriğinikesen tertibat olmalıdır.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Yanıcı Sıvılar
Uygulama alanı
Madde 114 - Isıtma merkezi kazan daireleri ve
yakıt depoları gibi herhangi bir ticari veya endüstriyel faaliyet için
yapılmayan depolama ve doldurma işleri için bu hükümler geçerli değildir.
Bu hükümler araç depolarına, yer değiştirebilen tesislere ve
300 litreye kadar depo hacmi olan, sabit tesislere, ayrıca söz konusu araç ve
tesislerin ayrılmaz parçası olan yakıt kaplarına uygulanamaz.
İşletmelerde, herhangi bir yanıcı sıvı, proses içinde
işleniyorsa, proses için gerekli miktarda hazır tutuluyorsa veya ürün veya ara
ürün olarak kısa süre için depolanmış ise bu hükümler geçerli değildir.
Yanıcı sıvı kavramı ve sınıfları
Madde 115 - Yanıcı sıvılar belirli bir alev
alma noktası bulunan, 35 ºC'de katı veya macun kıvamında bulunmayan ve 50 ºC'de
buhar basınçları 300 kPa'ı geçmeyen maddelerdir. Yanıcı sıvılar aşağıda
açıklanan sınıflara ayrılır:
A sınıfı yanıcı sıvılar: Alev alma noktası 100 ºC'ın üzerinde
olmayan ve suda çözünme açısından B sınıfının özelliklerini göstermeyen
sıvılardır. Bu sıvılar 3 tehlike sınıfına ayrılır.
a) AI : Alev alma noktası 21 ºC den küçük olan sıvılar (benzin
gibi),
b) AII: Alev alma noktası 21 ºC ile 55 ºC arasında olan sıvılar
(gaz yağı gibi),
c) AIII: Alev alma noktası 55 ºC ile 100 ºC arasında olan
sıvılar (motorin, fuel oil gibi).
B sınıfı yanıcı sıvılar: Alev alma noktası 21 ºC'ın altında
olan, 15 ºC'de suda çözünen veya yanıcı kısımları 15 ºC'de suda çözünen
sıvılardır.
Kendinden alev alma noktasının üzerinde ısıtılan AIII sınıfı
sıvılar AI sınıfı olarak kabul edilirler.
Bildirme ve müsaade mecburiyeti
Madde 116 - AIII sınıfı sıvılar dışında olup,
depolama yerine göre depolanan miktarı Tablo 7'de verilen değerleri aşan yanıcı
sıvı depoları için bildirim zorunluluğu vardır. Miktarlar Tablo 7'de verilen
değerlerin üst sınırını aştığında, veya depolanan yerler farklı olduğunda ayrıca
itfaiye teşkilatından müsaade alması zorunludur
Tablo 7 : Depolama yerine göre depolanan miktar
Depolama Yeri
Miktarı (1) AI
A II ve B
Zemin seviyesi altında ve
Üstündeki depo hacimleri
20-60
100-300
Açıkta kurulu depolar
20-200
40-600
AI, AII veya B sınıfı sıvıların doldurulduğu kapalı hacimlerde,
saatte 200 litreden fazla dolum yapılıyor ise ve 1000 litre den fazla yanıcı
sıvı bulunduruyorsa, itfaiye teşkilatından müsaade alınması zorunludur.
AII ve B sınıfı sıvılar, AI sınıfı sıvılarla beraber
depolanıyorsa, 5 litre AII veya B sınıfı sıvı 1 litre AI sınıfı sıvıya eşdeğer
olarak alınacaktır ve toplam miktar buna göre hesaplanacaktır.
Tablo 7'nin kullanılmasında, söz konusu yanıcı sıvı AI sınıfı
olup, kendinden tutuşma sıcaklığı 125 ºC'ın altında ise tabloda verilen
miktarlar 1/5 oranında tutulur.
Azami depolama miktarları ve şekilleri
Madde 117 - Koridor, geçiş, merdiven
sahanlığı, merdiven altı, bodrum herkesin girebileceği hol ve fuayelerde, kaçış
yollarında, çalışılan yerlerde, lokanta ve kahvehane gibi umuma açık yerlerde
yanıcı sıvı depolanamaz.
Perakende satış yerlerinde AI sınıfı yanıcı sıvılar kırılmaz
orijinal ambalaj içinde 250 litreden fazla olmamak üzere ve beher m2 taban alanı
için 2 litre bulundurulabilir.
Perakende satış yerlerinde AII ve B sınıfı yanıcı sıvılar 700
litreden fazla olmamak üzere ve beher m2 taban alanı için 7 litre
bulundurulabilir. AII ve B sınıfı yanıcı sıvılar dökme halde bulunduruluyor ise
121 ve 122 nci madde hükümleri uygulanır.
Tehlike bölgelerinin tanımları
Madde 118 - Tehlike bölgeleri üçe ayrılır.
a) 0. Bölge : İşletme şartları altında ve arıza halinde daima
patlayıcı bir karışımın bulunduğu bölgelerdir ( Boru ve kapların içleri gibi ).
b) 1. Bölge : İşletme şartları altında ve arıza halinde
patlayıcı karışımlarının oluşabileceği bölgelerdir (dolum borusu civarı,
armatürler vb).
c) 2. Bölge : İşletme şartları altında veya arıza halinde
patlayıcı karışımlarının nadiren oluştuğu bölgelerdir (tankların yakın çevresi
gibi).
Tehlike bölgelerindeki sınırlamalar
Madde 119 - Tehlike bölgelerindeki
sınırlamalar aşağıda belirtildiği şekilde olur.
a) 0. Tehlike bölgesinde beklenen yüksek işletme tehlikesi
nedeniyle, yalnız bu bölgede kullanılmasına müsaade edilmiş varsa TSE
sertifikalı veya uygunluk belgeli cihazların kullanılması zorunludur.
b) 1. Tehlike bölgesinde yalnız patlama korumalı (ex-proof)
cihaz ve sistemler kullanılacaktır. Bu bölgeye, ancak patlayıcı karışımların
oluşmasını önleyecek önlemler alınmış olması halinde taşıma araçlarının
girmesine müsaade edilir.
c) 2. Tehlike bölgesinde, sadece kıvılcım oluşturmayan ve buhar
hava karışımının tutuşma sıcaklığının 4/5 ine sıcaklığa erişmeyen cihaz ve
sistemler kullanılabilir. Bu bölgede basınçlı,sıvılaştırılmış veya basınç
altında çözünmüş gazlar, sadece yangına en az 120 dakika dayanıklı kapalı
hacimlerde depolanabilir. (yanmayan ve sağlığa zararlı olmayan gazlar ve
söndürme cihazları dışında)
Çeşitli depolama, dolum ve nakil tesislerinde bu bölgelerin
tarifi, kapsamı ve genişliği, yapılan işin türüne göre ayrı düzenlemelerle
belirlenir.
Depo binası içinde depolama
Madde 120 - Yanıcı sıvıların depolandığı depo
binaları en az 120 dakika yangına dayanıklı şekilde yapılmış olmalıdır.
Bir kapalı hacimde en fazla 30.000 litre AI sınıfı veya 150.000
litre AII ve/veya B sınıfı yanıcı sıvı depolanabilir. Depolama taşınabilen
kaplarda yapılıyor ise, bu miktarlar sırasıyla AI sınıfı için 20.000 litre ve
AII ve/veya B sınıfı için 100.000 litredir.
Aynı hacimde çeşitli tehlike sınıflarına ait sıvılar birlikte
depolanıyorsa, toplam depolanacak miktar en yüksek tehlike sınıfına göre alınır.
Toplam miktar hesaplanırken bir litre AI'in beş litre AII ve/veya B ve 200 litre
AIII sınıfa eşdeğer olduğu kabul edilir.
a) Buna göre,
1) AI + ( AII ve/veya B ) /5,
2) AI + AIII /200,
3) AI + ( AII ve/veya B )/5 veya + AIII /200,
toplam miktarları 30.000 litre değerini aşmamalıdır.
b) Depo hacimleri 1. tehlike bölgesidir. Depo hacminden
dışarıya açılan kapı ve pencerelerden ve diğer açıklıklardan itibaren 5 m
yarıçapındaki bölge, döşemeden 0.8 m yüksekliğe kadar 2. tehlike bölgeleridir.
c) Depo hacimlerine işi olmayanların girmesi yasaklanacak ve bu
yasak uygun bir levha ile belirtilecektir.
Komşu hacimlere boru geçişlerinin ve tavan deliklerinin yanıcı
olmayan yapı malzemeleri ile buhar hava karışımı geçmeyecek şekilde tıkanması
zorunludur.
Depo binaları konutlara ve insanların bulunduğu hacimlere
bitişik olamaz.
Çatılar, 120 dakika yangına dayanıklı tavanlarla depo
hacimlerinden ayrılmalıdır.
Döşemeler depolanan sıvı için geçirgen olmamalı ve yanıcı
olmayan malzemeden yapılmalıdır. Dökülen yanıcı sıvının atık su çukurlarına,
kanallara, borulara, boru ve tesisat kanallarına sızması önlenmelidir. Kapılar
en az 120 dakika yangına dayanıklı olmalıdır.
Depo hacimleri yeteri kadar havalandırılmalı ve elektrikle ve
teknik kurallara uygun şekilde aydınlatılmalıdır. Doğal çekim yetişmiyor ise,
döşeme düzeyinde etkili, saatte en az 5 defa hava değişimi yapılabilen bir düzen
kurulmalıdır.
Açıkta yerüstü depolama
Madde 121 - Açıkta yerüstü depolamada aşağıda
belirtilen hususlar dikkate alınır.
a)Tank mesafeleri
Açıkta kurulu yerüstü tankların meskûn yerlerden, kara ve demir
yollarından uzaklığı (Değişik: 11/6/2004/25489 RG)
Tablo 6'da verilen esaslara göre seçilir.
b) Havuzlama
1) Havuzlama hacmi, aynı büyüklükte tanklar kurulu ise bir
tankın hacmine, çeşitli boylar var ise en büyük tankın hacmine eşit olmalıdır.
2) Havuzlama hacmi, taşınabilir tankların toplam hacimlerinin %
75'i veya en az bir adetin hacmine eşit olmalıdır.
3) Karma depolama yapılırsa (1) ve (2) de verilen esaslara göre
yapılan hacimlerin toplamına eşit olmalıdır
4) Ham petrol ve karbonsülfür depolandığında, havuzlama hacmi
toplam hacme eşit alınır.
5) Ham petrol ve karbonsülfür dışındaki, AI, AII ve B sınıfı
yanıcı sıvılar toplam hacim 30.000 litreyi geçmediği sürece tek havuzlama
bölgesinde depolanabilir.
6) Ham petrol veya karbonsülfür için depolanan hacim 15.000 m³
ve havuzlama yüzeyi 700 m² yi geçmediği sürece, bir havuzlama bölgesi
yapılabilir.
7) (1) ve (2) de verilen esaslar, AIII sınıfı sıvılar, AI ve
AII ve/veya B sınıfı sıvılarla beraber depolandığında da geçerlidir.
8) Havuzlama bölgesi hafriyatla veya setlerle yapılabilir.
Sızdırmazlığı sağlayan folyo dışında tüm malzeme yanmaz olmalıdır ve cidarlar
yangın halinde sızdırmaz kalmalıdır.Folyolar yanıcı ise yangına karşı
korunmalıdır.
9) Tanklar yüksekliğinin 4/5 inden daha alçak olan set ve
duvarlardan en az 3 m uzaklıkta olmalıdır. Ölçüm tank cidarından yapılacaktır.
10) Havuzlama hacimlerinin set ve duvar depolarından boru
geçiyorsa, bunlar sızdırmaz şekilde yerleştirilmeli ve ayrıca havuzlama
hacminden su boşaltma imkanı bulunmalıdır. Akıntılar kapanabilir ve yanıcı
sıvıyı ayırabilen düzenle donatılmış olmalıdır.
11) Havuzlama hacmi içinde bölmeler yapılmış ise bunların
yüksekliği dış duvarların yüksekliğinin 4/5 inden daha az olmalı ve kanal varsa
üstü açık olmalıdır. (ızgara konulabilir)
12) Havuzlama bölgesinde, tanklar dışında yalnız armatür, boru
ve pompalar bulunabilir.
c) Koruma bölgesi
1) Yerüstü tanklarında yapılan depolamada tankların çevresinde
koruyucu uzaklık bırakılması gereklidir. Bu uzaklıklar Tablo 5'de verilen
değerlere göre seçilir.
2) Depolama taşınabilir kaplarla yapılıyorsa, bu uzaklıklar
aşağıdaki çizelgeye uygun olarak seçilir.
Depolanan Hacim
Koruyucu Bölge
Genişliği
10-30 m3
10 m
30-100 m3
20 m
200 m3
den büyük
30 m
Uzaklıklar depolanan kap topluluğun dış sınırlarından itibaren
ölçülür.
3) Koruyucu bölge genişliği tank cidarından itibaren ölçülür ve
en az 2/3 ünün havuzlama bölgesi dışında olması gerekir. Ölçümde havuzlama
duvarının iç kenarının üstü esas alınır.
4) Gerekli olan emniyet, havuzlama bölgesi dışında kurulu,
yangına 120 dakika dayanıklı, tankın en az 4/5'i yüksekliğinde bir duvar veya
set ile sağlanıyorsa, koruyucu bölge itfaiyenin görüşü alınarak daha dar
tutulabilir.
5) Koruyucu bölgede, depo işletmesinin yapılabilmesi için
gerekli olan tesis ve binalar, havuzlama bölgesi dışında olmak şartıyla
kurulabilir.
d) Tehlike bölgeleri
1) Aşağıdaki maddelerde aksi belirtilmediği sürece tank
cidarından itibaren 5 m'lik bir uzaklık, zeminden 0.8 m. yüksekliğine kadar 2.
tehlike bölgesidir.
2) Yanıcı sıvılar bir havuzlama bölgesi içinde depolanmış ise,
bu bölge havuz setinin üst kenarının 0.8 m üstüne kadar 1. tehlike bölgesidir.
3) Yanıcı sıvıların yerüstünde, açıkta depolandığı arazi, genel
trafik akışına açık olmamalıdır.
4) Depolama sahasına işi olmayanların girişi yasaklanmalı ve bu
yasak uygun bir levha ile ilan edilmelidir.
Depolama tankları(1)
Madde 122 - Yeraltı tankları ve
yerüstü tankları ile taşınabilir kapların doldurulduğu ve boşaltıldığı yerler
aşağıda belirtilen hususları taşıyacaktır.
a) Yeraltı tankları
1) Yeraltı tankı, yeraltına tamamen gömülü, üzerindeki toprak
tabakası en az 60 cm olan ve ayrıca üstü en az 10 cm'lik bir beton tabakası ile
örtülen tank demektir.
2) Yeraltı tanklarının depo sahasına ait olmayan arsa ve
araziden uzaklığı en az 1 m olmalıdır. Tankların meskûn yerlerden ve kendi
aralarındaki uzaklık SPG için (Değişik: 11/6/2004/25489 RG)Tablo 6'ya göre de ölçülmelidir.
3) Yeraltı tanklarının içi 0. tehlike, bakım işlerinin
yapıldığı kanal veya kapak bölmesi 1.tehlike bölgesidir.
4) Yeraltı tankları beklenen mekanik etkilerde ve yangın
halinde sızdırmaz kalabilmelidir.
5) Korozyona dayanıklı olmayan malzemeden yapılmış yeraltı
tankları, korozyon tehlikesine karşı, dışından zedesiz ve zarar görmemiş bir
izolasyon tabakası ile korunmalıdır.
6) Tanklar kamuya ait boru ve diğer şebekelerden en az 1 m
uzaklığa yerleştirilmelidir.
7) Tank, toprak doldurulmadan önce, en az 200 mm kalınlığında,
yanmaz ve izolasyonuna etki etmeyen bir tabaka ile örtülmelidir.
8) Tanklar tesis edilecekleri yerde imal edilemeyecek ise,
izolasyonun sağlamlığı ve yerleştirilirken sağlam kaldığı yetkili bir kişi
tarafından tank yerleştirilirken tespit edilmelidir. Tankların zedelenmeden,
hazırlanan çukura yerleştirilebilmeleri gerekir.
9) Tankların kapatılmaz bir havalandırma borusu bulunmalıdır ve
bu boru doldurma esnasında gaz sıkışmasına meydan vermeyecek ebatta olmalıdır.
Bölmeli tanklarda bu şart her bölme için geçerlidir. Havalandırma boruları
kapalı hacimlere açılmamalı ve zeminden en az 4 m yüksekte açık havaya
çıkmalıdır. Boru uçları yağmur ve yabancı madde girişine karşı korunmalıdır.
b) Yerüstü tankları
1) Yerüstü tanklarının içi 0. tehlike bölgesidir.
2) Yerüstü tankları beklenen mekanik etki ve yangın halinde
sızdırmaz kalmalıdır.
3) Tank cidarları dıştan korozyona maruz ise ve korozyona
dayanıksız malzemeden yapılmış ise uygun şekilde bu etkilerden korunmalıdır.
4) Tanklar içerdikleri sıvı nedeniyle içerden korozyona maruz
ise tankların içi de uygun şekilde korunmalıdır.
5) Tanklar ve bölmeli tanklarda her bölme havalandırma boruları
ile donatılmalıdır.
6) Birkaç tank, ayrı tehlikeli gruba ait sıvılar içermiyorlar
ise veya karışmalarından tehlikeli bir reaksiyon beklenmiyor ise ortak boru
hattı üzerinden havalandırılabilirler.
7) Her tank veya tank bölmesinde sıvı seviyesini gösteren bir
düzen bulunmalıdır. Gösterge olarak cam veya benzeri borular kullanılıyor ise,
bu borular çabuk kapatılabilir bir vana ile donatılmalı ve vana yalnız ölçüm
için açılmalıdır.
8) Tankın sıvı hacmine bağlanan her boru bir vana ile
kapatılabilmelidir. Vanalar kolay ulaşılır ve görülen bir şekilde, tanka yakın
olarak düzenlenmelidir.
9) AI, AII ve/veya B sınıfı sıvıların doldurulduğu tanklar,
elektrostatik yüklemeye karşı emniyete alınmalıdır.
c) Taşınabilir kapların doldurulduğu ve boşaltıldığı yerler
1) Taşınabilir veya araç üstü tankların doldurulup boşaltıldığı
yerlerdeki teçhizatta, tankın elektrostatik yüklenme tehlikesini önleyecek
önlemler alınmalıdır.
2) Dolum ve boşaltma yapılan yerlerde, akan sıvının yerüstü,
yeraltı su kaynaklarına ve kanalizasyona karışması önlenmelidir.
3) Dolum yapılan yerlerin 15 m yarıçapa ve zeminden 0.8 m
yüksekliğe kadar ve dolum ağzından itibaren 5 m yarı çapa ve ağızdan 3 m
yüksekliğe kadar olan civarı 1. tehlike bölgesidir.
4) Boşaltma yapılan yerler ve boşaltma esnasında açılan hava
tahliye ağzından (domlardan) yanıcı buharların çıkabileceği açıklıkların 5 m
yarıçapa ve zeminden 0,8 m yüksekliği kadar olan civarı 2. tehlike bölgesidir.
Akaryakıt servis istasyonları
Madde 123 - Servis istasyonları kurulurken
yürürlükteki "Karayolları Kenarında Yapılacak ve Açılacak Tesisler Hakkında
Yönetmelik" hükümlerine uyulur.
Servis istasyonları kurulurken Tablo 5 ve Tablo 6'da verilen
uzaklıklara uyulur ve yeterli havalandırma sağlanır.
İkmal kolonlarının içi 1. tehlike bölgesidir. Kolonların orta
noktalarından 1 m yarıçaplı çevresi kolon yüksekliğine kadar 2. tehlike
bölgesidir.
Yakıt depolaması yapılırken aşağıda belirtilen gereklere
uyulur.
a) Servis istasyonlarında akaryakıt ancak 122 nci maddenin (a)
bendinde belirtilen yeraltı tanklarında depolanabilir.
b) Akaryakıt satış ve/veya akaryakıt satış ve servis yerlerinde
TS 12263 esas alınacaktır.
İkmal kolonları ve ikmal sistemleri devrilmeye ve araçların
çarpmalarına karşı emniyete alınmalıdır. Bunlar zemin seviyesinin altına ve
özellikle bodrumlara konulamaz.
İkmal kolonunun 5 m yarıçaplı çevresinde daha alt kotlardaki
hacimlere giden kanal, boru ve tesisat açıklıkları bulunmamalıdır. 8 m yarıçaplı
çevredeki akıntı kanallarında yağ ayırma düzeni olmalıdır. Boşaltma hortumunun
uzunluğu en fazla 6 m olabilir ve sabit olarak tutturulmuş olmalıdır.
Boru ve kabloların geçtiği kanallarda yanıcı buhar
karışımlarının oluşması önlenmelidir. (örneğin, kum doldurularak)
Boşaltma ünitesi depo dolduğunda otomatik olarak kapanan bir
vana (tabanca) ile donatılmalıdır veya vananın açma kolunda sabitleştirme düzeni
bulunmamalıdır.
Otomatik kapanan vanalar, doldurma deliğinden kaymalarını
önleyen bir düzenle emniyete alınmalıdır.
Her ikmal kolonu için en az 2 adet B sınıfı yangın türüne uygun
6 kg'lık yangın söndürücü bulundurulmalıdır.
Kapalı büro hacimleri dışındaki çalışma bölgesinde sigara
içilmesi yasaktır ve bu uygun bir şekilde ilan edilmelidir.
Araç motoru ve kaloriferi çalışırken yakıt verilmesi yasaktır
ve bu husus ayrıca ilan edilir.
Genel yangından korunma işlemleri
Madde 124 - Yanıcı sıvıların depolandığı,
doldurulduğu ve nakledildiği tesisler yeterli yangın önleme sistemleri ile
donatılmalı ve daima göreve hazır olacak şekilde tutulmalı ve bakılmalıdır.
Gerekli düzen deponun durumuna göre sabit, hareketli veya kısmen hareketli
olabilir. Söndürücü olarak özellikle hafif köpük, karbondioksit, kuru toz ve su
düşünülebilir.
Yağmurlama tesisleri, bir tank yangınında, komşu tankın
ısınarak patlamasını, önleyecek kapasitede olmalıdır.
Yanıcı sıvıların naklinde kullanılan cihazlar (örneğin
pompalar) bir yangın halinde, hızlı ve engelsiz bir şekilde ulaşılabilecek bir
yerden kontrol edilebilmelidir. Bu şart diğer sınıf sıvılarla beraberce
depolanan A III sınıfı yanıcı sıvılar için de geçerlidir.
Alevin geri tepmesini önleyen armatürler için TSE kalite
belgesi aranır. Bu armatürler mümkün olduğu kadar tanka yakın ve kolay bakım
yapılabilecek şekilde düzenlenmelidirler.
Tanklar ve tanklarla iletken şekilde bağlanmış tesis bölümleri,
toprağa karşı bir gerilime sahip olmayacak şekilde kurulmalıdır. Topraklama
hatlarının bağlantı uçları, birleşme noktaları kolay ulaşılabilecek şekilde
düzenlenmeli ve gevşemeye karşı emniyete alınmalıdır. Bu hususta ayrıca
programlama ile ilgili yönetmelik hükümlerine uyulacaktır.
Tank ve bağlı bölümleri yalnız başına topraklayıcı hat olarak
kullanılamaz. Topraklayıcı hat malzemesi, tank ve borularda korozyon yapmayacak
malzemeden seçilmelidir.
Bina içinde veya dışında kurulmuş tanklar paratoner tesisi ile
donatılmalıdır.
Tankların dolumu sırasında, tanktan dışarı çıkan buhar hava
karışımı orada çalışanlara ve başkalarına zarar vermeyecek şekilde açık havaya
atılmalıdır. Yapısal nedenlerle bu karışımın uygun bir yerden dışarı atılması
mümkün değilse, karışımın uygun bir hortum veya boru hattı ile, yanıcı sıvıyı
boşaltan tanka geri beslenmesi gerekir.
DOKUZUNCU KISIM
Yangın Güvenliği Sorumluluğu, Ekipler, Eğitim,
Denetim, İşbirliği, Ödenek ve Yönerge
BİRİNCİ BÖLÜM
Yangın Güvenliği Sorumluluğu
Genel
Madde 125 - Yapı, bina, tesis ve işletmelerde
yangın güvenliğinden kamu kurum ve kuruluşları ile özel kuruluşlarda en büyük
amir, diğer bina, tesis ve işletmelerde sahip veya yöneticiler sorumludur.
Yangın güvenliği sorumlusu
Madde 126 - Çalışma saatleri içinde görevli
sayısına ve o binadaki en büyük amirin takdirine göre, binanın her katı, bölmesi
veya tamamı için görevliler arasından yangın güvenliği sorumlusu seçilir.
Sorumlu, çalışma saatinin başlangıcından bitimine kadar sorumlu olduğu bölümde,
yangına karşı korunma önlemlerini kontrol etmek ve aldırmakla yükümlüdür. Kat
mülkiyetine tabi binalarda bu sorumluluğu bina yöneticisi üstlenir.
Kamu binalarında bir gece bekçisi ve/veya güvenlik görevlisi
bulunması asıldır. Gece bekçisi temin edilemeyen yerlerde,
a) Hizmetli sayısı 2'den fazla değilse, durum en yakın polis
veya jandarma karakoluna bir yazıyla bildirilir ve binanın devriyeler tarafından
sık sık kontrol edilmesi sağlanır.
b) Hizmetli sayısı 2'den fazla ise ve asıl görev aksatılmadan
yürütülebilecekse, hizmetliler sırayla gece nöbeti tutarlar ve ertesi gün
istirahat ederler. Nöbet izni nedeniyle asıl görevin aksaması söz konusuysa ve
hizmetli sayısı 5'i geçmiyorsa (a) bendine göre hareket edilir.
c) Kamu binalarında merkez daireleriyle il hükümet konaklarında
ve en büyük amirlerince lüzum görülecek diğer daire ve kurumlarda resmi tatil ve
bayram günlerinde de mevcut hizmetlilerce sırayla nöbet tutulur. Nöbetçi
personele, fazla mesai ücreti ödenemediği takdirde nöbet tuttuğu saat kadar
mesai günlerinde izin verilir.
İKİNCİ BÖLÜM
Ekiplerin Kuruluşu, Görevleri ve Çalışma Esasları
Ekiplerin kuruluşu
Madde 127 - Yapı, bina, tesis ve
işletmelerden; 10 bağımsız bölümü olan konutlar ile 50 kişiden fazla insan
bulunan her türlü yapı, bina, tesis ve işletmelerde aşağıdaki ekipler
oluşturulur.
a) Söndürme ekibi,
b) Kurtarma ekibi,
c) Koruma ekibi,
d) İlk yardım ekibi.
Diğer yapı, bina, tesis ve işletmelerde ise; sahip, yönetici
veya amirin uygun göreceği ekipler kurulur ve diğer önlemler alınır.
Ekipler, 137 nci maddede belirtilen yönergeyi yürütmekle
görevlendirilen amirin belirleyeceği ihtiyaca göre, en büyük amirin onayıyla
kurulur. Söndürme ve kurtarma ekipleri en az 3'er, koruma ve ilk yardım ekipleri
ise en az 2'şer kişiden oluşur. Kurumda sivil savunma servisleri kurulmuşsa; söz
konusu ekiplerin görevleri, bu servislerce yürütülür.
Her ekipte bir ekip başı bulunur. Ekip başı, aynı zamanda
yönergeyi uygulamakla görevli amirin yardımcısıdır.
Ekiplerin görevleri
Madde 128 - Ekiplerin görevleri aşağıda
belirtilmiştir.
a) Söndürme Ekibi: Binada çıkacak yangına derhal müdahale
ederek söndürmek ve/veya genişlemesine mani olmak,
b) Kurtarma Ekibi: Yangın vukuunda can ve mal kurtarma işlerini
yürütmek,
c) Koruma Ekibi: Kurtarma ekibince kurtarılan eşya ve evrakı
korumak, yangın nedeniyle ortaya çıkması muhtemel panik ve kargaşayı önlemek,
d) İlk Yardım Ekibi: Yangın nedeniyle yaralanan veya hastalanan
kişilere ilk yardım yapmak.
Ekiplerin çalışma esasları
Madde 129 - Ekiplerin birbirleriyle işbirliği
yapmaları ve karşılıklı yardımlaşmalarda bulunmaları esastır.
Ekiplerin yangın anında sevk ve idaresi, itfaiye gelinceye
kadar yönergeyi uygulamakla görevli amir veya yardımcılarına aittir. Bu süre
içinde ekipler, amirlerinden emir alırlar. İtfaiye gelince, söndürme ve kurtarma
ekipleri derhal itfaiye amirinin emrine girerler.
Bina sahip ve yöneticileri ile bina amirleri; ekiplerin,
yapılarda oluşacak yangınlara müdahale etmesi ve kurtarma işlemlerini
yürütmelerinde kullanmaları için gereken malzemeleri bulundurmak zorundadır.
Yapının büyüklüğüne, kullanım amacına, mevcut koruma sistemlerine ve oluşturulan
ekip özelliklerine göre mahalli itfaiye teşkilatı ve sivil savunma müdürlüğünün
görüşü alınarak, gerekli ise gaz maskesi, teneffüs cihazı, yedek hortum, lans,
hidrant anahtarı ve benzeri malzemeler bulundurulur. Bulundurulacak malzemeler
itfaiye teşkilatında kullanılan malzemelere uygun olmak zorundadır. Araç-gereç
ve malzemenin bakımı ve korunması, yönergeyi uygulamakla görevli amirin
sorumluluğu altında görevliler tarafından yapılır.
Yangın haberini alan yangına karşı mücadele ekipleri,
kendilerine ait araç-gereçleri alarak derhal olay yerine hareket ederler. Olay
yerinde;
a) Söndürme ekipleri: Yangın yerinin alt, üst ve yanlarındaki
odalarda gereken tertibatı alır, yangını söndürmeye veya genişlemesini önlemeye
çalışırlar.
b) Kurtarma ekipleri: Varsa önce canlıları kurtarırlar, daha
sonra yangında ilk kurtarılacak evrak, dosya ve diğer eşyayı diğer bulunanların
da yardımı ile ve büro şeflerinin nezareti altında mümkünse çuvallara ve
torbalara koyarak boşaltılmaya hazır hale getirirler. Çuval ve torbalar, bina
yetkililerinin lüzum görmesi halinde binanın henüz yanma tehlikesi olmayan
kısımlarına taşınır. Yanan binanın genel olarak boşaltılmasına olay yerine gelen
itfaiye amirinin veya en büyük mülki amirin emriyle başlanır.
c) Koruma ekipleri: Boşaltılan eşya ve evrakı, güvenlik güçleri
veya bina yetkililerinin göstereceği bir yerde muhafaza altına alır ve yangın
söndürüldükten sonra o binanın ilgililerine teslim ederler.
d) İlk yardım ekipleri: Yangında yaralanan veya hastalananlar
için ilk yardım hizmeti verirler.
Yangından haberdar olan bina sahibi, yöneticisi ile amir ve
yangınla mücadele ekip personeli, en seri şekilde görev başına gelip, söndürme,
kurtarma, koruma ve ilk yardım işlerini yürütürler.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Eğitim
Genel eğitim
Madde 130 - Yapı, bina, tesis ve işletmelerde
oluşturulan ekiplerin personeli; amir, sahip veya yöneticilerinin sorumluluğunda
yangından korunma, yangının söndürülmesi, can ve mal kurtarma ile ilk yardım
faaliyetleri ve itfaiye ile işbirliği ve organizasyon sağlanması konularında,
gerekirse mahalli itfaiye ve sivil savunma teşkilatlarından yararlanılarak
eğitilir ve yapılan tatbikatlar ile bilgi ve becerileri arttırılır. Ayrıca,
bütün görevliler ve gece bekçileri, binadaki yangın söndürme alet ve edevatının
nasıl kullanılacağı ve en kısa zamanda itfaiyeye nasıl ulaşılacağı konularında
tatbiki eğitimden geçirilir.
Özel eğitim
Madde 131 - Belediye itfaiye teşkilatlarının
yönetici personeli ve bünyesinde özel itfaiye birimi bulunduran kamu kurum ve
kuruluşları ile özel kuruluşların itfaiye amirleri, Sivil Savunma Genel
Müdürlüğünce, diğer personel ise kendi kuruluşlarınca eğitilirler.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Denetim
Denetim
Madde 132 - Bu Yönetmelik hükümlerinin
uygulanıp uygulanmadığı aşağıdaki şekilde denetlenir.
a) Özel yapı, bina, tesis ve işletmeleri; mülki idare
amirlerinin yetki ve sorumluluğunda, mahalli itfaiye teşkilatı, Sivil Savunma
Müdürlüğü ve mülki idare amirliğince görevlendirilecek heyetlerce haberli veya
habersiz olarak denetlenir. Ayrıca, bunların bağlı veya ilgili olduğu bakanlık,
kamu kurum ve kuruluşlarının müfettiş, kontrolör veya denetim elemanları
tarafından da denetleme yapılır.
Bina sahip, yönetici ve sorumluları denetim elemanlarınca
binaların arzu edilen bütün bölümlerini ve teçhizatını göstermek, istenilen
bilgi ve belgeleri vermek zorundadırlar. Denetim sonucunda eksik bulunan ve
giderilmesi istenilen aksaklıklar ile talep edilen önlemlerin öngörülen makul
süre içerisinde ilgililerce yerine getirilmesi zorunludur.
b) Kamu binalarında; kurum amiri ve görevlendireceği kişi veya
heyet, mülki amir veya görevlendireceği heyet, kurumun bağlı veya ilgili olduğu
bakanlık, müsteşarlık, genel müdürlük veya başkanlık müfettişleri veya
kontrolörleri; hükümet konakları bakımından, İçişleri Bakanı adına Sivil Savunma
Genel Müdürü veya görevlendireceği kişi veya heyetler ile mülkiye müfettişleri
tarafından yapılır. Denetim yetkisine haiz kişiler, kurum, kuruluş ve
müesseselerin denetim sonuç raporlarını; bağlı veya ilgili olduğu bakanlık,
müsteşarlık, genel müdürlük veya başkanlıklarına; bu makamlar ise, Yönetmeliğin
uygulanmasından kaynaklanan sorunlar ile çözüm önerilerini her yıl Mart ayı
sonuna kadar İçişleri Bakanlığı Sivil Savunma Genel Müdürlüğüne gönderirler.
BEŞİNCİ BÖLÜM
İşbirliği
İşbirliği
Madde 133 - İtfaiye teşkilatı bulunan
belediyeler, kamu ve özel kurum ve kuruluşlar ile silahlı kuvvetler, meydana
gelebilecek yangınlarda karşılıklı yardımlaşma ve işbirliği amacıyla aralarında
protokol düzenlerler.
Protokolde; personelin eğitimi, bilgi değişimi, kullanılan
araç, gereç ve malzemenin standart hale getirilmesi, müşterek tatbikatların
yapılması ve muhtemel yangınlara müdahalenin hangi şartlarda yapılacağı
hususları yer alır.
Protokol düzenlenmeden evvel bu kurumların ve itfaiyelerin
sorumluluk bölgelerinde diğer itfaiyenin yardımını gerektirecek büyüklükte bir
yangın meydana gelirse yardım talebini alan itfaiye teşkilatı kendi bölgesinde
meydana gelebilecek diğer yangınlara karşı zafiyet yaratmamak koşuluyla yardım
isteyen itfaiyeye gerekli ve yeterli desteği göndermek zorundadır.
ALTINCI BÖLÜM
Ödenek
Genel
Madde 134 - Kamu ve özel yapı, bina, tesis ve
işletmelerinde; Yönetmelikte belirtilen sistem ve tesisatın yapımı ile
araç-gereç ve malzemenin temini, bakım ve onarımı için ödenek ayrılır. Binaların
yangından korunması için yıllık bütçelere konulan ödenek başka bir amaç için
kullanılamaz.
Kamu yapı, bina, tesis ve işletmelerinde
Madde 135 - Kamu yapı, bina, tesis ve
işletmelerinde yangınla mücadele için gereken giderler aşağıdaki şekilde
karşılanır.
a) İl ve ilçelerdeki hükümet konakları için, İçişleri ve Maliye
bakanlıklarının ilgili birimlerince tespit edilerek Maliye Bakanlığı bütçesine
konulan ve İçişleri Bakanlığı tarafından belirlenen tahsis şekline göre il
emvaline gönderilen,
b) Genel bütçeye dahil diğer dairelerin merkez ve taşra
örgütleri için, ilgili bakanlık ve dairelerin kendi bütçelerine konulan,
c) Katma bütçeli daireler, iktisadi devlet teşekkülleri, döner
sermayeli kuruluşlar, özel kanunla kurulan teşekküller, özel idare ve
belediyeler için, kendi bütçelerine konulan,
ödeneklerle sağlanır.
Özel yapı, bina, tesis ve işletmelerinde ise
Madde 136 - Yangınla mücadele için gerekli
giderler bina sahibi, kat mülkiyetine tabi binalarda kat malikleri ve bina
yöneticileri diğer özel kurum ve kuruluşlarda işyeri sahipleri, tüzel
kişiliklerde ana sermayeden karşılanır. Binaların yangından korunması için sarf
olunması gerekli olan bu paralar başka bir amaçla kullanılamaz.
Yangınla mücadele amacıyla alınması zorunlu olan mal ve
hizmetlerde herhangi bir neden ileri sürülerek kısıtlama yapılamaz.
Bu Yönetmeliğin 95 inci maddesinin son fıkrasında belirtilen
tesislerin öncelikle yapılması için gerekli ödenek belediye bütçesine konur.
YEDİNCİ BÖLÜM
Yönerge
Yönerge hazırlanması
Madde 137 - Bu Yönetmeliğin uygulanmasını
sağlamak amacıyla, belediyeler, kamu ve özel kurum ve kuruluşları ile gerçek ve
tüzel kişiler bulundukları yer, yapı, bina, tesis ve işletmelerin özelliklerine
göre kendi "Yangın Önleme ve Söndürme Yönergelerini" hazırlarlar. Yönergenin
hazırlanmasında; bu Yönetmeliğin 102 nci maddesinde belirtilen mevzuat ile
Koruyucu Güvenlik Genel Esasları Direktifi, 28/12/1988 tarihli ve 88/13543
sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Sabotajlara Karşı Koruma
Yönetmeliği ile ilgili <strong class="YAYINORTA">İKİNCİ BÖLÜM <br> diğer mevzuat
hükümleri de dikkate alınır. Yönergenin bir örneği, mahalli belediye itfaiye
teşkilatı ile Sivil Savunma Müdürlüğüne gönderilir.
Yönergenin yürütülmesi
Madde 138 - Yangın yönergesi yapı, bina, tesis
ve işletmenin sahibi, yönetici veya amiri tarafından yürütülür.
Yönergede; bu Yönetmelikte yer alan hususlardan, yangın
müdahale ekiplerinin sayısı, isim ve görevleri, ihtiyaç duyulan araç, gereç ve
malzemenin cins ve miktarı, söndürme araçlarının kullanma usulleri, eğitim ve
bakım hususları, nöbet hizmetleri ile gerek görülecek diğer hususlar düzenlenir
ve bina yerleşimi, bina iç ulaşım yolları, yangın bölmeleri, yangın duvarları,
yatay bölmeler, cepheler, söndürücü sistem, uyarıcı sistem ve su besleme
üniteleri ile itfaiyeye yardımcı olabilecek diğer hususları gösterir plan ve
krokiler eklenir.
ONUNCU KISIM
Son Hükümler
Yönetmeliğe aykırılık halleri
Madde 139 - Bu Yönetmelik hükümlerine aykırı
hareket edenler hakkında idari emirlere riayet etmemek fiilinden, verilen görevi
zamanında yapmayanlar hakkında da fiilinin derecesine göre, görevi ihmal veya
suiistimalden soruşturma açılarak gereği yapılır.
Yürürlükte olan imar, yapı ve afet bölgelerinde yapılacak
yapılar hakkında yönetmeliklerin, bu Yönetmeliğe aykırı hükümleri uygulanmaz.
Belediyeler ile kamu kurum ve kuruluşlarınca, bu Yönetmeliğe
aykırı olmamak koşulu ile yörelerinin veya binalarının önem ve özelliklerine
göre ilave olarak almak istedikleri tedbirler, belediye itfaiye teşkilatı, Sivil
Savunma Müdürlüğü ile Bayındırlık ve İskan Müdürlüğünün görüşü alınmak suretiyle
mülki idare amirinin onayı ile alınır.
Kaldırılan hükümler
Madde 140 - 26/10/1995 tarihli ve 95/7477
sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Kamu Binalarının Yangından
Korunması Hakkında Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır.
Belediyeler tarafından çıkarılmış olan bütün yangından korunma
yönetmelikleri ve talimatları yürürlükten kaldırılmıştır.
Geçici Maddeler(corpus)
Geçici Madde 1 - 4 üncü madde kapsamı dışında
kalan mevcut yapılarda yangına karşı alınması gerekli tedbirler; ilgili
belediyelerce bina sahip ve yöneticisi ile kurum amirlerinden yazılı olarak
istenir.Bu istek üzerine, anılan sorumlular;
a) Yüksekliği 30.50 m'yi geçen konut harici bütün binalarda ve
yatak sayısı 200'ü geçen oteller ile kullanım alanı 3000 m2'nin üzerinde olan
alışveriş, eğlence, ticaret ve toplanma amaçlı yerlerde bu Yönetmelikte istenen
tedbirleri 3 yıl içinde yerine getirmek zorundadır.
b) Diğer mevcut yapılarda, belediye itfaiye teşkilatı ile Sivil
Savunma Müdürlüğünün görüşü alınarak bu Yönetmelik esaslarına göre belirlenen
uygulanabilir iyileştirici tedbirler 5 yıl içinde yerine getirilir.
Geçici Madde 2 - Bu Yönetmeliğin yayım tarihinden önce
yürürlüğe konulmuş bulunan imar, yapı ve afet bölgelerinde yapılacak yapılar
hakkındaki yönetmelikler, ilgili idarelerce, Yönetmeliğin yayımı tarihinden
itibaren 6 ay içinde bu Yönetmeliğe uygun hale getirilirler.
Yürürlük
Madde 141 - İçişleri Bakanlığı ile Bayındırlık
ve İskan Bakanlığınca müştereken hazırlanan bu Yönetmelik yayımı tarihinde
yürürlüğe girer.
Yürütme
Madde 142 - Bu Yönetmelik hükümlerini Bakanlar
Kurulu yürütür.
_____________________________
(1)
Bu madde de geçen "Tablo 5 'e " ibaresi. 26/5/2004 tarihli ve 2004/7382 sayılı
Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Yönetmeliğin 1 inci maddesiyle
"Tablo 6'ya" olarak değiştirilmiş ve metne işlenmiştir.